آرتريت رو ماتوئيد

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

علائم شايع
مفاصل متورم ،‌ گرم و دردناک به هنگام لمس
نماي قرينه ( درگيري مفاصل معمولاً دوطرفه است )
درگيري مفاصل مچ دست و انگشتان دست ( معمولاً ) . مفاصل ديگر شامل گردن ، شانه ها ، آرنجها ، زانو ، باسن ، قوزک ها
ضعف و خستگي ، تب
درد و خشکي صبحگاهي مفاصل که بيش از ۳۰ دقيقه طول بکشد .
علائم خارج مفصلي

[pejuhesh234]

اصطلاحات بیماری:التهاب مفاصل
Rheumatoid arthritis
آرْتْریتْ رُماتوئید، بیماری‌ای که در آن سراسر بافتهای همبند بدن تغییرات التهابی پیدا می‌کنند. بیش از همه، مفاصل دستها و پاها دچار این تغییرات می‌شوند.
التهاب و ضخیم شدن پرده‌های سینوویال (کیسه‌های حاوی مایعی که حرکت مفصل را نرم می‌کند) آسیبهای غیرقابل برگشتی به کپسول و غضروف مفصلی می‌رساند، به نحوی که بافت اسکار4 جای‌گزین آنها می‌شود.
عامل به‌وجودآورندۀ آرتریت رماتوئید شناخته نشده است.
شیوع این بیماری در زنان 3برابر مردان است و بیشتر در نخستین سالهای بزرگ‌سالی بروز می‌کند.
در خون بیشتر افراد مبتلا به آرتریت رماتوئید، گروه خاصی از ایمونوگلوبولینها (پروتئینهایی با فعالیت پادتنی) وجود دارد که نشان می‌دهد مکانیسمهای خودایمنی در این بیماری نقش دارند، زیرا این ایمونوگلوبولینها به عنوان اُتوآنتی بادی برضد گاماگلوبولین عمل می‌کنند؛ این گروه از ایمونوگلوبولینها عامل رماتوئید5 نام دارند (واکنش خودایمنی واکنشی بر ضد بافتهای خود بدن است).
در این بیماری نخست پرده‌های سینوویالِ مفصلها ملتهب، و مفاصل متورم و سرخ‌رنگ‌می‌شوند. سپس لایۀ خشن و دانه‌داری از بافت ترمیمی روی سطح غضروف پدید می‌آید.
غضروفی که زیر این بافت قرار دارد، دچار خوردگی و تخریب می‌شود.
این مفاصل توسط نوارهایی لیفی به حالت غیرمتحرک درمی‌آیند (جمود مفصلی) و ممکن است همین پدیده سبب جابه‌جایی مفصل و تغییر شکل‌آن شود.
پوست،استخوانها و عضلات مجاور مفصلها در اثر بی‌استفاده ماندن و تخریب مفصلها تحلیل می‌روند.
گرهکهای دردناکی‌که برروی برآمدگیهای‌استخوانی پدیدمی‌آید،از تظاهرات نسبتاً معمول بیماری است و ممکن است باقی بماند، یا برطرف شود.
تجمع گلبولهای سفید، به‌ویژه لنفوسیتها در بافتهای همبندِ عضلات و رشته‌های عصبی فشار و درد به وجود می‌آورد.
ضایعاتی که در این گرهکها دیده می‌شود، ممکن است بافتهای همبندِ دیوارۀ رگهای خونی را نیز گرفتار کند.
به نظر می‌رسد شاخص‌ترین ویژگی آرتریت رماتوئید آغاز تدریجی آن باشد.
مفاصلی که خشک و دردناک‌اند، معمولاً پس از مدتی متورم و گرم می‌شوند و همراه با آن، درد عضلانی پدید می‌آید. این درد ممکن است رفته‌رفته بدتر شود، هفته‌ها و ماهها باقی بماند، یا فروکش کند.
درد مفاصل همیشه با مقدار تورم و گرمای ایجادشده تناسب ندارد.
خستگی، ضعف عضلانی و کاهش وزن از علامتهای شایع این بیماری‌اند.
اغلب، پیش از آنکه نشانه‌های بارز بیماری آشکار شود، فرد مبتلا از سردی، کرختی و گزگز و مورمور شدن دستها و پاها شکایت می‌کند؛ همۀ این علامتها نشان‌دهندۀ فشار بر عصب محرک رگهاست.
درمان فیزیکی، به‌ویژه گرم کردن مفاصل و متعاقب آن، تمرینهای ورزشی خاصی که دامنۀ حرکت مفاصل را افزایش می‌دهد، در فرو نشاندن درد و تورم مفاصل مبتلا مؤثر است.
در مرحلۀ حاد بیماری، استراحت از آن‌رو اهمیت دارد که اندامها در وضعیت خوبی قرار گیرند تا از تغییر شکل آنها جلوگیری شود.

منبع: دانشنامه ایران

آرتريت روماتوئيد در واقع يک بيماري التهابي است که سبب درد ، تورم ، سفتي و محدوديت حرکت مفاصل مي گردد .
البته مشخصات خاصي دارد که آنرا با ساير انواع آرتريت ها ( التهاب مفاصل )‌ متمايز مي کند .
بعنوان مثال آرتريت روماتوئيد بصورت قرينه تظاهر مي کند يعني اگر يک زانو يا دست درگير باشد به احتمال زياد طرف مقابل نيز درگير است .
بيماري عموماً مفاصل مچ و انگشتان دست را درگير مي کند .
البته ممکن است ساير قسمتهاي بدن بجز مفاصل را نيز درگير کند . ضمناً بيماران ممکن است از خستگي ، تب و ضعف رنج ببرند .



بيماري معمولاً از يک بيمار به بيمار ديگر متفاوت است . در بعضي تنها بمدت چند ماه يا يکي دو سال طول مي کشد و بدون آسيب و تخريب واضحي برطرف مي شود .
بعضي بيماران ديگر نوع خفيف تا متوسط بيماري را با دوره هايي از بدتر شدن علائم دارند و بعد در دوره هايي علائم برطرف مي شوند.
در گروه ديگري نيز بيماري تقريباً هميشه فعال است و ساليان زيادي طول مي کشد و منجر به تغييرات و ناتوانيهاي وسيعي در مفاصل مي شود .
اگر چه آرتريت روماتوئيد تأثيرات قابل توجهي بر زندگي و سلامت شخص مي گذارد ، درمانهاي حال حاضر شامل تسکين درد و ساير داروها ، تناسب بين فعاليتها و استراحت و آموزش بيمار باعث مي گردد تا اکثر بيماران در طول بيماري کاملاً فعال و
سرزنده باشند.

علل
ناشناخته‌است ولی در ایجاد این بیماری ایمنی سلولی و ایمنی هومورال هر دو نقش دارند.
این افراد نسبت به دیگران شانس ابتلای بیشتری به بیماریهای مزمن مانند پوکی استخوان، آلرژی، بدخیمی‌ها، عفونتها، بیماریهای گوارشی، بیماریهای قلبی– عروقی و فشارخون دارند.
درآرتريت روماتوئيد بدلايل نامشخص ، سيستم ايمني بدن فرد به سلولهاي داخل کپسول مفصلي حمله ور مي شود و آنها را تخريب مي نمايد .

عوامل افزايش دهنده خطر
سابقه خانوادگي آرتريت روماتوئيد يا ساير بيماريهاي خود ايمني
عوامل ژنتيک ،‌ مثل نقص در دستگاه خود ايمني
جنس مؤنث
سن ۲۰ تا ۵۰ سالگي
استرس هاي عاطفي مي تواند باعث شعله ور شدن بيماري شود .

تأثيرات آرتريت روماتوئيد در جامعه
پزشکان معتقدند حدود ۱/۲ ميليون نفر (‌يک درصد ) از جمعيت آمريکا مبتلا به آرتريت روماتوئيد هستند . تحقيقات نشان مي دهد که موارد جديد بيماري خوشبختانه در حال کاهش مي باشد .
بنظر مي رسد اين بيماري در تمامي نژادها و در تمامي گروههاي سني ايجاد شود .
مانند بسياري از بيماريهاي التهابي مفاصل ،‌ آرتريت روماتوئيد بيشتر در زنان ديده مي شود . ( تقريباً ۲ تا ۳ برابر )
بطور کلي آرتريت روماتوئيد تأثيرات بسزايي از نظر اجتماعي و اقتصادي بر فرد و جامعه مي گذارد .
از نظر اقتصادي هزينه درمانهاي طبي و جراحي و ساير هزينه ها گاهي به ميليونها دلار مي رسد .
درد روزانه مفاصل تقريباً از علائم اجتناب ناپذير بيماري است که گاهي منجر به افسردگي ، اضطراب و يأس و نوميدي مي شود .
در بعضي بيماران ممکن است فعاليت روزانه بيمار ، انجام مسئوليتهاي خانوادگي و تفريح را در شخص مختل نمايد .

تشخيص بيماري
در ابتدا بايد متذکر شد که تحقيقات نشان دهنده اين واقعيت است که بيماراني که بطور دقيق از بيماري خود آگاه شده اند و بطور فعال در روند درماني خود شرکت نموده اند درد کمتري را تجربه نموده اند .
بطور کلي تشخيص آرتريت روماتوئيد در مراحل ابتدايي بيماري بدلايل مختلف مشکل مي باشد .
اول اينکه تست منفردي براي تشخيص بيماري وجود ندارد . ثانياً علائم از يک شخص به شخص ديگر متفاوت است و علائم مشترک با ساير بيماريهاي التهابي مفصلي زياد است .
در نهايت اينکه بسياري از علائم به مرور زمان ايجاد مي شوند و در مراحل ابتدايي بيماري وجود ندارند .
به همين علت دقت زيادي از طرف پزشک معالج و راههاي تشخيصي فراواني امتحان مي شوند تا بيماري تشخيص داده شود .
علاوه بر شرح حال کامل و معاينه دقيقي که توسط پزشک انجام مي شود آزمايشات مختلف و عکسبردارياي متفاوتي انجام مي شود .
عکسبرداري از مفاصل مختلف بيشتر زماني انجام مي شود که مي خواهيم ميزان تخريب مفصل را مشخص کنيم و در مراحل اوليه بيماري چندان کمک کننده نيست .

در تغيير روند زندگي فرد مباحث زير مطرح مي گردد
استراحت و ورزش که هر دو با اهميت هستند .
در واقع بيماران نياز به تناسب خوبي بين استراحت و ورزش خود دارند و در واقع زمانيکه بيماري فعال است استراحت بيشتر و هنگامي که غيرفعال است ورزش بيشتر مطلوب است .
استراحت و مدت زمان مورد نياز براي آن از فردي به فرد ديگر متفاوت است .
ورزش باعث افزايش قواي عضلاني و دامنه حرکات مفاصل مي گردد و ارتجاع مفاصل را تسهيل مي نمايد . ضمناً باعث خواب راحت ، کاهش درد و کاهش وزن مي شود .
بهرحال ورزش بايد در برنامه هاي زندگي بيمار بر اساس توانائيهاي شخصي اش گنجانده شود .
مراقبت از مفاصل :
گاهي به نظر مي رسد استفاده از آتلهاي خاصي که پزشک معرفي مي کند براي کوتاه مدت مي تواند تورم و درد مفاصل درگير را کاهش دهد و منجر به استراحت آنها شود .
اين نوع آتل ها بيشتر در دست ها و مچها و گاهي براي قوزک پا استفاده مي شود .

کاهش فشارهاي روحي :
شواهد کافي دال بر اينکه استرسهاي روحي نقش مهمي در ايجاد اين بيماري دارند وجود ندارد ، ليکن وجود اين استرسها همراه با بيماري روند بيماري را بدتر مي نمايند .
استرسهاي روحي مي توانند مقدار دردي را که توسط بيمار احساس مي شود تشديد نمايد .
البته تکنيک هاي موفقي براي رويارويي با اين استرسهاي روحي وجود دارد .

رژيم غذايي سالم :
تنها پرهيز از مواد غذايي پرچرب را مي توان اشاره نمود که مي تواند مفيد باشد . البته بهتر است بيماران مبتلا به آرتريت روماتوئيد از پزشک خود در مورد پرهيزهاي غذايي خود دقيقاً سئوال نمايند .
ضمناً بهتر است با رژيم غذايي مناسب و ورزش از چاقي جلوگيري شود .

نوع آب و هوا :
اگر چه شواهد کافي درست نيست که نشان دهد تغييرات آب و هوا مي تواند چه مقدار در اين بيماري مؤثر باشد ، بعضي از بيماران معتقدند آب و هواي مرطوب وضع بيماري آنها را بدتر مي کند .

درمانهاي دارويي :
داروهاي مختلفي براي درمان آرتريت روماتوئيد استفاده مي شود که از مهمترين آنها مي توان به آسپيرين و خانواده ساليسيلاتها ، ترکيبات طلا و داروهاي سرکوب کننده ايمني بدن اشاره نمود .
در مورد بيماراني که دچار تخريب شديد مفاصل شده اند ممکن است احتياج به جراحيهاي ترميمي وجود داشته باشد .
به هر حال پيگيريهاي مستمر در روند بيماري و درمان نقش بسزايي در تعيين خط مشي آينده درمان دارد .
تحقيقات دانشمندان در حال حاضر شديداً بر روي استفاده از روشهاي درماني جديد و کشف داروهاي جديد معطوف شده است .
ضمن اينکه تلاش بسياري بعمل مي آيد تا عوامل مؤثر بخصوص فاکتورهاي ژنتيک مؤثر در ايجاد بيماري شناسايي شوند تا بتوان به روش مطلوبتري بروز و تشديد بيماري را مهار نمود .

[pejuhesh234]

درمان

درمان فیزیکی، به‌ویژه گرم کردن مفاصل و متعاقب آن، تمرینهای ورزشی خاصی که دامنۀ حرکت مفاصل را افزایش می‌دهد، در فرو نشاندن درد و تورم مفاصل مبتلا مؤثر است.
در مرحلۀ حاد بیماری، استراحت از آن‌رو اهمیت دارد که اندامها در وضعیت خوبی قرار گیرند تا از تغییر شکل آنها جلوگیری شود. برای تسکین درد یا کنترل التهاب از دارو استفاده می‌شود.
تجهیزات ارتوپدی نیز برای تصحیح تغییر شکلهای ایجادشده در مفصل و اختلال در عملکرد آن یا جلوگیری از این وضعیتها به‌کار می‌روند

منبع:دانشنامه ایران

درمان شامل مصرف داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی(آسپرین، پیروکسیکام، دیکلوفناک، ایندومتاسین، ناپروکسن و بروفن و ...)است.
در موارد شدید از استروئیدها مانند پردنیزولون خوراکی یا تزریق استروئید به داخل مفصل استفاده می‌شود که عوارض جانبی زیادی دارد.
درمان‌های دارویی مثل داروهای ضد التهاب غیر استروییدی که برای کنترل علائم مصرف می‌شود نیاز به برخی مواد غذایی را افزایش داده، موجب کاهش جذب مواد غذایی می‌شوند و عوارضی مانند مشکلات گوارشی ایجاد مینمایند.
داروهای تعدیل کننده یا سرکوبگر ایمنی مانند متوتروکسات، هیدروکسی کلروکین، سولفا سالازین و آزاتیوپرین نیز در درمان آرتریت روماتویید گاه اندیکاسیون مصرف دارند .

[pejuhesh234]

عواقب
بعضي بيماران ممکن است بجز مفاصل ساير ارگانهاي خود را نيز درگير ببينند . تقريباً يک چهارم بيماران دچار ضايعات پوستي بصورت برآمدگي پوست ( ندول )مي شوند که معمولاً نزديک مفاصل هستند . بسياري از بيماران دچار کم خوني مي شوند . گاهي درد گردن و خشکي چشمها و دهان نيز ديده مي شود . بندرت ممکن است التهاب عروق خوني ،‌لايه هاي ريه ها و ديواره هاي قلب ايجاد شود .
بايد توجه داشت اين بيماري قابل علاج نيست ، اما با تشخيص زودهنگام ،‌ مي توان درد بيمار را تخفيف داد و از بروز ناتواني و معلوليت جلوگيري بعمل آورد . با درمانهاي معمول ، علائم در ۷۵٪ بيماران در عرض يکسال بهبود مي يابند ، اما حدود ۱۰-۵ درصد بيماران ، عليرغم درمان نهايتاً معلوليت پيدا خواهند نمود .
از ديگر عوامل بيماري مي توان به اختلالات بينايي ، تغيير شکل مفاصل و ازکارافتادگي بيمار اشاره نمود .

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

عوارض جانبي سولفاسالازین SULFASALAZINE:
سردرد،دپرسيون مغزي،تشنج،تو همات،وزوزگوش، اريتم موليت فرم،بثورات پوستي ژنراليزه،نكروليزاپي درمال،درماتيت اكسفولياتيو،حساسيت به نور،كهير،خارش،تهوع،استفراغ،اسهال،دردشكم،بي اشتهايي،استو ماتيت،نفروز توكسيك همرا به او ليگوري يا انوري،كريستالوري،هماچوري،عقيمي،اگرانولوسيتوز،انمي اپلاستيك،انمي مگالو بلاستيك،ترومبورسيتوپني،لكوپني،انمي هموليتيك،يرقان،تب دارويي،انافيلاكسي،عفو نت ثانويه باكتريال يا قارچي،
عوارض جانبي آزاتیوپرین AZATHIOPRINE:
تهوع،استفراغ،بي اشتهايي،اسهال،زخمهاي مخاط دهان،ازو فاژيت،لكوپني،
انمي ماكروسيتيك،پان سيتوپني،ترومبوسيتوپني،دپرسيون مغز استخوان،يرقان،استاز صفراوي،راش جلدي ،ريزش مو،تب دارويي
ارترالژي،افزايش ريسك عفونت و بدخيمي
هیدروکسی کلروکین hydroxychloroquine

عوارض جانبی- عوارض شایع این داروها شامل فلج عضلات مژگانی (بصورت اختلال در مطالعه)، تحریکات گوارشی، خارش پوستی و سردرد است. در مصرف طولانی ریزش مو، سفید شدن موها و تیره شدن پوست و ناخن ممکن است بروز کند. در مصرف طولانی همچنین ممکن است سمیت چشمی بصورت کدورت قرنیه و آسیب شبکیه (با علائم تاری دید و کاهش بینایی- بدلیل رسوب دارو در قرنیه و شبکیه) بروز کند. آسیب شبکیه می تواند برگشت ناپذیر باشد. عوارض نادر آنها شامل دیسکرازی خونی (بصورت آگرانولوسیتوز و آنمی آپلاستیک)، سمیت قلبی عروقی (بصورت هیپوتانسیون یا اختلالات ریتم قلب)، سمیت گوشی (بصورت زنگ زدن یا سنگینی گوش) و نوروپاتی است.
عوارض جانبي متوترکساتMETHOTREXATE
آركنو ئيديت در عرض چند ساعت بعد از تزريقاينتراتكال- نورو تو كسيتي تحت حاد- لكو انسفالو پاتي دميليزان نكروز دهنده- در معرض خورشيد قرار گرفتن ممكن است ضايعات پسو رياتيك را تشديد نماييد. راش - حساسيت به نور- استوماتيت- اسهال- انتريت هموراژيك- پر فوراسيون روده- تهوع- استفراغ- دپر سيون مغز استخوان وابسته به دوز- لكوپني- ترومبوسيتوپني - انمي- سيروز- فيبروز كبدي- هيپر يوريسمي-آلوپسي- انفيلتراسيون بينابيني ريه- استئو يوروز(در صورت مصرف دراز مدت در كودكان) در صورت اسهال شديد يا استوماتيت هاي اولسراتيو دارو قطع شود.

عوارض نامطلوب پردنیزولون:
عوارض جانبی كمیاب اما جدی تر فقط در صورتی بوجود می آید كه پردنیزولون را به صورت خوراكی یا تزریقی آن هم به مقدار زیاد و به مدت طولانی مصرف كنند. اگر از انواع خوراكی استفاده می كنید باید مواظب ارتباط خود با افراد مبتلا به آبله مرغان یا تبخال باشید و اگر در معرض این بیماریها قرار گرفتید به پزشك اطلاع دهید.

شیوع شایع،سوءهاضمه، آكنه،

شیوع بندرت، افزایش وزن، ضعف عضلانی، تغییر رفتار/ افسردگی، مدفوع سیاه و خونی،

عوارض جانبي داروهاي ضددرد (داروهاي ضد التهاب غير استروئيدي)
1-تحريك گوارشي: تهوع، استفراغ، سوء هاضمه، زخم و خونريزي معده، اسهال و يبوست.
2-آسيب به كليه ها: احتباس مايع و نمك،افزايش فشار خون،نارسايي كليه ها(چنانچه بصورت بي رويه و ياهمراه با داروهاي ضد فشارخون و ادرار آورها مصرف گردند)
3-افزايش حساسيت به نور: آفتاب سوختگي افزايش مي يابد (به ويژه ديكلوفناك و پيروكسيكام)
4-آسيب به جنين و نوزاد: نبايد در دوران باداري و شيردهي مصرف گردند. (به استثناي استامينوفن)
5-واكنش حساسيتي:بثورات جلدي، تنگي نفس و شوك حساسيتي.
6-ساير عوارض: سردرد، سر گيجه، كاهش اشتها، خواب آلودگي و افزايش آنزيم هاي كبدي.
7-داروهاي ضد التهاب غير استروئيدي (به ويژه آسپرين) از تجمع پلاكت ها و انعقاد خون جلوگيري ميكنند. بنابراين افرادي كه دچار احتلالات خوني ميباشند و يا از داروهاي ضد انعقادي استفاده ميكنند بايد از مصرف آنها خودداري كنند.
8-مصرف آسپرين علام آسم را تشديد ميكند. نكته:افرادي كه الكل مصرف ميكنند، عوارض ناشي از مصرف در آنها افزايش مي يابد.
نكته: عوارض در افراد سالخورده ممكن است شديد ترباشد. در افراد مسن گيجي، ورم صورت و پاها و كاهش ناگهاني ادرار ميتواند روي دهد.
نكته:چنانچه ازاينگونه داروها براي كنترل درد استفاده ميگيردد، نبايد بيش از 7-10 روزازآنها استفاده شود.
نكته:آسپرين روكشدار داراي روكش انتريك(ENTERIC) ميباشد. روكش باعث ميگردد آسپرين بدون تغييراز معده عبوركرده و درروده كوچك حل گرديد. بنابراين از تحريك گوارشي در معده جلوگيري ميگردد.اما روكش شروع اثر آسپرين را به تاخير مي اندازد.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.