واژینیسموس

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

علايم‌ شايع‌
انقباض‌ غيرارادي‌ عضلات‌ اطراف‌ مهبل‌ و مقعد. مهبل‌ چنان‌ محكم‌ بسته‌ مي‌شود كه‌ آلت‌ تناسلي‌ مرد نمي‌تواند براي‌ مقاربت‌ جنسي‌ وارد آن‌ شود.
از گذاشتن‌ هرگونه‌ شي‌ء مثل‌ تامپون‌، ديافراگم‌ يا اسپكولوم‌ (براي‌ معاينه‌ پزشكي‌ استفاده‌ مي‌شود) نيز جلوگيري‌ مي‌كند.

[pejuhesh234]

اصطلاحات بیماری:
واژينيسموس‌- vaginismus

واژينيسموس‌ عبارت‌ است‌ از اسپاسم‌ عضلات‌ اطراف‌ مدخل‌ مهبل‌؛ اگر شديد باشد، ممكن‌ است‌ مانع‌ از مقاربت‌ گردد. مي‌تواند زنان‌ را در تمامي‌ سنين‌ مبتلا كند.

علل‌
تمايل‌ ناخودآگاه‌ براي‌ جلوگيري‌ از ورود آلت‌ تناسلي‌ مرد به‌ خاطر عوامل‌ عاطفي‌ يا رواني‌. اين‌ عوامل‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ ترس‌، اضطراب‌، خصومت‌، عصبانيت‌ يا تنفر از فعاليت‌ جنسي‌ باشند.
حساس‌ نبودن‌ همسر، ناكافي‌ بودن‌ يا ماهرانه‌ نبودن‌ اعمال‌ جنسي‌ مقدماتي‌ يا ناكافي‌ بودن‌ ميزان‌ نرم‌ كردن‌ مهبل‌ قبل‌ از تلاش‌ براي‌ دخول‌
اختلالات‌ فيزيكي‌ (نادر) مثل‌ عفونت‌ها، واكنش‌هاي‌ آلرژيك‌ يا پرده‌ بكارت‌ سفت‌ و سوراخ‌ نشده‌
عفونت‌ مهبل‌

عوامل‌ افزايش‌دهنده‌ خطر
اولين‌ تجربه‌هاي‌ جنسي‌
سابقه‌ صدمات‌ و آسيب‌ جنسي‌ (زنا با محارم‌، تجاوز، سوءاستفاده‌ جنسي‌)
استرس‌

پيشگيري‌
معاينه‌ لگن‌ به‌ وسيله‌ يك‌ پزشك‌ و مشاوره‌ قبل‌ از شروع‌ فعاليت‌ جنسي‌

عوارض‌ احتمالي‌
تروماي‌ رواني‌ به‌ خاطر احساس‌ گناه‌، اضطراب‌، كاهش‌ اعتماد به‌ نفس‌ و احساس‌ بي‌كفايتي‌ يا مشكلات‌ بين‌فردي‌ در نتيجه‌ اين‌ اختلال‌

فعاليت‌
محدوديتي‌ وجود ندارد.

رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ غذايي‌ خاصي‌ ندارد.

در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد
اگر خود يا عضوي‌ از خانواده‌تان‌ علايم‌ واژينيسموس‌ را داشته‌ باشيد.
اگر علي‌رغم‌ درمان‌ پس‌ از 3 هفته‌ علايم‌ بهبود نيابند.
اگر بعد از درمان‌ علايم‌ عود كنند.

[pejuhesh234]

درمان‌

اصول‌ كلي‌
آزمون‌هاي‌ تشخيصي‌ مي‌توانند شامل‌ معاينه‌ لگن‌ براي‌ رد كردن‌ اختلالات‌ فيزيكي‌ باشند (ممكن‌ است‌ براي‌ معاينه‌ دقيق‌ احتياج‌ به‌ داروهاي‌ خواب‌آور باشد). سابقه‌ جنسي‌ مهم‌ است‌ و شامل‌ تجارب‌ زودهنگام‌ در كودكي‌، پاسخ‌هاي‌ جنسي‌ قبلي‌ و فعلي‌، روش‌هاي‌ ضد بارداري‌، اهداف‌ توليدمثلي‌، احساس‌ در قبال‌ همسر و مشخصاتي‌ در مورد دردي‌ كه‌ تجربه‌ مي‌كنيد، خواهد بود.
درمان‌ در ابتدا متوجه‌ هرگونه‌ مشكل‌ طبي‌ و سپس‌ كاهش‌ اسپاسم‌هاي‌ عضلاني‌ و مشكلات‌ رواني‌ خواهد بود.
براي‌ اسپاسم‌هاي‌ عضلاني‌، يك‌ نوع‌ درمان‌ شامل‌ گشاد كردن‌ ملايم‌ و تدريجي‌ مدخل‌ مهبل‌ با گشادكننده‌هاي‌ لاستيكي‌ يا شيشه‌اي‌ است‌. احتمالاً درمان‌ در مطب‌ 3 بار در هفته‌ لازم‌ خواهد بود و بايد در منزل‌ حداقل‌ 2 بار در روز تمرين‌ كنيد.
قبل‌ از اتساع‌ يا تلاش‌ براي‌ مقاربت‌، به‌ مدت‌ 15-10 دقيقه‌ در وان‌ آب‌ داغ‌ بنشينيد. حمام‌ گرفتن‌ غالباً عضلات‌ را شل‌ مي‌كند و ناراحتي‌ را تسكين‌ مي‌دهد. هروقت‌ مفيد باشد، حمام‌ را تكرار كنيد.
علاوه‌ بر درمان‌ با گشاد كردن‌ يا در صورتي‌ كه‌ موفقيت‌آميز نباشد، روان‌درماني‌ يا مشاوره‌ توصيه‌ مي‌گردد. اين‌ امر مي‌تواند شامل‌ تمركز حس‌ و بهبود روابط‌ با همسر، همراه‌ با درمان‌ براي‌ حل‌ هرگونه‌ تعارض‌ در زندگي‌ شما باشد.
قبل‌ از تلاش‌ براي‌ مقاربت‌، شما و همسرتان‌ بايد از يك‌ نرم‌كننده‌ مثل‌ ژل‌ مهبلي‌ K-Y يا روغن‌ بچه‌ استفاده‌ كنيد.

داروها
معمولاً براي‌ واژينيسموس‌ دارو لازم‌ نيست‌ ولي‌ خواب‌آورها يا آرام‌بخش‌هاي‌ خفيف‌ ممكن‌ است‌ به‌ مدت‌ كوتاه‌ تجويز شوند.

[pejuhesh234]

عواقب‌ مورد انتظار
در صورتي‌ كه‌ علت‌ زمينه‌اي‌ را بتوان‌ علاج‌ كرد يا از طريق‌ درمان‌ طبي‌ يا مشاوره‌ رواني‌ بتوان‌ يك‌ روش‌ براي‌ كنار آمدن‌ ابداع‌ كرد، قابل‌ علاج‌ است‌.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

عوارض جانبی دارو هاي ارام بخش:
1-خواب آلودگی و خستگی صبح روز بعد از مصرف.در صورت بروز این علایم از رانندگی و کار کردن با ماشین آلات خودداری کنید.
2-عدم هماهنگی عضلات، ضعف، سرگیجه، گیجی، آلرژی، تاری دید، توهم، بی حالی، تعریق، خشکی دهان، بثورات جلدی و سر درد.
3-اشکال در گفتار، حافظه و قضاوت.
4-حالت تهوع، استفراغ و سوزش سردل.
5-ایجاد فراموشی پیش گستر(خاطرات اخیر به یاد نمی مانند).
6-خشونت طلبی و پرخاشگری،بی خوابی، تحریک پذیری، افسردگی و اختلال در حفظ تعادل.
عوارض دراز مدت:
1-ایجاد تحمل(TOLERANCE): به نیاز مصرف بیشتر دارو برای تاثیر و احساس مشابهی که پیشتر با مصرف مقادیر کمتر همان دارو حاصل می شد، اطلاق میگردد. مصرف کننده به مرحله ای میرسد که دیگر افزایش دوز مصرفی آرام بخش ها بی تاثیر خواهد بود. علایم ایجاد تحمل: دل درد، بی قراری، سرگیجه، رعشه، افسردگی، ترسهای غیر منطقی، پارانوئید و دمدمی مزاجی.
2-وابستگی(DEPENDANCY): پس از ایجاد تحمل و افزایش دوز مصرفی و مصرف مداوم داروهای آرام بخش در فرد وابستگی روانی و جسمانی نیز ایجاد میگردد. هنگامی هم که مصرف کننده بطور ناگهانی مصرف دارو را قطع میکند دچار علایم محرومیت(WITHDRAWL) میگردد. این علایم شامل بی قراری، بی خوابی، اضطراب، تهوع، کرامپ شکمی، تپش قلب، لرز، رعشه، درد عمومی، اسهال، توهم، افسردگی، پارانویا، هذیان، کاهش اشتها، حملات وحشت زدگی، پرفشاری خون، بی خوابی ، اسپاسم عضلات، حساسیت به نور و صدا، تشنج و مرگ میباشد. باربیتوراتها اعتیاد آور تر از بنزودیازپین ها میباشند.
3-سوء مصرف و اور دوز(OVER DOSE): خطر مصرف این دسته از داروها به عنوان داروهای تفننی به ویژه باربیتوراتها زیاد است. مصرف بیش از مقادیر تجویز شده نیز میتواند سبب مسمومیت و حتی مرگ فرد گرد.
4- خودکشی با مصرف دوز بالای آرام بخش ها.
نکته مهم: مصرف الکل به همراه آرام بخشها به علت اثرات مشابه (کاهش فعالیت مغز و سیستم اعصاب مرکزی) مرگ بار بوده و میتواند فرد را به کما و یا به کام مرگ بکشاند.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.