تب خال تناسلی

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

علايم شايع
تاول هاي دردناك كه قبل از آن خارش ، سوزش يا احساس آزردگي در ناحيه تناسلي وجود دارد. در زنان ، تاول ها ممكن است به درون مجراي تناسلي تا گردن رحم و نيز پيشابراه گسترش يابند. پس از چند روز، تاول هاي مي تركند و از آنها زخم هايي كم عمق و دردناك بر جاي مي ماند كه 3-1 هفته به طول مي انجامند.

سوزش و مشكل در دفع ادرار

بزرگ شدن گره هاي لنفاوي

تب و احساس كسالت

[pejuhesh234]

اصطلاحات بیماری:
تب خال تناسلی-Cold sore

تب خال ناحيه تناسلي چيست؟
تب خال ناحيه تناسلي عبارت است از يك عفونت ويروسي ناحيه تناسلي كه از راه آميزشي انتقال مي يابد. اين عفونت در مردان و زنان مي تواند رخ دهد. از جمله نواحي كه امكان درگيري آنها وجود دارد عبارتند از مجراي تناسلي ، گردن رحم ، ران ها، و آلت تناسلي . تب خالي تناسلي معمولاً همراه با ساير بيماري هاي آميزشي رخ مي دهد.

روش انتقال :
تماس با بزاق حاملین ویروس شماره ۱ ممکن است مهمترین وسیله انتشار ویروس باشد .
تلقیح ویروس به دستهای کارکنان خدمات بهداشتی ( مثل دندانپزشکان )‌از طریق حاملین ویروس می تواند باعث ایجاد تبخال دست گردد .
آلودگی نوزادان معمولاً هنگام تولد و عبور از مجاری آلوده تناسلی و یا با نسبت کمتری در داخل رحم و یا بعد از تولد اتفاق می افتد .
دور کمون این بیماری بین ۱۲-۲ روز است .

دوره واگیری :
ویروس را می توان ۲ هفته و به ندرت تا ۷ هفته بعد از عفونت اولیه دهان یا دستگاه تناسلی جدا کرد . عفونت اولیه و عود آن می تواند بدون نشانه بالینی باشد . بعد از ابتلا به شکل اولیه و یا عود عفونت ، ویروس برای سالها و احتمالاً تا آخر عمر بدون وجود نشانه بالینی به طور متناوب از مخاطهای آلوده ترشح میگردد .
قدرت آلوده کنندگی زخمهای عودکرده کوتاهتر از عفونتهای اولیه است و معمولاً ویروس را بعد از ۵ روز نمی توان در آنها یافت .
چون عفونت نوزادان بسیار کشنده است توصیه می شود که در صورتی که آلودگی اولیه مادر در اواخر دوران بارداری ایجاد شده قبل از پاره شدن کیسه آب جنین ، زایمان با عمل سزارین انجام شود .
نوزادان را باید از تماس با زخمهای گسترده و عفونتهای شدید اولیه ، زخمهای عود کرده و برخورد با ترشحات زخمهای هرپس حفظ کرد .
بیمارانیکه زخم هرپسی دارند نباید با نوزادان ، کودکانی که اگزما یا سوختگی دارند و یا بیماران مبتلا به کاهش ایمنی تماس داشته باشد

تبخال بیماری عفونی مزمنی است که در اثر آلودگی به ویروس هرپس سیمپلکس (HSV) به‌وجود می‌آید و زخم‌ها و تاول‌هایی بر روی پوست ایجاد می‌کند. این زخم‌ها معمولاً بر روی لب‌ها، گونه‌ها، بینی، چانه، ناحیة تناسلی و باسن ظاهر می‌شوند. عفونت غالباً به صورت دوره‌ای ایجاد می‌شود و زخم‌های بدمنظره و دردناکی ایجاد می‌کند.
«تبخال تناسلی (هرپس ژنیتال) را اولین بار جان آستروک (John Astruc) پزشک پادشاه فرانسه، در ۱۷۳۶، توصیف کرد. پس از آن به‌تدریج آشنایی پزشکان با این ضایعات و انواع تبخال‌های دهانی و تناسلی بیشتر شد تا سرانجام، در ۱۹۲۵، ویروس هرپس سیمپلکس، که عامل این ضایعات است، در آزمایشگاه کشت داده شد.
این ویروس که گسترش جهانی دارد در دو نوع ۱ و ۲ در انسان ایجاد بیماری می‌کند. نوع ۱ اغلب با تبخال‌های دهانی همراه است و ابتلای به آن از سنین پایین شروع می‌شود. به‌طوری‌که ۹۰ درصد افراد تا قبل از ۵ سالگی با ویروس تماس پیدا می‌کنند. ویروس نوع ۲ اغلب تبخال‌های تناسلی ایجاد می‌کند و تماس با آن اغلب در دوران بعد از بلوغ و شروع فعالیت جنسی است. اصولاً تبخال‌های تناسلی جزء بیماری‌هایی هستند که از راه تماس جنسی منتقل می‌شوند.»

بروز علائم بیماری معمولاً ۴ تا ۷ روز بعد از تماس با فرد حامل ویروس یا ترشحات حاوی ویروس است. البته، در اغلب موارد، ابتلا بدون علامت است.
«شایع‌ترین علامت بیماری، در صورت ایجاد، پیدایش تاول‌های کوچک آبدار در ناحیة تناسلی است که بعداً پاره می‌شوند و زخم‌های دردناکی ایجاد می‌کنند، زخم‌ها خشک می‌شوند و به‌تدریج در چند روز بهبود می‌یابند. برخی افراد ممکن است فقط ضایعاتی قرمزرنگ یا برجسته پیدا کنند و برخی هم، هنگام دفع ادرار، درد داشته باشند. در خانم‌ها ممکن است ترشحات آبکی واژینال هم مشاهده شود.
در مجموع می‌توان گفت سوزش ادرار، همراه با ترشحات آبکی شفاف از پیشابراه، غالباً از عوارض عفونت با ویروس تبخال است.»
زخم‌ها معمولاً ۴ تا ۷ روز بعد از اولین عفونت ایجاد می‌شوند و بیمار علائمی شبیه به سرماخوردگی نظیر تب، تورم غدد لنفاوی کشالة ران و کوفتگی دارد. زخم‌های تبخالی معمولاً در اولین ابتلا شدیدترند ولی در دفعات بعدی ابتلا، ضایعات کوچک‌ترند، درد کمتری ایجاد می‌کنند و زودتر بهبود می‌یابند. ضمن اینکه قبل از هر عود بیماری، فرد در ناحیة مبتلا احساس خارش، ضربان یا سوزش دارد و ممکن است دردهایی در لگن یا پاها داشته باشد.

«تظاهرات تبخال تناسلی در قسمت‌های مختلفی ازجمله آلت تناسلی و بیضه‌ها در آقایان، اجزای دستگاه تناسلی در خانم‌ها، مقعد، پیشابراه، باسن و پاها ایجاد می‌شوند. لیکن باید به‌خاطر داشت که بسیاری از مبتلایان بدون علامت‌اند یا علائم خود را با مشکلات دیگری ازجمله بیماری‌های قارچی، گزش حشرات و هموروئید اشتباه می‌گیرند.»

شیوع بیماری :
شیوع بیماری در مناطق دنیا متغیر است ، «در امریکای مرکزی و جنوبی، بیماری ۲۰ تا ۴۰ درصد زنان را درگیر می‌کند. یک‌پنجم افراد بالای ۱۲ سال در امریکا به این ویروس آلوده‌اند که تقریباً ۹۵ درصد آنها از ابتلای خود بی‌خبرند.
شیوع آن در کشورهای اروپایی ازجمله آلمان ۱۳ درصد، فنلاند ۱۶ درصد، ایتالیا ۱۸ درصد و در انگلیس ۲۰ درصد گزارش شده است. در منطقة جنوب صحرای کبیر افریقا، شیوع بیماری از ۳۰ تا ۸۰ درصد در زنان و ۱۰ تا ۵۰ درصد در مردان متغیر است.
در تانزانیا، ۳۹ درصد و در استرالیا ۱۵ درصد گزارش شده است. در کشورهای آسیایی ازجمله بنگلادش ۱۲ درصد، ژاپن ۷ درصد، فیلیپین ۹ درصد و هند ۱۴ درصد شیوع دارد. به‌نظر می‌رسد در کشورهای آسیایی درحال‌توسعه شیوع بیماری کمتر و بین ۱۰ تا ۳۰ درصد متغیر است.»
در ایران، هرپس تناسلی کمتر مورد توجه قرار گرفته است. لذا، مطالعات در زمینة بیماری محدود است. در ۱۳۸۰، در مطالعه‌ای که روی اهداکنندگان خون در کرمان انجام شد، شیوع بیماری ۷/۲ درصد گزارش شد.
بررسی دیگری که در ۱۳۷۵، در یکی از درمانگاه‌های تهران روی شیوع بیماری‌ها از راه تماس جنسی انجام شد، شیوع ۶ درصد گزارش شد. همچنین، طبق بررسی دیگری در مرکز تحقیقات سازمان انتقال خون ایران در تهران، شیوعی معادل ۴۳/۱۱ درصد تخمین زده شد.

علل
ويروس تب خال (هرپس ) نوع 2.
ويروس تب خال نوع 1 باعث تب خال ناحيه دهاني مي شود، البته گاهي عامل تب خال ناحيه تناسلي نيز هست .
تب خال ناحيه تناسلي از راه آميزشي و در صورت وجود ضايعات فعال انتقال مي يابد. ضايعات ممكن است روي دست ها و دهان نيز باشند. از زمان تماس با ويروس 7-2 روز طول مي كشد تا علايم ظاهر شوند گاهي عفونت بدون هيچ گونه علايم اوليه اي انتقال مي يابد ولي بعداً خود را نشان مي دهد.

عوامل افزايش دهنده خطر
وجود يك بيماري جدي كه مقاومت بدن را كم كرده باشد.
مصرف داروهاي سركوب كننده ايمني يا داروهاي سرطان
استرس (افزايش استعداد ابتلا به عفونت اوليه يا عود عفونت ). استرس ممكن است باعث كاهش كارايي پاسخ ايمني ، كه معمولاً رشد ويروس را متوقف مي كند، شود.
سيگار كشيدن
ساير عواملي كه مي توانند باعث عود بيماري شوند عبارتند از آسيب به ناحيه تناسلي ، عادت ماهانه ، آفتاب گرفتن ، و وجود يك عفونت ديگر

عوارض بیماری :
در برخی افراد به دنبال انتشار ویروس به دستگاه عصبی علائمی همچون تب، سردرد، استفراغ و سفتی گردن ۳ تا ۱۲ روز بعد از ضایعات تناسلی ایجاد می‌شود. این حالت اگرچه برای بیمار بسیار ناراحت‌کننده است اغلب اوقات خوش‌خیم است و کاملاً بهبود می‌یابد.
تبخال‌های تناسلی جزء بیماری‌هایی است که از راه تماس جنسی منتقل می‌شوند و «علاوه بر تماس جنسی، تماس پوست با ترشحات تنفسی افراد آلوده باعث انتقال عفونت‌های تبخالی می‌شود. بنابراین افرادی ازجمله دندانپزشکان، کارکنان بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) و آزمایشگاه‌ها در معرض خطر بیشتری برای اکتساب بیماری‌های تبخالی هستند. همچنین انتقال از مادر به فرزند در حین زایمان یکی از راه‌های مهم انتقال بیماری است.»

انتقال ویروس از یک نقطة بدن مثل ناحیة تناسلی به سایر نقاط ازجمله دست‌ها، بازوها، ران‌ها و نیز به دنبال دستکاری دیده شده است. چرا که، ویروس تبخال پس از ورود به پوست از انتهای (پایانه‌های) عصبی خود را به گره‌های عصبی منطقه می‌رساند و در آنجا به زندگی خود ادامه می‌دهد و می‌تواند دوباره خود را به سطوح مخاطی و پوستی برساند و ضایعات جدیدی ایجاد کند و به سایرین نیز منتقل شود. ضایعات تبخالی تمایل به عود مجدد دارند که دفعات عود در افراد متفاوت است و شرایط فردی و وضعیت ایمنی فرد به‌شدت روی آن تأثیر می‌گذارد.

پيشگيري
در صورت وجود زخم يا تاول (عفونت فعال )، بايد از آميزش خودداري شود.
در صورت وجود عفونت غيرفعال ، خصوصاً اگر عود مكرر عفونت فعال وجود داشته باشد، بايد از كاندوم استفاده شود.
اگر حامله هستيد، حتماً سابقه تب خال تناسلي يا هرگونه ضايعه ناحيه تناسلي را به پزشك خود اطلاع دهيد، زيرا بايد اقداماتي احتياطي براي جلوگيري از بروز عفونت در نوزاد انجام شوند.
حتي المقدور از استرس پرهيز كنيد.

عوارض احتمالي
گسترش عفونت ويروسي به تمام بدن و مرگ در بيماراني كه ناچارند داروي ضد سرطان يا مهاركننده دستگاه ايمني مصرف كنند.
انتقال عفونت به نوزاد تازه به دنيال آمده از مادر آلوده كه مي تواند يك عفونت گسترده و تهديدكننده جان نوزاد را ايجاد كند.
عفونت باكتريايي ثانويه

فعاليت
تا زمان برطرف نشدن علايم ، بايد از آميزش خودداري شود.

رژيم غذايي
رژيم خاصي توصيه نمي شود.

در اين شرايط به پزشك خود مراجعه نماييد:
اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان علايم تب خال ناحيه تناسلي را داريد.
اگر علي رغم درمان ، علايم در عرض يك هفته روبه بهبود نگذارند.
اگر علي رغم درمان ، علايم بدتر شوند.
اگر خونريزي غيرمعمول يا تورم رخ دهد.
اگر به هنگام درمان ، دوباره تب باز گردد يا اين كه احساس ناخوشي يا كسالت در شما به وجود آيد.

[pejuhesh234]

درمان :
اصول كلي
تشخيص معمولاً با ديدن تاول ها داده مي شود، اما براي تأييد تشخيص ممكن است مايع داخل تاول در آزمايشگاه مورد بررسي قرار گيرد.
درمان با هدف تخفيف علايم و پيشگيري از عوارض صورت مي گيرد.
لباس زير بايد نخي باشد.
براي كاهش درد به هنگام ادرار، مي توان از آب گرم در ناحيه استفاده كرد.
نشستن در وان آب گرم كه در آن يك قاشق چايخوري نمك ريخته شده باشد مي تواند مقداري از درد و ناراحتي ناشي از تاول ها را كاهش دهد.
حتي المقدور شيوه زندگي خود را طوري تغيير دهيد كه استرس كمتري در زندگي داشته باشيد
خانم ها بايد سالانه تحت بررسي پاپ اسمير و معاينه قرار گيرند تا از نبودن هرگونه عارضه اي اطمينان حاصل شود.

داروها
داروهاي ضد ويروسي خوراكي غالباً براي درمان اولين حمله عفونت تب خال ناحيه تناسلي و عود عفونت تجويز مي شوند. در بعضي از بيماران ، اين داروها ممكن است براي پيشگيري نيز تجويز شوند. نوع موضعي ماليدني اين داروها ضدويروسي نيز موجود هستند اما به اندازه خوراكي مؤثر نيستند.
داروهاي ضد درد خفيف ، مثل استامينوفن

[pejuhesh234]

عواقب مورد انتظار
در حال حاضر نمي توان تب خال ناحيه تناسلي را معالجه كرد، اما با درمان مي توان علايم بيماري را تخفيف داد و از عود بيماري جلوگيري كرد.

در هنگامي كه علايم وجود ندارد، ويروس به حالت خفته درآمده است . وقتي كه ويروس دوباره فعال شود علايم باز مي گردند. بازگشت علايم به معناي عفونت جديد نيست .

ميزان ناراحتي از فرد به فرد و در يك فرد نيز در زمان هاي مختلف ، متفاوت است . همچنين ميزان ناراحتي در اولين بار عفونت بيشتر از عودهاي بعدي است .

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

عوارض استامينوفن:
زردي پوست يا چشمها، اسهال، بي‌اشتهايي، تهوع، يا استفراغ ، دردمعده ، درد، تورم يا حساسيت در بالاي شکم، مدفوع سياه و قيري شکل، ادرار خوني يا کدر، کاهش ناگهاني ادرار، کبود شدگي يا خونريزي غيرعادي، بثوارت جلدي، زخمهاي دهاني، يا تب يا گلودردي که پيش از درمان وجود نداشته و ناشي از بيماري اي که بخاطرش تحت درمان قرار گرفته‌ايد، نباشد.

ضمناْ استامينوفن پس از ورود به آبهاي حاوي کلر واکنش مي دهد و حداقل 11 ماده جديد توليد مي کند که 2 ماده آن بسيار سمي است. استامينوفن از پرمصرف ترين داروهاي جهان است و هر روز مقادير زيادي از اين ماده وارد محيط زيست مي شود.
عوارض دارو هاي ضد ويروسي :کم‌خونی، کاهش گلبولهای‌سفید یا نوتروفیل‌ها، تغییر در تعداد پلاکت‌ها، سردرد شدید، بی‌خوابی، دردعضلانی و تهوع از عوارض جانبی مهم و نسبتا شایع دارو می‌باشند

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.