داروهایی که در شیر ترشح می شوند

[pejuhesh234]

اکثر داروهای مصرفی توسط مادر در شیر ترشح می شوند، عوامل بسیاری از جمله غلظت دارو در پلاسما، میزان اتصال دارو به پروتئین، پی هاش شیر و پلاسما، میزان بار الکتریکی، حلالیت چربی و وزن مولکولی روی ترشح دارو تاثیر می گذارند.
در نتیجه مقدار داروی خورده شده توسط نوزاد کم است.
کمیته دارویی وابسته به آکادمی آمریکایی طب کودکان فهرست وسیعی از داروها و سایر مواد شیمیایی و وارد شدن آنها در شیر مادر را تهیه کرده است.این کمیته داروها را به چند دسته تقسیم می کنند:

1- داروهایی که مورد سوءاستفاده قرار می گیرند، از قبیل ترکیبات آمفتامین، کوکائین، هروئین، ماری جوانا،نیکوتین وفن سیکلیدین.
2- مواد رادیوایزوتوپ که نیاز به قطع موقت شیردهی دارند ازجمله گالیوم67، ایندیوم111، ید125، ید 131، سدیم رادیواکتیو وتکنتیوم99.
3- داروهایی که اثرشان روی شیرخواران نامعلوم است ولی می تواند مهم باشد، شامل داروهای روان گردان، داروهای ضد اضطراب، داروهای ضد افسردگی، داروهای ضد سایکوز، کلرامفنیکل، متوکلوپرامید، مترونیدازول و تینیدازول.
4- داروهایی که اثرات چشمگیری روی بعضی از نوزادان تغذیه شده از شیر مادر داشته اند و می بایست با احتیاط برای خانمهای شیرده تجویز شوند(تعداد این دسته از داروها آنقدر زیاد است که در فهرست نمی گنجد).
اگر داروهای دسته آخر تجویز می شوند، کمیته پیشنهاد می کند که در صورت امکان غلظتهای خونی دارو در شیرخوار اندازه گیری شوند.

[pejuhesh234]

گاهی مادر نیاز دارویی دارد. فردی که نسخه مینویسد باید سود و زیان دارو را بسنجد و به لزوم تجویز آن توجه کند. تعداد انگشت شماری دارو وجود دارد که مطلقاً نباید استفاده شوند اما همه آنها جایگزین سالم دارند. لذا لازم است مادر به پزشک اطلاع دهد که فرزندش را با شیر خود تغذیه می کند.

داروهایی رایجی که باید از مصرف آنها خودداری کرد:
قرص های ترکیبی جلوگیری از حاملگی:
این قرص ها حاوی استروژن و پروژسترون هستند و در طول شیردهی باید از مصرف آنها اجتناب کرد مشخص شده است که محصولات حاوی استروژن موجب کاهش واضحی در حجم شیر می شوند در مطالعه ای کاهش 40 درصدی گزارش شده است بنابراین در صورتی که به طور نگهانی در شش هفتکی کاهش ترشح شیر مشکل ساز شود، شروع مصرف قرص های ترکیبی را در مادر مورد بررسی قرار دهید.در صورت مصرف قرص های صرفا پروؤسترونی اطمینان حاصل کنیم. با وجود این مصرف این قرص ها نیز بدون ضرر نیست، شواهد بیان کرده اند که پروژسترون می تواند موجب کاهش محتوای چربی شیر شود.
کافئین:
چای، قهوه و کوکائین در نگرش عمومی دارو در نظر گرفته نمی شوند. کافئین داروست و می تواند وارد شیر شود ولی مشکلی ایجاد نمی کند. با وجود این، خوردن روزانه چندین فنجان (6-8 فنجان) قهوه غلیظ موجب بی قراری شیر خوار می شود. در مادری که نمی تواند کاملاً قهوه خوردن را ترک کند، توصیه کنید که کمی بعد از شیر دهی قهوه بخورد و در صودت امکانقهوه های رقیق تر یا چای بخورد.ا استفاده از انواع قهوه های بدون کافئین، چای یا نوشیدنی های غیر الکلی موجب کاهش مصرف قهوه مادر می شوند ولی آن را کاملاً حذف نمی کنند
نیکوتین:
در صورت امکان باید سیگار کشیدن را ترک کرد. نیکوتین بیشتر از آنچه که برای بزرگسالان و بچه ها مضر است برای شیر خواران مضر می باشد. مادری که قادر به ترک سیگار نیست باید بعد از شیردهی و نه قبل از آن سیگار بکشد. سیگار کشیدن موجب انقباض عروق شده و به طور قابل ملاحظه ای ترشح شیر را کاهش می دهد. دریافت غیر مستقیم دود سیگار هم خطرساز بوده و در صورت امکان باید از آن دوری کرد. دود سیگار به خصوص برای شیرخواری که در کنار والدینش می خوابد مضر است.

داروهایی که تجویز آنها در دوران شیردهی ممنوعیت دارند:
داروهای ضد سرطان
مواد رادیواکتیو (در این موارد فقط باید برای مدتی، به طور موقتی شیردهی را متوقف کرد) تا زمان از سر گرفتن شیردهی، شیر را بدوشید و دور بریزید.

در زمان تجویز چه داروهایی می توان به شیردهی ادامه داد
در هنگام تجویز داروهای روانپزشکی و ضد تشنج ها احتمال ایجاد اثرات جانبی وجود دارد و باید شیرخوار را از نظر خواب آلودگی بررسی نمود.
در صورت امکان از داروهای دیگری به جای داروهای زیر استفاده کنید.
کلرامفنیکل
تتراسیکلین ها
مترونیدازول
آنتی بیوتیکهای کینولونی( به عنوان مثال سیپروفلوگزاسین)
داروهای زیر ممکن است تزشح شیر را کاهش دهند بنابراین در صورت امکان باید از داروهای دیگری به جای اینها استفاده کرد.
استروژن
دیورتیک های تیازیدی
ارگومترین
در صورت تجویز داروهای زیر برای مادر، باید شیرخوار را از نظر یرقان مورد بررسی قرار داد.
سولفونامیدها
کوتریموکسازول (تری متوپریم و سولفامتوکسازول)
فنسیدار (پری متامین با سولفادوکسین)
داپسون
داروهای زیر در دوزهای تجویز شده ی معمول بدون خطر هستند، با وجود این در صورت تجویز این داروها به مادر باید شیرخوار را مورد بررسی قرار داد
آنالؤیک ها: دوره های کوتاه مدت مصرف پاراستامول، استیل سالسیلیک اسید و ایبوپروفن و دوزهای گاه گاهی مورفین و پتدین.
آنتی بیوتیک ها: پنی سیلین، آمپی سیلین، کلوگزاسیلین، اریترومایسین
آنتی هیستامین ها
آنتی اسیدها
دیگوکسین
انسولین
برونکودیلاتورها ( به عنوان مثال، سالبوتامول)
کورتیکواستروئیدها
ضد انگلها
کلروکین
داروهای ضد سل
مکمل های آهن، ید و ویتامین هارا می توان در دوزهای تجویز شده مصرف کرد.
تا حد امکان باید از مصرف داروها در دوران شیردهی اجتناب کرد.