فيبروزيت

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

ـ علایم‌ شایع‌:
۱. خستگی‌ و ضعف‌
۲. نواحی‌ دردناك‌ عضلانی‌
۳. خستگی‌
۴. مشكل‌ در خواب‌
۵. گرفتگی‌های‌ عضلانی‌ دردناك‌ و ناگهانی‌ كه‌ با فعالیت‌ بدتر می‌شوند.
۶. ندول‌ها (برجستگی‌های‌ كوچك‌) یا نواحی‌ محدودی‌ كه‌ به‌ لمس‌ حساس‌ هستند (نقاط‌ ماشه‌ای‌)

[pejuhesh234]

fibrositis التهاب‌یا درد عضلات‌

فیبروزیت‌ (فیبرومیوزیت‌ یا فیبرمیالژی‌) عبارت‌ است‌ از التهاب‌ یا درد در عضلات‌، غلاف‌ عضلات‌، و لایه‌های‌ بافت‌ همبند تاندون‌ها، عضلات‌، استخوان‌ها و مفاصل‌. این‌ بیماری‌، نواحی‌ عضلانی‌ قسمت‌ پایینی‌ كمر، گردن‌، شانه‌ها، قفسه‌ سینه‌، بازوها، ناحیه‌ باسن‌ و ران‌ها را درگیر می‌كند. این‌ بیماری‌ معمولاً در افراد بین‌ 60-30 سال‌ و بیشتر در خانم‌ها رخ‌ می‌دهد (به‌ نسبت‌ 5 به‌ 1).
ـ علل‌ بیماری:
ناشناخته‌ هستند. احتمالاً ناشی‌ از یك‌ عدم‌ تعادل‌ در مواد شیمیایی‌ موجود در مغز یا یك‌ اختلال‌ خودایمنی‌ است‌. تا همین‌ اواخر اعتقاد بر این‌ بود كه‌ این‌ یك‌ اختلال‌ روانی‌ است‌، اما هم‌اكنون‌ این‌ نظریه‌ عمومیت‌ ندارد. تحقیقات‌ در زمینه‌ علت‌ آن‌ ادامه‌ دارد.

ـ عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر:
۱. استرس‌
۲. اختلالات‌ خواب‌
۳. آسیب‌ عضلانی‌
۴. عفونت‌های‌ ویروسی‌
۵. تغذیه‌ نامناسب‌
۶. خستگی‌ یا كار زیاد
۷. قرار گرفتن‌ در معرض‌ رطوبت‌ یا سرما
۸. سابقه‌ بیماری‌هایی‌ كه‌ باعث‌ التهاب‌ مفصل‌ می‌شوند، مثل‌ آرتریت‌ روماتویید یا پلی‌آرتریت‌

ـ پیشگیری‌:
حتی‌المقدور از عوامل‌ خطر اجتناب‌ كنید. خواب‌ به‌ اندازه‌ كافی‌ داشته‌ باشید. تمرینات‌ ورزشی‌ جهت‌ حفظ‌ آمادگی‌ جسمانی‌.
ـ عوارض احتمالی:
آتروفی یا ناتوانی عضلانی سوء مصرف داروهای از بین برنده درد
ـ فعالیت‌:
تا حدی‌ كه‌ می‌توانید فعال‌ باقی‌ بمانید، حتی‌ اگر درد دارید. تمرینات‌ كششی‌ ممكن‌ است‌ كمك‌ كننده‌ باشند. تمرینات‌ ورزشی‌ برای‌ حفظ‌ آمادگی‌ جسمانی‌.

ـ رژیم‌ غذائی‌:
رژیم‌ خاصی‌ توصیه‌ نمی‌شود، اما از موادی‌ كه‌ خواب‌ را دچار مشكل‌ می‌سازند، مثل‌ كافئین‌ و الكل‌، پرهیز كنید.

ـ در این‌ شرایط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نمائید:
اگر شما یا یكی‌ از اعضای‌ خانواده‌ علایم‌ فیبروزیت‌ را دارید كه‌ بیش‌ از 3-2 روز طول‌ كشیده‌ باشند. اگر دچار علایم‌ جدید و غیرقابل توجیه شده اید‌. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌عوارض‌ جانبی‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.

[pejuhesh234]

ـ درمان‌:
۱. آزمایش‌ خون‌ برای‌ ارزیابی‌ التهاب‌ و آزمایش‌هایی‌ برای‌ رد وجود آتریت‌ روماتویید پا پلی‌میالژی‌. توجه‌ داشته‌ باشید كه‌ هیچ‌ آزمایش‌ اختصاصی‌ برای‌ فیبرومیوزیت‌ وجود ندارد.

۲. گرما باعث‌ تخفیف‌ درد می‌شود. دوش‌ آب‌ داغ‌ بگیرید و اجازه‌ دهید آب‌ روی‌ نواحی‌ دردناك‌ فرود آید. همچنین‌ می‌توان‌ از لامپ‌های‌ تولیدكننده‌ گرما، صفحات‌ گرم‌كننده‌ الكتریكی‌، وان‌ آب‌ داغ‌، و كمپرس‌ داغ‌ استفاده‌ كنید.

۳. از یك‌ نفر بخواهید نواحی‌ دردناك‌ را به‌ ملایمت‌ ماساژ دهد.

۴. نظم‌ در اوقات‌ استراحت‌ می‌تواند كمك‌ كننده‌ باشد.

۵. از استرس‌ بدون‌ دلیل‌ در زندگی‌ خودداری‌ كنید.

۶. روش‌های‌ تمدد اعصاب‌ و شل‌ كردن‌ عضلات‌ را فرا بگیرید.

۷. در بعضی‌ از بیماران‌، روش‌ بازخورد زیستی‌ برای‌ شل‌ كردن‌ عضلات‌ منقبض‌ شده‌ كمك‌ كننده‌ است‌.

۸. ارتباطات‌ اجتماعی‌ خود را حفظ‌ كنید حتی‌ اگر درد گاهی‌ اوقات‌ ذهن‌ و حواس‌ شما را به‌ خود معطوف‌ كند.

ـ داروها:
برای‌ درد و ناراحتی‌ خفیف‌ می‌توانید از داروهایی‌ مثل‌ آسپیرین‌، استامینوفن‌، یا ایبوپروفن‌ استفاده‌ كنید. امكان‌ دارد تزریق‌ داروهای‌ كورتیزونی‌ به‌ داخل‌ نقاط‌ حساس‌ صورت‌ گیرد یا داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروییدی‌ تجویز شوند. امكان‌ دارد داروهای‌ ضدافسردگی‌ در دوزهای‌ كم‌ و برای‌ مدت‌ كوتاه‌ تجویز شوند.

[pejuhesh234]

ـ عواقب‌ مورد انتظار:
بهبود خود به‌ خودی‌ در بعضی‌ از بیماران‌. در سایر بیماران‌، به‌ طور دایم‌ بیماری‌ شعله‌ور می‌شود و فروكش‌ می‌كند. این‌ بیماری‌ ناراحت‌كننده‌ است‌، اما جان‌ بیمار را در معرض‌ خطر قرار نمی‌دهد. علایم‌ را می‌توان‌ با درمان‌ برطرف‌ نمود.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

عوارض استامينوفن:
زردي پوست يا چشمها، اسهال، بي‌اشتهايي، تهوع، يا استفراغ ، دردمعده ، درد، تورم يا حساسيت در بالاي شکم، مدفوع سياه و قيري شکل، ادرار خوني يا کدر، کاهش ناگهاني ادرار، کبود شدگي يا خونريزي غيرعادي، بثوارت جلدي، زخمهاي دهاني، يا تب يا گلودردي که پيش از درمان وجود نداشته و ناشي از بيماري اي که بخاطرش تحت درمان قرار گرفته‌ايد، نباشد.

ضمناْ استامينوفن پس از ورود به آبهاي حاوي کلر واکنش مي دهد و حداقل 11 ماده جديد توليد مي کند که 2 ماده آن بسيار سمي است. استامينوفن از پرمصرف ترين داروهاي جهان است و هر روز مقادير زيادي از اين ماده وارد محيط زيست مي شود.
عوارض جانبی آسپرین Aspirin
شایع :وزوز گوش ،فقدان شنوایی،تهوع،دیسترس GI،خونریزی مخفی (OB)،سوء هاضمه ،طولانی شدن زمان خونریزی (BT)
خطرناک :خونریزی GI ،ترومبوسیتوپنی ،آنافیلاکسی ،سندرم

عوارض ايبوپروفن:
خستگي‌ يا خواب‌ آلودگي‌ شديد، درد يا سوزش‌ معده‌، تهوع‌ يا استفراغ‌، مدفوع‌ سياه‌ و قيري، علايم‌ شديد آنفلوآنزا(لرز، تب‌، دردهاي‌ عضلاني‌، به‌ ويژه‌ اگر درست‌ هنگام‌ يا پيش‌ از بروز بثورات‌ جلدي‌ رخ‌ دهند)، افزايش‌ وزن‌، کبودي‌ يا خونريزي‌ غيرطبيعي، بثورات‌ جلدي‌، زخم‌هاي‌ دهاني‌، يا تب‌ يا گلو دردي‌ که‌ پيش‌ از شروع‌ درمان‌ وجود نداشته‌ و با مشکلي‌ که‌ در حال‌ حاضر به‌ خاطرش‌ تحت‌ درمان‌ هستيد ارتباطي‌ نداشته‌ باشد.
بيماران‌ مسن‌ بيشتر از سايرين‌ در معرض‌ خطر مشکلات‌ گوارشي‌ و خونريزي‌ دهنده‌ هستند. يک‌ پاسخ‌ حساسيتي‌ نادر به‌ ايبوپروفن‌ آنافيلاکسي‌ است‌، که‌ به‌ توجه‌ و مراقبت‌ فوري‌ پزشکي‌ نياز دارد.
آنافيلاکسي‌ سريع‌ پيشرفت‌ مي‌کند. در صورت بروز خس‌خس‌ سينه‌ يا مشکل‌ در تنفس‌ مصرف‌ ايبوپروفن‌ را قطع‌ کرده‌ با يک‌ مرکز اورژانس‌ تماس‌ بگيريد.
عوارض جانبي داروهاي ضددرد (داروهاي ضد التهاب غير استروئيدي)
1-تحريك گوارشي: تهوع، استفراغ، سوء هاضمه، زخم و خونريزي معده، اسهال و يبوست.
2-آسيب به كليه ها: احتباس مايع و نمك،افزايش فشار خون،نارسايي كليه ها(چنانچه بصورت بي رويه و ياهمراه با داروهاي ضد فشارخون و ادرار آورها مصرف گردند)
3-افزايش حساسيت به نور: آفتاب سوختگي افزايش مي يابد (به ويژه ديكلوفناك و پيروكسيكام)
4-آسيب به جنين و نوزاد: نبايد در دوران باداري و شيردهي مصرف گردند. (به استثناي استامينوفن)
5-واكنش حساسيتي:بثورات جلدي، تنگي نفس و شوك حساسيتي.
6-ساير عوارض: سردرد، سر گيجه، كاهش اشتها، خواب آلودگي و افزايش آنزيم هاي كبدي.
7-داروهاي ضد التهاب غير استروئيدي (به ويژه آسپرين) از تجمع پلاكت ها و انعقاد خون جلوگيري ميكنند. بنابراين افرادي كه دچار احتلالات خوني ميباشند و يا از داروهاي ضد انعقادي استفاده ميكنند بايد از مصرف آنها خودداري كنند.
8-مصرف آسپرين علام آسم را تشديد ميكند. نكته:افرادي كه الكل مصرف ميكنند، عوارض ناشي از مصرف در آنها افزايش مي يابد.
نكته: عوارض در افراد سالخورده ممكن است شديد ترباشد. در افراد مسن گيجي، ورم صورت و پاها و كاهش ناگهاني ادرار ميتواند روي دهد.
نكته:چنانچه ازاينگونه داروها براي كنترل درد استفاده ميگيردد، نبايد بيش از 7-10 روزازآنها استفاده شود.
نكته:آسپرين روكشدار داراي روكش انتريك(ENTERIC) ميباشد. روكش باعث ميگردد آسپرين بدون تغييراز معده عبوركرده و درروده كوچك حل گرديد. بنابراين از تحريك گوارشي در معده جلوگيري ميگردد.اما روكش شروع اثر آسپرين را به تاخير مي اندازد.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.