پیر گوشی

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

علائم پیرگوشی
افراد دچار پیرگوشی ممكن است چند مورد از موارد زیر را تجربه كنند:

- به نظر می رسد دیگران به صورت نجوا یا زمزمه صحبت می كنند.

- شنیدن و افتراق اصوات"زیر"مانند(س) و (ش) برای آنان مشكل است.

- درك محاورات به ویژه در صورت وجود اصوات زمینه ای، مشكل است.

- شنیدن صدای مردان از صدای زیر زنانه برایشان راحت تر است.

-برخی اصوات آزاردهنده یا خیلی بلند به نظر می آیند.

- ممكن است دچار وزوز گوش (صدای زنگ، غرش یا هیس هیس در یك یا هر دو گوش) هم باشند.

- افت شنوایی معمولاً دوطرفه است و ممکن است با وزوز در یک یا دو گوش همراه باشد. یکی دیگر از نشانه ها ممکن است سرگیجه باشد .

- افراد مبتلا به پیرگوشی معمولاً عنوان می کنند که گفتار را می شنوند ولی در فهمیدن آن مشکل دارند.

[pejuhesh234]

اصطلاحات بیماری:
پیر گوشی-Presbycusis

كاهش شنوایی تدریجی است كه بطور سرشتی در بخشی از عمر بوجود می آید.
سن: در سن بالای ۵۰ سال شایعتر است.

جنس: در مردان شایعتر است.

ژنتیك: گاهی بصورت ارثی است.

نحوه زندگی: در معرض سروصدای زیاد قرار گرفتن ممكن است شدت آن را افزایش دهد.

خیلی از افراد بالای سن ۵۰ سال متوجه میشوند كه صداهای آرام یا خیلی بلند را بسختی میشنوند و درك مطالب یك گفتگو بخصوص اگر سروصدایی مثل موزیك در محیط اطراف وجود داشته باشد برای آنها مشكل میشود. بعد از یك دوره چند ساله، ممكن است صداها با هر درجه ای از بلندی به سختی شنیده شوند. این كاهش پیشرونده شنوایی مشخصه پیرگوشی است كه یك روند طبیعی و شایع ناشی از افزایش سن می باشد.
پیرگوشی تقریباً در ۱/۵ افراد در سنین بین ۵۰ تا ۶۰ ساله ۱/۳ افراد ۶۰ تا ۷۰ ساله و نیمی از افراد بالای ۷۰ سال اتفاق می افتد. این حالت در مردان شایعتر و شدیدتر است و ممكن است ارثی باشد.

علل بیماری:
گیرنده حسی بدن برای شنوایی در (حلزون) و در گوش داخلی قرار دارد كه بوسیله سلولهای مویی Sensory hair cells شكل و حساس پوشانده شده است. پیرگوشی زمانی بوجود می آید كه این سلولهای مویی با افزایش سن تخریب شده و بمیرند. پیرگوشی در اشخاصی كه قبلاً شنوایی شان با قرار گرفتن در معرض سروصدای بیش از حد آسیب دیده است، شدیدتر میباشد.

پیرگوشی غالباً در هر دو گوش است و هر دو را به یك اندازه تحت تاثیر قرار می دهد. از آنجا كه روند افت شنوایی تدریجی است، افرادی كه دچار پیرگوشی می شوند ممكن است متوجه كم شدن شنوایی خود نشوند.

کم شنوایی حسی عصبی، در اثر اختلال در گوش داخلی یا عصب شنوایی ایجاد می شود. پیرگوشی معمولاً یك اختلال شنوایی حسی- عصبی است و در اغلب موارد در اثر تغییرات تدریجی گوش داخلی، ایجاد می شود.

مجموعه ای از عوامل مانند: قرار گرفتن در معرض اصوات مربوط به ترافیك یا كارخانجات صنعتی، محیط های كاری پر سر و صدا، تجهیزات صدا دار و موسیقی بلند در طی سالیان متوالی، می تواند سبب ایجاد كم شنوایی حسی- عصبی شود.

كم شنوایی حسی- عصبی غالباً به دلیل آسیب دیدن سلول های مویی(گیرنده های حسی گوش داخلی) ایجاد می شود. این امر ممكن است در اثر عوامل ارثی، بالا رفتن سن، بیماری های مختلف و اثرات جانبی برخی داروها( آسپیرین و بعضی از آنتی بیوتیك ها) باشد.

پیرگوشی ممكن است در اثر تغییر در ذخیره خونی گوش ایجاد شود. این حالت در بیماری قلبی ، فشار خون بالا، اختلالات رگی ناشی از دیابت یا دیگر اشكالات خونی به وجود می آید.

گاهی اوقات پیرگوشی، ضایعه شنوایی انتقالی است، به این معنا كه كاهش حساسیت به صدا ناشی از ناهنجاری در گوش خارجی یا گوش میانی است.

این ناهنجاری ها شامل كاهش عملكرد پرده صماخ یا كاهش عملكرد سه استخوانچه كوچك گوش میانی است كه امواج صوتی را از پرده صماخ به گوش داخلی می رسانند.

چهار نوع طبقه بندی پیرگوشی بر اساس مجموعه موارد بافتی و کلینیکی بوسیله Schuknecht انجـام گـرفته اسـت . البـته بـسیاری از بیماران تنها یک نوع از این تغییرات بافتی دارند که عبارتند از :

1-Sensory presbycusis (پیرگوشی حسی): که ناشی از تخریب سلولهای مویی حسی و سلولهای حفاظتی است که مـعمـولا به سمـت قاعده حلزون هستند و همچنین می توانند شامل آتروفی نورونهای مرتبط بعنوان تأثیر ثانویه باشند .

2- Neural presbycusis (پیر گوشی عصبی): تخریب اولیه نورونهای شنوایی است .جمعیت نورونهای کاهش یافته به طور کلینیکی با درجه تشخیص گفتاری که ضعیفتر از درجه تشخیص گفتار مورد انتظار از اودیوگرام است مشخص می شود. اغلب درجه تشخیص ضعیـف گفتار در پیرگوشی Phonic regression نامیده می شود اما این پدیده نادر است .

3- Metabolic or stria presbycusis (پیر گوشی متابولیک): به علـت تـخریـب Stria vascularis کـه باعث کاهش شنوایی حسی عصبی نسبتا flat همراه با SDS که در ردیف اودیوگرام است می شود.

4-Mechanical or cochlear presbycusis :بـر مـکـانـیـک حـلزون تأثیر گذاشته و یک کاهش شنوایی حسی – عصبی تولید می کند . این نوع پیر گوشی ممکن است فرضی باشد .

همچنین 3 شکل کلی پیرگوشی مشخص شده است:

الف -Vascular presbycusis ( پیرگوشی وریدی ) : کـه بـا تـغیـیـرات ذخـیـره خـونی در دیـواره جـانـبی مـجرای حـلزون و Spiral lamina ،ممکن است نقشی در تغییرات Striavascularis داشته باشد .

ب- Hyperostotic presbycusis : وقتی اتفاق می افتد کـه رشـد استخوانی غـیـرعـادی در Modiolus یا مجرای شنوایی داخلی ایجاد شود که بر سلولهای عصب شنوایی فشار آورده بطوریکه آنها تخریب شوند .

ج ـCentral presbycusis : ناشی از تغییردر سطوح مختلف سیستم شنوایی بالاتر است و شامل کرتکس شنوایی می شود .

پیرگوشی چگونه اتفاق می‌افتد؟
لاله گوش مثل یک قیف عمل می‌کند و صداها را به پرده گوش که در انتهای مجرای گوش واقع شده است، می‌رساند. موج صوتی باعث به ارتعاش ‌درآمدن پرده گوش می‌شود و پرده گوش، زنجیره‌ای از سه استخوانچه کوچک را می‌لرزاند. لرزش از طریق استخوانچه‌ها به گوش داخلی منتقل می‌شود. درون گوش داخلی سلول‌هایی قرار دارند که ارتعاش را درک کرده و آن را به جریان الکتریکی تبدیل می‌کنند. سرانجام این جریان از طریق عصب شنوایی به مغز منتقل می‌شود.

با افزایش سن سلول‌های عصبی گوش داخلی که وظیفه تبدیل صوت به جریانی الکتریکی را بر عهده دارند، مثل سایر اجزای بدن، دچار ضعف و کم‌کاری می‌شوند. بدیهی است که با ضعیف شدن این سلول‌ها از میزان شنوایی فرد کاسته خواهد شد.

عواملی که باعث پیرگوشی می‌شوند
کهولت سن
همانطور که گفته شد یکی از دلایل مهم پیرگوشی، بالا رفتن سن است.
آلودگی صوتی
قرار گرفتن در معرض سر و صدای زیاد و کار کردن در محیط‌های پر صدا یکی دیگر از دلایل پیرگوشی است.
هندزفیری
استفاده از هندزفیری و هدفون در طولانی مدت فرد را دچار حساسیت گوش و کم شنوایی می‌کند و باعث می‌شود فرد با بلند کردن صدا به دنبال رفع کم شنوایی خود برآید که همین مسئله خود عاملی برای تشدید روند کم شنوایی و در نهایت بروز پیرگوشی در بزرگسالی می‌شود.
عوامل ارثی و سابقه فامیلی
فرآیندهای زیادی در سطح سلول و سیستم داخلی گوش داخلی اتفاق می‌افتد، نظیر مسائل ژنتیکی به نحوی که اگر پدر خانواده در سن پایین دچار پیرگوشی شود، احتمال بروز این عارضه به صورت ژنتیکی در فرزندان نیز افزایش می‌یابد.
برخی از داروها
برخی داروها مانند جنتا‌مایسین و برخی آنتی‌بیوتیک‌ها با آسیب به سیستم شنوایی، می‌توانند روند بروز پیرگوشی را تشدید کنند.
کاهش خون‌رسانی به گوش داخلی
عواملی که باعث کاهش خون‌رسانی به گوش داخلی شوند نیز می‌توانند آسیب سلول‌های حساسه گوش را تسریع کنند، لذا بیماری‌های قلبی، بالا بودن فشار خون و دیابت نیز می‌توانند باعث پیدایش زودرس پیرگوشی شوند.

[pejuhesh234]

برای كمك به افراد دچار پیرگوشی راه های بسیاری وجود دارد:

برای برخی از آنان، سمعك راه حل مناسبی است.

وسایل كمك شنیداری سبب می شوند در برخی موقعیت ها، شنیدن برای آنها راحت تر شود. تلفن های مجهز به تقویت كننده، مثالی از این نوع وسایل است. مثال دیگر، دستگاه های FM است كه اصوات را با سمعک یا بدون سمعك واضح تر می كنند. این دستگاه ها امواج صوتی را مانند یك رادیو به گوش ها می فرستند.

آموختن گفتارخوانی(لب خوانی)، استفاده از نشانه های بینایی برای درك بهتر گفتار نیز به افراد دچار پیرگوشی كمك می كند تا صحبت های مخاطب خود را بهتر درك كنند.

سمعك مناسب چگونه انتخاب می شود؟

برای ارزیابی میزان كم شنوایی و انتخاب راهكار تقویتی مناسب، مشاوره با متخصصین آموزش دیده خاصی كه به صورت تیمی كار می كنند، ضروری است.

پزشك متخصص گوش و حلق و بینی، فرد دچار مشكل شنوایی را ارزیابی می كند و هر گونه بیماری یا اختلالی افزون بر مشكل اصلی را تشخیص و مورد درمان قرار می دهد.

شنوایی سنج، متخصصی است كه میزان شنوایی را ارزیابی و نوع كم شنوایی را مشخص می كند. شنوایی سنج پس از ارزیابی كامل شنوایی تعیین می كند كه سمعك می تواند مفید باشد یا خیر.

فرد كم شنوا مورد مشاوره قرار می گیرد و در مورد چگونگی كمك سمعك به بهبود موقعیت های شنیداری به او توضیحاتی داده می شود. پس از آن شنوایی سنج آزمون هایی را جهت تعیین سمعك مناسب انجام می دهد و سمعكی را انتخاب می كند كه شنوایی و درك گفتار فرد را به حداكثر برساند.

سمعك برای اكثر افراد مسن دچار كم شنوایی سودمند است، گرچه میزان این سودمندی بستگی به نوع و میزان كم شنوایی فرد دارد.

[pejuhesh234]

متاسفانه پیرگوشی درمان قطعی ندارد و تنها روشی که در بسیاری از موارد خیلی کمک کننده میباشد استفاده از سمعک است.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.