تومورهای فیبروئید رحم

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

تومورهای فیبروئید شایع ترین تومورهای توپرلگن درخانم ها به شمارمی روند. ازآنجا که درخانم های دچارتومورهای فیبروئید رحم بعید نیست که هیچ نشانه وعلامتی نداشته باشند، درنتیجه درمان برای این تومورها لازم نیست مگر آنکه پیش ازیائسگی طبیعی، نشانه های ناراحت کننده ایجاد نمایند.
دونشانه شایع که سبب می شود خانم های دچار تومورهای فیبروئید رحم به پزشک مراجعه کنند عبارت است از:
- خونروی بیش از حد رحم یا منوراژی که بیش از 7 روز طول بکشد.
- احساس فشار درلگن که تاحدی شبیه فشاری است که درزمان بارداری وقتی رحم بزرگ می شود، دست می دهد.

غالباً خونروی بیش از حد رحم سبب ایجاد کم خونی یا کم خونی فقرآهن می شود. سایر پیامدهایی که ممکن است به علت وارد آمدن فشاربراندام های مجاورایجاد شوند عبارتنداز:
- مشکلات دفع ادرارومدفوع
- مقاربت جنسی دردناک یا دیسپارونی dyspareunia
درعین حال که وجود این نشانه ها حاکی ازوجود لیومیوم است ولی وجود این نشانه ها، دلیل قاطعی مبنی بروجود فیبروم نیست. پیش از تشخیص تومورهای فیبروئید رحم، باید سایر علل احتمالی ایجاد این نشانه ها را رد کرد.

[pejuhesh234]

اصطلاحات بیماری:
تومورهای فیبروئید خوش خیم رحم :

تومورهای فیبروئید رحم تقریباً همیشه خوش خیم هستند. این تومورهای خوش خیم(غیرسرطانی) در بسیاری موارددر دهه 30 و 40 دررحم خانم ها دیده می شوند.
تومور های فیبروئید Fibroid tumor ، تومورهای توپری به شمار می آیند که ازبافت لیفی(فیبرو Fibrous tissue ) تشکیل شده اند و به همین جهت تومورفیبروئید نامیده می شوند.
درغالب موارد فیبروئیدها به صورت توده های متعدد تومور بروزمی کنند ودارای رشد آهسته بوده وغالباً نشانه ای ندارند.
اندازه بزرگی توموردرخانم ها کاملاً متفاوت است به طوری که بعضی آنقدر کوچکند که برای دیدن شان، میکروسکوپ لازم است. امّا در بعضی خانم ها یک تومور فیبروئید منحصربه فرد بزرگ به اندازه یک گریپ فروت به وجود می آید ویا فیبروئید ممکن است آنقدربزرگ باشد که تمام منطقه شکم را گرفتارکند.
وزن این نوع تومورهای بزرگ گاهی به بیش از 25 کیلوگرم می رسد. بزرگ ترین تومور فیبروئیدی که تاکنون گزارش شده 70 کیلوگرم بوده است.

هیچ کس نمی تواند با اطمینان خاطر بگوید علت پیدایش تومورهای فیبروئید چیست ولی دراین مورد اصول مسلمی وجود دارد:
* پیش ازآنکه بدن درآغازقاعدگی شروع به تولیداستروژن نماید،تومورهای فیبروئیدبه وجودنمی آیند.
* درتمام طول مدتی که استروژن وجود دارد، تومورهای فیبروئید به رشد خود ادامه می دهند.
* دردوران بارداری وقتی بدن، استروژن به مقداراضافی تولیدمی کند، تومورهای فیبروئید بسیارسریع تررشد می کنند.
* بعداز یائسگی، وقتی تولید استروژن دربدن متوقف می شود غالباً این تومورها جمع شده وناپدید می گردند.
* درخانم ها، تقریباً هرگز بعداز یائسگی تومورهای فیبروئید به وجود نمی آید.
به نظر می رسد رابطه استروژن دراین مورد کاملاً آشکار باشد ولی باز هم عده ای درمورد تاثیر استروژن درایجاد تومورهای فیبروئید شک دارند زیرا درخانم های دچار تومورهای فیبروئید، مقدار استروژن خون درحد طبیعی است.

انواع تومورهای فیبروئید :
1- فیبروئیدهای زیرمخاطی : این فیبروئیدهازیرآستررحم بروز می کنند و ممکن است سبب بروز مشکلات قاعدگی از جمله درد به علت بزرگ شدن و حرکت به سمت منطقه لگن گردند.

2- فیبروئیدهای داخل دیواره : نوعی فیبروئید مدور است که غالباً دردیواره رحم وجود دارد وضمن بزرگ شدن سبب بزرگی رحم می شود.

3- فیبروئیدهای زیرسروزی : این نوع فیبروئید روی دیواره خارجی رحم رشد می کند ومعمولاً نشانه ای ندارد تا آنکه آنقدر بزرگ شود که درکار سایر اندام ها اشکال ایجاد نماید.

4- فیبروئیدهای پایه دار :این فیبروئیدها وقتی ایجاد می شوند که درفیبروئید زیرسروزی پایه(یاساقه) به وجود آید وبا بزرگترشدن پیچ خورده وسبب درد شدید شوند.

5- فیبروئیدهای بین رباطی : فیبروئیدی است که ازکناره ها ومیان رباط هایی به وجود می آید که از رحم درمنطقه شکم حمایت می کنند. عمل این نوع فیبروئید اختصاصاً به علت احتمال درگیری با مخزن خونی وتداخل دراندام های دیگردشواراست.

6- فیبروئید انگلی : نادرترین شکل تومورفیبروئیداست که خود را به اندام دیگر متصل می کند

بسیاربه ندرت اتفاق می افتد که تومورهای فیبروئید رحم سرطانی شوند. طی یک بررسی توسط کالج بیماری های زنان ومامایی آمریکا، تنها درحدود 002/0 تا 003/0 درصد موارد لیومیوم، سارکوم Sarcoma یا سرطان بوده است.

لیومیوم های سرطانی را لیومیوسارکوم leiomyosarcoma می نامند. فیبروئیدهای رحم شایع ترین علت عمل جراحی برداشتن رحم یا هیسترکتومی hysterectomy به شمار می آیند.

امروزه برای درمان تومورهای فیبروئید چند راه دیگر هم وجود دارد. امّا بسیاری از این روش های درمان دارای عوارض جانبی وعوارضی است که پیش از تصمیم به درمان تومورهای فیبروئید باید از آنها اطلاع داشته باشید. باید درمورد انتخاب درست راه درمان با پزشک خود مشاوره کنید. تنها راه "علاج"فیبروئیدهای رحم هیسترکتومی است.

گاه اتفاق می افتد در خانمی بیش از یک نوع تومورفیبروئید رحم دیده می شود. نوع فیبروئید ونیز بزرگی ومحل توموربربهترین راه درمان تاثیر می گذارد.

به علت افزایش احتمال بروز تومورهای فیبروئید باافزایش سن، وافزایش میزان ناباروری که همزمان اتفاق می افتد برای پژوهشگران دشوار است که بتوانند تاثیر لیومیوم ها رابراحتمال باردارشدن تعیین کنند.

همچنین بسیاری از خانم هایی که باردارشده اند از وجود این تومورها درزمان بارداری بی اطلاع بوده اند.

بعضی پزشکان ترجیح می دهند درخانم هایی که دارای فیبروئید بزرگ هستند ودرآینده می خواهند باردار شوند به صورت پیشگیرانه میومکتومی (myomectomy برداشت بافت تومور) انجام دهند تا بارداری آینده حفظ شود.امّا پیش ازانجام این کارباید سن بیمار، بزرگی ومحل لیومیوم ونیز ارزیابی کامل قدرت باروری انجام گیرد

[pejuhesh234]

تشخیص تومورهای فیبروئید :
تشخیص فیبروئیدها عموماً ضمن معاینه سالانه زنان وهنگام احساس توده توسط پزشک انجام می شود. غالباً این تومورها وقتی یافته می شوند که پزشک به دنبال چیزدیگری است، همچنین اگراین تومورهانشانه ای ایجاد نکنند، ممکن است تشخیص داده نشوند.

امّا فیبروئیدهای بزرگ تردرصورتی که نزدیک تخمدان ها رشد کرده باشند، معاینه ی تخمدان ها را غیر ممکن می سازند.

وقتی پزشک وجود این توده ها را حس می کند، دستورسونوگرافی می دهد امّا باید گفت که بعضی از فیبروئیدها درسونوگرافی به صورت تومور تخمدان جلوه می کنند وتنها با عمل جراحی است که می توان فیبروئید رابه درستی تشخیص داد.

باوجودی که بسیاری از فیبروئیدها نشانه ای ایجاد نمی کنند ولی بنا به ارزیابی های انجام شده، 25درصدخانم هایی که دارای نشانه هستند ممکن است دارای خونروی غیرطبیعی، درد درزمان قاعدگی بوده وضمن بزرگ ترشدن تومورفیبروئید، شکم بیمار هم بزرگ شود.

فیبروئیدهای بزرگ تر ممکن است سبب تکرر ادرار یا ناتوانی در کنترل مثانه شده یا نتوانند جلوی دفع ادرارخود را بگیرند ویا درموارد شدید خانم مبتلا نتواند ادرار کند. اگرفیبروئید به سمت عقب گسترش یابد ممکن است روی روده ها فشار آورده سبب یبوست ودرد کمرشود.

درمان

درمان اغلب به روش جراحی صورت می گیرد و در مواردی هم از اشعه درمانی استفاده می شود . تعداد کمی از بیماران با شیمی درمانی و هورمون درمانی معالجه می شوند .

انتخاب روش درمانی به اندازه تومور ، شرایط هورمونی بیمار ، سن ، وضعیت عمومی بیمار و بخصوص درجه بندی سرطان رحم بستگی دارد . منظور از درجه بندی این است که آیا سرطان در مراحل اولیه است و فقط بافت رحم را مبتلا کرده است ویا به اعضای مجاور حمله کرده وانتشار یافته است .

روشهای درمانی

جراحی : معمولاً رحم ، لوله های رحم و تخمدانها بیرون آورده می شوند .

اشعه درمانی : اشعه درمانی مانند جراحی در واقع درمان محل ضایعه است و فقط سلولهای سرطانی را در محل ضایعه از بین می برد . این روش ممکن است همراه با جراحی باشد و یا قبل و بعد از جراحی مورد استفاده قرار گیرد .

هومورن درمانی : درمان با هورمون پروژسترون صورت می گیرد و در واقع یک درمان عمومی است که بصورت خوراکی ویا تزریقی مورد استفاده است .

شیمی درمانی : استفاده از داروها است . این داروها خوراکی یا تزریقی هستند مانند هورمون درمانی ، شیمی درمانی هم یک درمان عمومی است و در زمانی که سرطان منتشر شده است ، بکار می رود .

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

عوارض جانبی
اثرات جانبی روشهای درمانی

جراحی : بعد از درآوردن رحم ، زن احساس درد و یا خستگی عمومی می کند . در بعضی مواقع ، تهوع ، استفراغ و اشکال در دفع ادرار و مدفوع وجود دارد . زنانی که تخمدانهای آنها با رحم برداشته می شوند ، فوری یائسه می شوند و علائم یائسگی مانند گرگرفتگی و غیره در آنها پیدا می شود .

تمایلات جنسی معمولاً بعد از درآوردن رحم تغییری نمی کند . البته بعضی از زنان ممکن است تغییر تمایلات جنسی پیدا کنند که مشاوره و حمایت و مراقبت شوهر از زن در این مواقع بسیار مفید و کارساز خواهد بود .

اشعه درمانی : اثرات جانبی بستگی به مقدار اشعه درمانی و محل ضایعه دارد . بیماران هنگام درمان بخصوص در هفته های آخر آن خسته هستند . استراحت مهم است ولی پزشکان توصیه می کنند تا جایی که امکان دارد بیماران فعالیت معمول خود را داشته باشند .
هورمون درمانی :
اکثرا داروهای ضد بارداری خوراکی (OCP ) – سیپروترون یا دیان
عوارض جانبي سيپرو ترون CYPROTERONE Acetate:
كاهش تعداد اسپرم‌ها و حجم مايع مني، ناباروري، آتروفي لوله‌هاي سمي‌نيفر، ژنيكوماستي گذرا.
هپاتيت، راش پوستي، تغييرات وزن.

شیمی درمانی : این اثرات جانبی در هر مورد متفاوت است و بستگی به مقدار درمان و نوع دارو دارد . بیماران بیشتر در معرض ابتلا به عفونت قرار می گیرند ، به آسانی خونریزی پیدا می کنند ، بدنشان کوفته و انرژی و توان آنها کم می شود و ممکن است دچار ریزش مو ،‌تهوع ، استفراغ ، کمی اشتها و زخمهای دهانی شوند. این علائم به تدریج بعد از دوره درمان از بین می روند .

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.