ناشنوايي و اختلال در شنوايي

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

علايم شايع
علایم شایع در شیرخوار:

پاسخ ندادن به صداهای محیط ، خصوصاً صداهایی كه قاعدتاً باید شیرخوار را از جا بپرانند.

در افراد مسن :

مشكل داشتن در افتراق (گوش دادن انتخابی به ) صداهای محیط اطراف

وزوز گوش ، سرگیجه ، درد

بلند كردن صدای رادیو یا تلویزیون

[pejuhesh234]

ناشنوایی‌ و اختلال‌ در شنوایی‌ ـ hearing impairment or loss

ناشنوایی‌ و اختلال‌ در شنوایی‌ عبارت‌ است‌ از كاهش‌ توانایی‌ یا ناتوانی‌ كامل‌ در شنیدن‌. ناشنوایی‌ می‌تواند به‌ علت‌ مشكل‌ در استخوان‌های‌ كوچك‌ موجود در گوش‌ میانی‌ كه‌ صدا را انتقال‌ می‌دهند یا مشكل‌ در شاخه‌های‌ عصب‌ هشتم‌ مغزی‌ كه‌ صدا را به‌ مغز انتقال‌ می‌دهند باشد. بنابراین‌ دو نوع‌ ناشنوایی‌ وجود دارد: ناشنوایی‌ انتقالی‌، كه‌ در آن‌ استخوان‌های‌ كوچك‌ موجود در گوش‌ میانی‌ تخریب‌ می‌نوشند و صدا را انتقال‌ نمی‌دهند (اتواسكلروز). ناشنوایی‌ حسی‌ ـ عصبی‌، كه‌ در آن‌ عصب‌ هشتم‌ مغزی‌ (عصب‌ شنوایی‌) اغلب‌ به‌ دلایل‌ ناشناخته‌ آسیب‌ می‌بینید. ناشنوایی‌ مختلط‌، شامل‌ هر دو نوع‌ ناشنوایی‌ انتقالی‌ و حسی‌ ـ عصبی

علل بیماری :

۱. مادرزادی‌ در اثر توارث‌ ژنتیكی‌ غالب‌ یا مغلوب‌

۲. عفونت‌های‌ مزمن‌ گوش‌ میانی‌ یا گسترش‌ عفونت‌ به‌ گوش‌ داخلی‌

۳. تولید موم‌ گوش‌ به‌ مقدار زیاد

۴. اختلالات‌ رگ‌های‌ خونی‌، از جمله‌ بالا بودن‌ فشارخون‌

۵. صدمه‌ به‌ سر

۶. تومور

۷. لخته‌های‌ خونی‌ كه‌ به‌ رگ‌های‌ كوچك‌ تغذیه‌كننده‌ عصب‌ شنوایی‌ می‌روند.

۸. مولتیپل‌ اسكلروز (ام‌.اس‌)

۹. سیفلیس‌

۱۰. اختلالات‌ انعقاد خون‌

۱۱. عفونت‌ ویروسی‌ مثل‌ اوریون‌

۱۲. قرار گرفتن‌ طولانی‌ مدت‌ در معرض‌ صداهای‌ 85 دسی‌بل‌ یا قوی‌تر

۱۳. بالا رفتن‌ سن‌. اكثر افراد بالای‌ 65 سال‌ در شنیدن‌ صداهای‌ زیر (با فركانس‌ بالا) مشكل‌ دارند.

عوامل افزایش دهنده خطر :

سابقه‌ خانوادگی‌ ناشنوایی‌ مادرزادی‌ یا اكتسابی‌، مصرف‌ داروهایی‌ مثل‌ ضد التهاب‌های‌ غیراستروییدی‌، سیس‌ پلاتین‌، اریترومایسین‌ها، جنتامایسین‌، استرپتومایسین‌، توبرامایسین‌، كینین‌، فوروسماید، اسید اتاكرینیك‌، یا دوزهای‌ بالای‌ آسپیرین‌، و سایر داروها. افرادی‌ كه‌ در مشاغلی‌ مشغول‌ به‌ كار هستند یا تفریحاتی‌ دارند كه‌ سطح‌ صدا در آنها بالا است‌، مثل‌ نواختن‌ موسیقی‌های‌ سنگین‌ یا كارگرانی‌ كه‌ با مته‌های‌ بادی‌ قوی‌ آسفالت‌ خیابان‌ را می‌كنند.

پیشگیری :

از مصرف‌ طولانی‌مدت‌ یا مصرف‌ مقادیر بالاتر از دوزهای‌ طبیعی‌ داروهایی‌ كه‌ باعث‌ ناشنوایی‌ می‌شوند خودداری‌ كنید. در صورت‌ وجود بیماری‌های‌ زمینه‌ساز ناشنوایی‌، خصوصاً عفونت‌های‌ گوش‌ و مشكلات‌ آلرژیك‌ و تنفسی‌، به‌ پزشك‌ مراجعه‌ كنید. از قرار گرفتن‌ طولانی‌مدت‌ در معرض‌ صدای‌ بلند خودداری‌ كنید. اگر چاره‌ای‌ نیست‌، از محافظ‌های‌ مناسب‌ گوش‌ استفاده‌ نمایید.

‌عوارض احتمالی :

ناشنوایی‌ دایمی،‌ تأخیر در كسب‌ توانایی‌ها و مهارت‌های‌ زبانی‌ در كودكان‌، تأثیرات‌ عاطفی‌ ناشنوایی‌.

فعالیت :

محدودیتی‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد.

رژیم غذایی :

رژیم‌ خاصی‌ توصیه‌ نمی‌شود.

در این شرایط به پزشک خود مراجعه فرمایید :


اگر احتمال‌ می‌دهید كه‌ دچار مشكل‌ در شنوایی‌ شده‌اید، خصوصاً اگر تازگی‌ها مجبور شده‌اید مرتباً از دیگران‌ بخواهید كه‌ گفته‌های‌ خود را تكرار كنند یا اعضای‌ خانواده‌تان‌ مرتباً از شما می‌پرسند كه‌ آیا خوب‌ می‌شوید یا خیر. اگر یكی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان‌ علایم‌ ناشنوایی‌ را پیدا كرده‌ باشد.

[pejuhesh234]

. درمان‌:

شنوایی‌ سنجی‌ و آزمون‌های‌ شنوایی‌ با یک‌ دیاپازون‌ (آزمون‌ رینه‌) برای‌ تشخیص‌ اختلالات‌ شنوایی‌. با کمک‌ این‌ بررسی‌ها می‌توان‌ شدت‌ و الگوی‌ هرگونه‌ مشکل‌ شنوایی‌ و نوع‌ ناشنوایی‌ (انتقالی‌ یا حسی‌ ـ عصبی‌) را تعیین‌ کرد. با انجام‌ کارهای‌ نسبتاً ساده‌ مثل‌ در آوردن‌ موم‌ گوش‌ یا ترمیم‌ پارگی‌ پرده‌ گوش‌ ممکن‌ است‌ مشکل‌ شنوایی‌ برطرف‌ شود. اگر ناشنوایی‌ به‌ داروها مربوط‌ باشد، تغییر در دوزاژ با قطع‌ مصرف‌ دارو ممکن‌ است‌ کمک‌کننده‌ باشد. گاهی‌ جراحی‌ برای‌ ناشنوایی‌ از نوع‌ انتقالی‌ اگر ناشنوایی‌ دایمی‌ یا ناتوان‌کننده‌ باشد: زبان‌ علامتی‌ با دست‌ و مهارت‌های‌ لب‌ خوانی‌ را فرا بگیرید. در صورت‌ توصیه‌، از سمعک‌ استفاده‌ کنید و کار با آن‌ را یاد بگیرید. در صورت‌ لزوم‌، گفتار درمانی‌ و بازتوانی‌ گفتاری‌. در صورت‌ امکان‌، از وسایل‌ مخصوص‌ برای‌ تلفن‌ خود استفاده‌ کنید. وسوسه‌ گوشه‌گیری‌ اجتماعی‌ به‌ خاطر مشکل‌ شنوایی‌ را از خود دور کنید. انزوا باعث‌ بیشتر شدن‌ مشکلات‌ ارتباطی‌ و سَرخوردگی‌ می‌شود، و سازگاری‌ را نیز مشکل‌تر می‌کند.

ـ داروها:

آنتی‌بیوتیک‌ها، اگر عفونت‌ وجود داشته‌ باشد.، داروهای‌ دکونژستان‌ برای‌ سایر عفونت‌های‌ گوش‌، درمان‌ استرویید برای‌ ناشنوایی‌ حسی‌،عصبی‌ ناگهانی‌ و بدون‌ علت‌ مشخص‌.

[pejuhesh234]

. عواقب‌ مورد انتظار:

بعضی‌ از موارد ناشنوایی‌ انتقالی‌ را می‌توان‌ با جراحی‌ درمان‌ کرد. ناشنوایی‌ ناشی‌ از قرار گرفتن‌ طولانی‌مدت‌ در معرض‌ صدای‌ بلند نیز گاهی‌ با حذف‌ صدا برطرف‌ می‌شود. اما سایر انواع‌ ناشنوایی‌ معمولاً دایمی‌ هستند.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

عوارض ضد احتقان ها Decongestants
از عوارض اين داروها و بخصوص پزودو افدرين بي خوابي - حالتهاي عصبي و افزايش فشارخون يا افزايش قند خون است كه البته با قطع دارو به حالت اوليه برمي گردد .
هشدار: اگر مصرف داروهای ضد احتقان به مدت طولانی ادامه یافته، ناگهان قطع شود، شدت احتقان به طور ناگهانی افزایش می یابد. مثلا به مدت طولانی از قطره های بینی استفاده شود، قطع مصرف دارو موجب گشاد شدن عروق مخاط بینی و تشدید مسئله احتقان خواهد شد.
ضد احتقا نها را با احتياط مصرف كنيد.
عوارض جانبی آنتی بيوتيکها:
عمدتاً شامل ناراحتی های ملايم گوارشی ٬ تهوع ٬ اسهال يا مدفوع نرم است. بعضی آنتی بيوتيکها ممکن است باعث حساسيت به نور آفتاب شوند کاهش بازده قلب , کاهش فشار خون , کاهش نسبی ضربان قلب , تضعيف عضله قلب . به همين دليل توصيه می شود که از مصرف خود سرانه داروها اجتناب نماييد .
واکنش های حساسيتی:
بعضی افراد به بعضی گروههای آنتی بيوتيکها (عمدتاً گروه پنی سيلين ها) حساسيت دارند علائم حساسيت شامل جوشهای ريز قرمز ، خارش ، کهير ٬ ورم لب ٬ صورت و زبان و موارد شديدتر مثل سختی در تنفس و کاهش فشار خون می باشد.
در خانمها ٬ علاوه بر موارد فوق بايد به نکات زير توجه شود:
1- ممکن است مصرف آنتی بيوتيک منجر به عفونت قارچی واژن شود ٬ علت اين مساله اين است که در اثر مصرف اين داروها ٬ باکتريهای معمول که در واژن زندگی می کنند ٬ کشته ميشوند و در نتيجه قارچ بسرعت رشد ميکند. علائم ٬ شامل يکی يا بيشتر از اين حالتهاست: خارش ٬ سوزش ٬ درد در زمان نزديکی و ترشحات واژن
2- آنتی بيوتيک ممکن است باعث شود تاثير قرصهای خوراکی جلوگيری از بارداری کم شود ٬ چه بسا در طول دوره درمان با آنتی بيوتيک استفاده ازروشهای ديگر ضد بارداری لازم باشد که در اين موارد بايد از داروساز يا پزشک مشاوره بگيريد.
3 - درخانمهای باردار ٬ بعضی آنتی بيوتيکها ميتوانند از جفت عبور کنند و به جنين صدمه برسانند.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

علاج
صفرا را استفراغ كنند به اقراص بنفشه يا ماءالرمانين (×ماءالرمان) يا شيرخشت، و طبيخ هليله زرد و حب قوقايا جالينوس و پرورد رمان (×و برو درمان) در گوش چكانند، نيم گرم.

صفت پرورده رمان
بگيرند: انار ترش و سر آن بردارند و دانه بيرون كنند و با دانه يكبارديگر بفشارند، و آب آن بدين پوست باز كنند كه دانه بيرون كرده باشندو اندكي سركه و كندر و روغن گل با آن بياميزند و بر آتش نهند، تاقوام گيرد و به گوش اندر چكانند.

و هيچ چيز سرد، هيچ وقت درگوش نشايد چكانيد، نيمه نيم گرم بايد. و اگر ماده غليظ باشد، استفراغ به ايارج فيقرا و شحم حنظل و غاريقون و افتيمون و نمك هندي كنند، و به حب اصطمخيقون و روغن سداب و روغن بابونه و روغن بادام تلخ كوهي با يك قطره زهره گاو اندر چكانند، نيم گرم، و شحم حنظل در روغن بادام تلخ بپزند و اندر گوش چكانند.