تاندونيت و تنوسينوويت

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

علايم‌ شايع‌

محدوديت‌ حركت‌، حساسيت‌ به‌ لمس‌ و تورم‌ اطراف‌ تاندون‌ ملتهب‌. محل‌هاي‌ شايع‌ عبارتند از شانه‌، آرنج‌، تاندون‌ آشيل‌ يا عضله‌ دوقلو پشت‌ ساق‌ پا.
ضعف‌ در تاندون‌ به‌ علت‌ رسوب‌ كلسيمي‌ كه‌ غالباً همراه‌ تاندونيت‌ وجود دارند.

[pejuhesh234]

اصطلاحات بیماری:ورم تاندونها یا رباطات
tendinitis and tenosynovitis

شرح بيماري

تاندونيت‌ و تنوسينوويت‌ عبارت‌ است‌ از التهاب‌ دردناك‌ تاندون‌(تاندونيت‌) و پوشش‌ تاندون‌ (تنوسينوويت‌). غالباً همزمان‌ ايجاد مي‌گردند. به‌طور طبيعي‌ رشته‌هاي‌ تاندون‌ در رشته‌هاي‌ عضله‌ فرو مي‌روند. عضله‌ اسكلتي‌ در هر انتهاي‌ خود تاندوني‌ دارد كه‌ به‌ استخوان‌ مي‌چسبند. نيروي‌ انقباض‌ عضله‌ از طريق‌ تاندون‌ منتقل‌ شده‌، توليد حركت‌ مي‌كند.
علل‌

آسيب‌ معمولاً ناشي‌ از فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري ورزشي‌ سخت‌
اختلالات‌ عضلاني‌ ـ اسكلتي‌ شامل‌ نقايص‌ مادرزادي‌ و روماتيسم‌
وضعيت‌ قرارگيري‌ نامناسب‌
عوامل تشديد كننده بيماري

استفاده‌ بيش‌ از حد از تاندون‌ها و مفاصل‌ خاص‌ در اثر شركت‌ در مسابقات‌ ورزشي‌
حركت‌ غلط‌ و كشيدگي‌ در طي‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري . به‌طور مثال‌ نگه‌ داشتن‌ و حركت‌ دادن‌ مكرر يك‌ راكت‌ تنيس‌ به‌طور غلط‌ ممكن‌ است‌ باعث‌ تاندونيت‌ در آرنج‌ گردد (آرنج‌ تنيس‌ بازان‌).
پيشگيري‌

قبل‌ از آغاز يك‌ ورزش‌، براساس‌ يك‌ برنامه‌ منظم‌، بدن‌ خود را گرم‌ كرده‌ و فشار بر عضلات‌ را به‌ تدريج‌ افزايش‌ دهيد.
قبل‌ از هر فعاليتي‌ خود را گرم‌ كنيد.
روش‌هاي‌ مناسب‌ را براي‌ هر ورزشي‌ كه‌ تمايل‌ به‌ انجام‌ مرتب‌ آن‌ داريد، ياد بگيريد.
عوارض‌ احتمالي‌

رسوب‌هاي‌ كلسيمي‌ بزرگ‌ در تاندون‌ ملتهب‌ كه‌ منجر به‌ اختلال‌ دايمي‌ مي‌گردد («مفصل‌ منجمد»).

فعاليت
به محض بهبود علايم فعاليت هاي طبيعي خود را از سر بگيريد.
به محض رفع درد، فعاليت هاي افزايش دامنه حركت را آغاز كنيد.
رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ غذايي‌ خاصي‌ ندارد.

در شرايط زیر به پزشك خود مراجعه نماييد:
اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان علايم تاندونيت را داشته باشيد.
اگر درد و تورم علي رغم درمان افزايش يابد.
اگر دچار علايم جديد و غير قابل توجيه شده ايد.

[pejuhesh234]

درمان:
آزمون هاي تشخيصي معمولاً لازم نيستند (راديوگرافي ، رباط ها و تاندون ها را نشان نمي دهد).
درمان بسته به علت ، شدت و طول مدت بيماري فرق مي كند.
در صورت وجود درد شديد، سفتي و حساسيت به لمس ، ناحيه آسيب ديده را تا هنگامي كه درد قابل تحمل تر گردد، استراحت دهيد.
در مرحله حاد يا پس از تزريق ، برروي ناحيه آسيب ديده ، كيسه يخ بگذاريد.
وقتي درد كاهش مي يابد، ممكن است بخواهيد به طور موقت از اسپلينت براي آسيب اندام فوقاني استفاده كنيد؛ براي اندام تحتاني از چوب زير بغل ، عصا يا بريس استفاده كنيد.
بعد از مرحله حاد از گرم كردن استفاده كنيد. دوش آب داغ بگيريد؛ در وان حمام غوطه ور شويد؛ از كمپرس گرم استفاده كنيد؛ از يك لامپ گرم كننده يا پوشش گرم كننده استفاده كنيد.
بانداژهاي كشي ممكن است كمك كننده باشند.
تاندونيت مزمن ممكن است مستلزم تغييرات در شيوه زندگي براي پيشگيري از عود تحريك مفصل باشد.
دارو:
داروهاي ضد التهاب غيراستروييدي و مسكن ها مثل استامينوفن ، ايبوپروفن يا آسپيرين
تزريق بي حس كننده هاي موضعي ممكن است توصيه گردد.
تزريق كورتيزون در تاندون هاي دردناك و كلسيفيه . اين امر درد و التهاب را كاهش مي دهد و اجازه حركت داده ، مانع از منجمد شدن مفصل مي گردد. البته هرچه تزريقات بيشتري صورت گيرد خطر عوارض جانبي آنها بيشتر مي شود

[pejuhesh234]

عواقب مورد انتظار
معمولاً با درمان و استراحت تاندون علاج مي گردد. بهبودي ۶ هفته زمان مي برد.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

عوارض جانبي داروهاي ضددرد (داروهاي ضد التهاب غير استروئيدي)
1-تحريك گوارشي: تهوع، استفراغ، سوء هاضمه، زخم و خونريزي معده، اسهال و يبوست.
2-آسيب به كليه ها: احتباس مايع و نمك،افزايش فشار خون،نارسايي كليه ها(چنانچه بصورت بي رويه و ياهمراه با داروهاي ضد فشارخون و ادرار آورها مصرف گردند)
3-افزايش حساسيت به نور: آفتاب سوختگي افزايش مي يابد (به ويژه ديكلوفناك و پيروكسيكام)
4-آسيب به جنين و نوزاد: نبايد در دوران باداري و شيردهي مصرف گردند. (به استثناي استامينوفن)
5-واكنش حساسيتي:بثورات جلدي، تنگي نفس و شوك حساسيتي.
6-ساير عوارض: سردرد، سر گيجه، كاهش اشتها، خواب آلودگي و افزايش آنزيم هاي كبدي.
7-داروهاي ضد التهاب غير استروئيدي (به ويژه آسپرين) از تجمع پلاكت ها و انعقاد خون جلوگيري ميكنند. بنابراين افرادي كه دچار احتلالات خوني ميباشند و يا از داروهاي ضد انعقادي استفاده ميكنند بايد از مصرف آنها خودداري كنند.
8-مصرف آسپرين علام آسم را تشديد ميكند. نكته:افرادي كه الكل مصرف ميكنند، عوارض ناشي از مصرف در آنها افزايش مي يابد.
نكته: عوارض در افراد سالخورده ممكن است شديد ترباشد. در افراد مسن گيجي، ورم صورت و پاها و كاهش ناگهاني ادرار ميتواند روي دهد.
نكته:چنانچه ازاينگونه داروها براي كنترل درد استفاده ميگيردد، نبايد بيش از 7-10 روزازآنها استفاده شود.
نكته:آسپرين روكشدار داراي روكش انتريك(ENTERIC) ميباشد. روكش باعث ميگردد آسپرين بدون تغييراز معده عبوركرده و درروده كوچك حل گرديد. بنابراين از تحريك گوارشي در معده جلوگيري ميگردد.اما روكش شروع اثر آسپرين را به تاخير مي اندازد.

عوارض استامينوفن:
زردي پوست يا چشمها، اسهال، بي‌اشتهايي، تهوع، يا استفراغ ، دردمعده ، درد، تورم يا حساسيت در بالاي شکم، مدفوع سياه و قيري شکل، ادرار خوني يا کدر، کاهش ناگهاني ادرار، کبود شدگي يا خونريزي غيرعادي، بثوارت جلدي، زخمهاي دهاني، يا تب يا گلودردي که پيش از درمان وجود نداشته و ناشي از بيماري اي که بخاطرش تحت درمان قرار گرفته‌ايد، نباشد.
ضمناْ استامينوفن پس از ورود به آبهاي حاوي کلر واکنش مي دهد و حداقل 11 ماده جديد توليد مي کند که 2 ماده آن بسيار سمي است. استامينوفن از پرمصرف ترين داروهاي جهان است و هر روز مقادير زيادي از اين ماده وارد محيط زيست مي شود.
عوارض جانبی آسپرین Aspirin
شایع :وزوز گوش ،فقدان شنوایی،تهوع،دیسترس GI،خونریزی مخفی (OB)،سوء هاضمه ،طولانی شدن زمان خونریزی (BT)
خطرناک :خونریزی GI ،ترومبوسیتوپنی ،آنافیلاکسی ،سندرم
عوارض ايبوپروفن:
خستگي‌ يا خواب‌ آلودگي‌ شديد، درد يا سوزش‌ معده‌، تهوع‌ يا استفراغ‌، مدفوع‌ سياه‌ و قيري، علايم‌ شديد آنفلوآنزا(لرز، تب‌، دردهاي‌ عضلاني‌، به‌ ويژه‌ اگر درست‌ هنگام‌ يا پيش‌ از بروز بثورات‌ جلدي‌ رخ‌ دهند)، افزايش‌ وزن‌، کبودي‌ يا خونريزي‌ غيرطبيعي، بثورات‌ جلدي‌، زخم‌هاي‌ دهاني‌، يا تب‌ يا گلو دردي‌ که‌ پيش‌ از شروع‌ درمان‌ وجود نداشته‌ و با مشکلي‌ که‌ در حال‌ حاضر به‌ خاطرش‌ تحت‌ درمان‌ هستيد ارتباطي‌ نداشته‌ باشد.

بيماران‌ مسن‌ بيشتر از سايرين‌ در معرض‌ خطر مشکلات‌ گوارشي‌ و خونريزي‌ دهنده‌ هستند. يک‌ پاسخ‌ حساسيتي‌ نادر به‌ ايبوپروفن‌ آنافيلاکسي‌ است‌، که‌ به‌ توجه‌ و مراقبت‌ فوري‌ پزشکي‌ نياز دارد.
آنافيلاکسي‌ سريع‌ پيشرفت‌ مي‌کند. در صورت بروز خس‌خس‌ سينه‌ يا مشکل‌ در تنفس‌ مصرف‌ ايبوپروفن‌ را قطع‌ کرده‌ با يک‌ مرکز اورژانس‌ تماس‌ بگيريد.

عوارض جانبی کورتیزون:
عوارض شایع: اولسریپتیک
خطرناک:صرع، آریتمی، ترومبوسیتوپنی، نارسایی حاد آدرنال
عوارض ناخواسته بي حس كننده ها
مصرف بیش از حد و جذب عمومی سریع بیحس کننده ها، سبب عوارض ناخواسته عمومی می‌شود که عمدتا شامل موارد زیر است:
در سیستم مرکزی با علائم زیر: استفراغ ، تهوع ، سرخوشی ، گیجی و سرانجام تشنج، و اغما ، نارسائی تنفسی و قلبی و مرگ.
در سیستم قلبی عروقی کاهش ضربان قلب ، کاهش فشار خون و حالت شبه شوک.

این حالات با تجویز باربیتوات‌های فوق العاده کوتاه اثر یا کوتاه اثر و یا شل کننده‌های عضلات اسکلتی برطرف می‌گردند.

برخی از واکنشهای موضعی که در اول طبیعت حساسیتی یا مسموم کننده سلولی دارند نظیر درد، ورم، بیرنگ شدن پوست، التهاب اعصاب و التهاب اگزماگونه پوست نیز ممکن است رخ دهد.

بيحس كننده موضعي
عوارض جانبي ليدو كائينLIDOCAINE :
سردرد-بثورات جلدي-سندرم استيون-جانسون(نادر) مسموميت كبدي (نادر)- افزايش ترانس اميبازهاي كبدي- آنافيلاكسي

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.