استئو ميليت

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

علايم‌ شايع‌
تب‌. گاهي‌ تنها علامت‌ بيماري‌ است‌.
درد، تورم‌، قرمزي‌، گرمي‌ و احساس‌ درد با لمس‌ برروي‌ استخوان‌ مبتلا، به‌ خصوص‌ هنگام‌ حركت‌ دادن‌ مفصل‌ مجاور آن‌. مفاصل‌ مجاور ناحيه‌ مبتلا، نيز ممكن‌ است‌ دچار قرمزي‌، گرمي‌ و تورم‌ باشند.
در كودكاني‌ كه‌ هنوز قادر به‌ تكلم‌ نيستند، وجود درد ممكن‌ است‌ خود را به‌ صورت‌ امتناع‌ از حركت‌ دادن‌ اندام‌ فوقاني‌ يا تحتاني‌، خودداري‌ از راه‌ رفتن‌، لنگيدن‌ هنگام‌ راه‌ رفتن‌ يا جيغ‌زدن‌ هنگام‌ لمس‌ يا حركت‌ دادن‌ عضو مبتلا، نشان‌ دهد.
خروج‌ چرك‌ از طريق‌ آبسه‌ پوستي‌، بدون‌ تب‌ يا درد شديد (تنها در موارد استئوميليت‌ مزمن‌)
احساس‌ ناخوشي‌ عمومي‌

[pejuhesh234]

اصطلاح بیماری: عفونت‌ استخوان‌ و مغزاستخوان‌
نام بيماري به انگليسي: osteomyelitis
شرح بيماري
استئوميليت‌ عفونت‌ استخوان‌ و مغزاستخوان‌ است‌. هر يك‌ از استخوان‌هاي‌ بدن‌ ممكن‌ است‌ درگير شود. در كودكان‌ استخوان‌هايي‌ كه‌ معمولاً درگير مي‌شوند عبارتند از استخوان‌ ران‌، درشت‌ ني‌، استخوان‌ بازو يا ساعد. در بزرگسالان‌ استخوان‌هاي‌ لگن‌ و ستون‌ فقرات‌ معمولاً درگير مي‌شوند. اين‌ بيماري‌ در هر دو جنس‌ و همه‌ سنين‌ ديده‌ مي‌شود، ولي‌ در كودكان‌ در دوره‌ رشد سريع‌ (14-5 سال‌)، به‌ خصوص‌ در جنس‌ مذكر شايع‌تر است‌.
علل‌
علت‌ اين‌ بيماري‌ اغلب‌ عفونت‌ استافيلوكوكي‌ است‌ ولي‌ ساير باكتري‌ها نيز مي‌توانند عامل‌ آن‌ باشند. باكتري‌ ممكن‌ است‌ از منابع‌ زير و از طريق‌ جريان‌ خون‌ به‌ استخوان‌ گسترش‌ يابد:
شكستگي‌ پا يا ساير صدمات‌
كورك‌، كفگيرك‌ يا هرگونه‌ ضايعه‌ پوستي‌
عفونت‌ گوش‌ مياني‌ پنوموني‌ [ ذات‌الريه‌]

عوامل تشديد كننده بيماري
بيماري‌هاي‌ تضعيف‌ كننده‌ مقاومت‌ بدن‌
رشد سريع‌ در طي‌ كودكي‌
ديابت‌ شيرين‌
كاشتن‌ وسايل‌ ارتوپدي‌ (مثلاً زانوي‌ مصنوعي‌)
مصرف‌ وريدي‌ داروها

پيشگيري‌

اقدام‌ فوري‌ براي‌ درمان‌ هرگونه‌ عفونت‌ باكتريايي‌ جهت‌ پيشگيري‌ از گسترش‌ آن‌ به‌ استخوان‌ها يا ساير نواحي‌ بدن‌
عوارض‌ احتمالي‌

آبسه‌ سرباز كرده‌ به‌ بيرون‌ از طريق‌ پوست‌ كه‌ تا هنگام‌ التيام‌ استخوان‌ درگير بهبود نمي‌يابد.
سفتي‌ دايمي‌ در مفصل‌ مجاور (به‌ ندرت‌)
شكستگي‌ استخواني‌
شل‌ شدن‌ وسيله‌ ارتوپدي‌ كاشته‌ شده‌ در بدن‌
در صورت‌ انسداد جريان‌ خون‌ عضو يا قانقاريا ممكن‌ است‌ قطع‌ عضو مبتلا لازم‌ باشد.
فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
تا 3-2 هفته‌ پس‌ از برطرف‌ شدن‌ علايم‌ در بستر استراحت‌ كنيد. پس‌ از آن‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ طبيعي‌ خود را به‌ تدريج‌ از سر بگيريد.

رژيم‌ غذايي‌

رژيم‌ خاصي‌ نياز نيست‌. از يك‌ رژيم‌ متعادل‌ استفاده‌ كنيد. در صورت‌ نياز از مكمل‌هاي‌ مواد معدني‌ و ويتامين‌ها استفاده‌ كنيد.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟

اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان داراي‌ علايم‌ استئوميليت‌ باشيد.
- بروز موارد زير در طي‌ درمان‌:
- تشكيل‌ آبسه‌ برروي‌ استخوان‌ مبتلا يا افزايش‌ خروج‌ چرك‌ از آبسه‌ موجود
- تب‌
- درد غيرقابل‌ كنترل‌
- اگر دچار علايم جديد و غيرقابل توجيه شده ايد. داروهاي‌ تجويزي‌ ممكن‌ است‌ با عوارض‌ جانبي‌ همراه‌ باشند.

[pejuhesh234]

درمان‌
اصول‌ كلي‌
- بررسي‌هاي‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ آزمايش‌هاي‌ خون‌، كشت‌ خون‌ براي‌ شناسايي‌ باكتري‌ عامل‌ بيماري‌، اسكن‌ راديونوكلئيد استخوان‌، سي‌تي‌ اسكن‌ يا ام‌آرآي‌ استخوان‌ باشد. راديوگرافي‌ استخوان‌ اغلب‌ تغييرات‌ استخواني‌ را تا 3-2 هفته‌ پس‌ از شروع‌ عفونت‌ نشان‌ نمي‌دهد.
- درمان‌ مشتمل‌ است‌ بر تجويز داروها، استراحت‌ و ساير اقدامات‌ حمايتي‌
- عضو مبتلا را در سطح‌ بدن‌ نگه‌ داشته‌ يا با قراردادن‌ بالش‌ زير آن‌ مختصري‌ بالا نگه‌ داشته‌ و آن‌ را بي‌حركت‌ كنيد. از آويزان‌ نگه‌داشتن‌ عضو مبتلا خودداري‌ كنيد.
- ساير نواحي‌ غيرمبتلاي‌ بدن‌ را فعال‌ نگه‌ داريد تا از بروز زخم‌هاي‌ فشاري‌ در طي‌ دوره‌ طولاني‌ استراحت‌ در بستر به‌ طور اجباري‌، پيشگيري‌ شود.
- بستري‌ در بيمارستان‌ براي‌ جراحي‌ جهت‌ برداشت‌ قسمت‌ درگير استخوان‌ و / يا براي‌ تجويز مقدار بالاي‌ آنتي‌بيوتيك‌ها (گاهي‌ به‌ صورت‌ وريدي‌)ممكن‌ است‌ ضرورت‌ يابد.
- ممكن‌ است‌ لازم‌ باشد وسايل‌ ارتوپدي‌ قبلاً كاشته‌ شده‌ (نظير زانوي‌ مصنوعي‌) خارج‌ گردد (گاهي‌ همزمان‌ با اين‌ عمل‌، تعويض‌ وسيله‌ قبلي‌ با وسيله‌ جديد قابل‌ انجام‌ است‌).
داروها

مقدار بالاي‌ آنتي‌بيوتيك‌ها. با وجود آنتي‌بيوتيك‌هاي‌ قوي‌ جديد، تجويز وريدي‌ آنتي‌بيوتيك‌ها كه‌ سابقاً يك‌ ضرورت‌ بود ممكن‌ است‌ ديگر لازم‌ نباشد. تجويز آنتي‌بيوتيك‌ چه‌ به‌ صورت‌ خوراكي‌ و چه‌ وريدي‌ ممكن‌ است‌ 10-8 هفته‌ لازم‌ باشد.
مسكن‌ها
مسهل‌ها، در صورت‌ بروز يبوست‌ در طي‌ دوره‌ طولاني‌ استراحت‌ در بستر

[pejuhesh234]

عواقب‌ مورد انتظار

اين‌ بيماري‌ معمولاً با درمان‌ فوري‌ و شديد قابل‌ علاج‌ است‌.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

عوارض جانبی آنتی بيوتيکها:
عمدتاً شامل ناراحتی های ملايم گوارشی ٬ تهوع ٬ اسهال يا مدفوع نرم است. بعضی آنتی بيوتيکها ممکن است باعث حساسيت به نور آفتاب شوند کاهش بازده قلب , کاهش فشار خون , کاهش نسبی ضربان قلب , تضعيف عضله قلب . به همين دليل توصيه می شود که از مصرف خود سرانه داروها اجتناب نماييد .
واکنش های حساسيتی:
بعضی افراد به بعضی گروههای آنتی بيوتيکها (عمدتاً گروه پنی سيلين ها) حساسيت دارند علائم حساسيت شامل جوشهای ريز قرمز ، خارش ، کهير ٬ ورم لب ٬ صورت و زبان و موارد شديدتر مثل سختی در تنفس و کاهش فشار خون می باشد.
در خانمها ٬ علاوه بر موارد فوق بايد به نکات زير توجه شود:
1- ممکن است مصرف آنتی بيوتيک منجر به عفونت قارچی واژن شود ٬ علت اين مساله اين است که در اثر مصرف اين داروها ٬ باکتريهای معمول که در واژن زندگی می کنند ٬ کشته ميشوند و در نتيجه قارچ بسرعت رشد ميکند. علائم ٬ شامل يکی يا بيشتر از اين حالتهاست: خارش ٬ سوزش ٬ درد در زمان نزديکی و ترشحات واژن
2- آنتی بيوتيک ممکن است باعث شود تاثير قرصهای خوراکی جلوگيری از بارداری کم شود ٬ چه بسا در طول دوره درمان با آنتی بيوتيک استفاده ازروشهای ديگر ضد بارداری لازم باشد که در اين موارد بايد از داروساز يا پزشک مشاوره بگيريد.
3 - درخانمهای باردار ٬ بعضی آنتی بيوتيکها ميتوانند از جفت عبور کنند و به جنين صدمه برسانند.
درصورت داشتن عوارض زير با پزشک تماس بگيريد:
استفراغ ، اسهال آبکی شديد، دردهای شکمی شديد، پلاکهای سفيد بر روی زبان ، وجود ترشح يا خارش واژن ( ناحيه تناسلی خانمها)
داروهاي ملين:
اين دارو ها به چند شكل ميباشند:
قرص
كپسول
شربت
درها(به صورت محلول در آب يا آب ميوه)
انما و شياف
انواع دارو هاي ملين:
ملين هاي حجيم كننده
اين ملين هاحجم مدفوع را افزايش داده و مدفوع را نرم مي كنند . با مصرف چند روز از اين داروها يبوست بر طرف مي شود . متاموسيل و سيتروسل دارو هاي ملين حجم دهنده مي باشندو استفاده طولاني مدت از آنها بي خطر است.
دارو هاي ملين حجم دهنده بايستي به صورت خشك بلعيده نشوند و با مايع مخلوط شوند .
براي اينكه داروهاي ملين به طور صحيح عمل كنندو روده دچارانسداد نشود، بايستي مقدار كافي مايع مصرف شود .
اثر اين نوع داروهاي ملين بعد از 12ساعت و در بعضي موارد بعد از 3-2 ساعت ديده مي شود .

ملين هاي محرك

اين نوع از ملين ها سرعت حركات روده را افزايش مي دهند .
اثر اين ملين ها درصورتي كه با غذا خورده شود كاهش مي يابد.
اين نوع ملين ها غالبا در موقع خواب مصرف مي شوند.

ملين هاي اسموتيك
اين ملين ها با كشيدن آب به داخل روده باعث مي شوندمدفوع نرم تر شده و به آساني عبور كند.
اين ملين ها به چند دسته تقسيم مي شوند:
نمك ها( نمك هاي منيزيوم،سديم، فسفات):اين ملين ها در درمان طولاني مدت يبوست استفاده نمي شوند .غالبا نيم تا 3 ساعت بعد از مصرف اثر دارو ظاهر مي شود. زماني كه مقادير زياد دارو با معده خالي مصرف مي شود، اثر دارو سريع تر مي باشد .
لاكتولوز:اين ملين ها براي درمان طولاني مدت يبوست استفاده ميشوند. .غالبا بعد از يك تا دو روز اثر دارو ظاهر مي شود.

عوارض جانبي ،نحوه عمل داروهاي ملين

نفخ شكم- دردشكم- اسهال- تهوع- تجمع گاز- احساس تشنگي زياد- انسداد روده(براي جلوگيري از انسداد روده بايستي مقداري آب نوشيده شود ). ازبافتهاي اطراف بدن آب را به داخل كولون مي كشد و باعث تسهيل عبور مدفوع
مي شود.
هپيراُسموتيك هاي خوراكي- شربت نمك هاي منيزيوم،شربت لاكتولوز،ماكروگل،انماي فسفات،سديم سيترات، سوربيتول، سي لاكس
نفخ شكم- درد شكم- افزايش يبوست ( اگر آب كافي همراه آن مصرف نشود).
جاذب آب اند و باعث تشكيل مدفوع نرم و حجيم مي شوند كه باعث انقباض طبيعي عضلات روده مي گردد. حجم سازهاي خوراكي- پسيليوم-متاموسيل – موسيليوم- پلي كاربوفيل
تحريك گلو- درد معده و روده- دردهاي شكمي افزايش رطوبت مدفوع كه باعث افزايش حركات روده بدون كشيدگي روده مي شوند.
نرم كننده هاي مدفوع خوراكي- سورفاك،كولاس مينرال اويل
آروغ زدن- تجمع گاز- درد شكم- اسهال- تهوع - تغيير رنگ ادرار- تحريك ركتوم (مقعد)- درد شكم محرك انقباضات ريتميك عضلات روده براي دفع مدفوع
محرك هاي خوراكي-
سي لاكس ،بيزاكوديل،دوكوزات سديم،شياف هاي گليسرول،سنا ،شربت انجير

مصرف ملين هاي خوراكي موجب كاهش جذب برخي از داروها و مواد غذايي در بدن ميشوند ولي ملين هاي ركتال چنين عارضه اي را ندارند.
ملين هاي تركيبي :
بعضي محصولات تركيبي از انواع مختلف ملين ها نظير ملين هاي تحريك كننده و ملين هاي نرم كننده ساخته شده است ولي هيچ مزيتي نسبت به داروهاي انفرادي ندارند. علاوه بر اينكه ممكن است باعث بروز عوارض بيشتري بشوند. به دقت به برچسب داروها دقت كنيد تا بفهميد چند نوع ملين در يك محصول بكار رفته است.
مصرف دارو هاي ملين دركودكان:
دارو هاي ملين بايستي به كودكان زير 6سال بدون تجويز پزشك داده نشود(به دليل اينكه علائم خود را به صورت دقيق نمي توانند توضيح دهند)و ممكن است به درمانهاي ديگر نياز داشته باشند.
عوارض جانبي داروهاي ضددرد (داروهاي ضد التهاب غير استروئيدي)
1-تحريك گوارشي: تهوع، استفراغ، سوء هاضمه، زخم و خونريزي معده، اسهال و يبوست.
2-آسيب به كليه ها: احتباس مايع و نمك،افزايش فشار خون،نارسايي كليه ها(چنانچه بصورت بي رويه و ياهمراه با داروهاي ضد فشارخون و ادرار آورها مصرف گردند)
3-افزايش حساسيت به نور: آفتاب سوختگي افزايش مي يابد (به ويژه ديكلوفناك و پيروكسيكام)
4-آسيب به جنين و نوزاد: نبايد در دوران باداري و شيردهي مصرف گردند. (به استثناي استامينوفن)
5-واكنش حساسيتي:بثورات جلدي، تنگي نفس و شوك حساسيتي.
6-ساير عوارض: سردرد، سر گيجه، كاهش اشتها، خواب آلودگي و افزايش آنزيم هاي كبدي.
7-داروهاي ضد التهاب غير استروئيدي (به ويژه آسپرين) از تجمع پلاكت ها و انعقاد خون جلوگيري ميكنند. بنابراين افرادي كه دچار احتلالات خوني ميباشند و يا از داروهاي ضد انعقادي استفاده ميكنند بايد از مصرف آنها خودداري كنند.
8-مصرف آسپرين علام آسم را تشديد ميكند. نكته:افرادي كه الكل مصرف ميكنند، عوارض ناشي از مصرف در آنها افزايش مي يابد.
نكته: عوارض در افراد سالخورده ممكن است شديد ترباشد. در افراد مسن گيجي، ورم صورت و پاها و كاهش ناگهاني ادرار ميتواند روي دهد.
نكته:چنانچه ازاينگونه داروها براي كنترل درد استفاده ميگيردد، نبايد بيش از 7-10 روزازآنها استفاده شود.
نكته:آسپرين روكشدار داراي روكش انتريك(ENTERIC) ميباشد. روكش باعث ميگردد آسپرين بدون تغييراز معده عبوركرده و درروده كوچك حل گرديد. بنابراين از تحريك گوارشي در معده جلوگيري ميگردد.اما روكش شروع اثر آسپرين را به تاخير مي اندازد.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.