ترومبوز ورید عمقی

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

علایم‌ شایع‌
•گاهی‌ بدون‌ علامت‌
•تورم‌ و درد در ناحیه‌ای‌ که‌ توسط‌ ورید تخلیه‌ می‌شود (معمولاً مچ‌ پا، ساق‌ یا ران ‌). تورم‌ در اندام‌ تحتانی‌ هر چیزی‌ در زیر لخته‌ را شامل‌ می‌شود و به‌ انگشتان‌ پا گسترش‌ می‌یابد.
•حساسیت‌ به‌ لمس‌ و قرمزی‌ نواحی‌ آسیب‌دیده‌
•ناراحتی‌ یا درد در راه‌ رفتن‌. ناراحتی‌ با استراحت‌ بهبود نمی‌یابد.
•درد هنگام‌ بلندکردن‌ اندام‌ تحتانی‌ و خم‌ کردن‌ پا (گاهی‌ اوقات‌)
•تب‌ (گاهی‌ اوقات‌)
•افزایش‌ ضربان‌ قلب‌ (گاهی‌ اوقات‌)

[pejuhesh234]

اصطلاحات بیماری:

ترومبوز وريد عمقي‌-thrombosis deep vein

شرح بیماری
ترومبوز ورید عمقی‌ عبارت‌ است‌ از بیماری‌ که‌ طی‌ آن‌ یک‌ لخته‌ خون‌ که‌ در یک‌ ورید تشکیل‌ می‌شود و ممکن‌ است‌ باعث‌ انسداد نسبی‌ یا کامل‌ جریان‌ خون‌ شود یا رها شده‌ و به‌ ریه‌ برود. این‌ حالت‌ متفاوت‌ از لخته‌های‌ موجود در وریدهای‌ سطحی‌ است‌ که‌ در آن‌ به‌ ندرت‌ لخته‌ها رها می‌شوند. معمولاً ساق‌ یا پایین‌ شکم‌ را درگیر می‌کند ولی‌ گاهی‌ سایر وریدهای‌ بدن‌ را مبتلا می‌کند. در افراد بالای‌ 60 سال‌ شایع‌تر است‌.
کمتر از 5% ترومبوزهای وریدی در مکانهای دیگر مثل وریدی سطحی و یا وریدهای احشاء رخ می دهد. ترومبوزهای وریدی شایع هستند و اغلب بطور خودبخود ایجاد می شوند ولی گاهاً همراه با حالات بیماریهای زمینه ای و یا بدنبال جراحی رخ می دهند.
علائم آن غیر اختصاصی است و در نتیجه تشخیص آن مشکل است و نیاز به اقدامات تشخیصی دارد.

علل‌
تجمع‌ خون‌ در ورید که‌ مکانیسم‌های‌ لخته‌کننده‌ خون‌ را بر می‌انگیزد. تجمع‌ ممکن‌ است‌ پس‌ از استراحت‌ طولانی‌ در بستر به‌ دنبال‌ جراحی‌ یا در اثر بیماری‌ ناتوان‌کننده‌ مثل‌ حمله‌ قلبی‌، سکته‌ مغزی‌ یا شکستگی‌ استخوان‌ رخ‌ دهد.

عوامل تشدید کننده بیماری
•افراد بالای‌ 60 سال‌
•چاقی‌
•استفاده‌ از استروژن‌ موجود در قرص‌های‌ ضد بارداری‌ خوراکی‌ یا برای‌ جایگزینی‌ پس‌ از یائسگی‌. این‌ امر به‌ ویژه‌ در صورت‌ استفاده‌ از استروژن‌ همراه‌ با سیگار کشیدن‌ خطرناک‌ است‌.
•جراحی‌، سانحه‌
•بارداری‌
•سرطان‌
•اختلالاتی‌ چون‌ نارسایی‌ قلبی‌، سکته مغزی و پلی‌سیتمی‌ (افزایش‌ غلظت‌ خون‌)

پیشگیری‌
•در طول‌ بیماری‌ها از استراحت‌ طولانی‌ در بستر خودداری‌ کنید. پس‌ از هرگونه‌ اقدام‌ جراحی‌ یا در طی‌ هرگونه‌ بیماری‌ زمین‌گیرکننده‌ هرچه‌ زودتر حرکت‌دادن‌ اندام‌های‌ تحتانی‌ را شروع‌ کنید.
•در مسافرت‌های‌ طولانی‌ یا اتومبیل‌ یا هواپیما، حداقل‌ هر 2-1 ساعت‌، پاهای‌ خود را حرکت‌ دهید.
•به‌ ویژه‌ در صورت‌ مصرف‌ استروژن‌، سیگار را ترک‌ کنید.

عوارض‌ احتمالی‌
آمبولی‌ ریه‌ که‌ طی‌ آن‌ لخته‌ رها می‌شود و به‌ ریه‌ می‌رود. جریان‌ خون‌ ریه‌ مسدود شده‌، باعث‌ مرگ‌ بافت‌ ریه‌ آسیب‌ دیده‌ می‌گردد. تعداد قابل‌ ملاحظه‌ای‌ از بیماران‌ دچار آمبولی‌ ریه‌، به‌ خاطر بیماری‌ می‌میرند.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
•استراحت‌ در بستر تا رفع‌ تمام‌ علایم‌ التهاب‌. در هنگام‌ استراحت‌، حرکت‌ دادن‌ عضلات‌ پا، خم‌کردن‌ مچ‌ پا و تکان‌ دادن‌ انگشتان‌ پا را تبدیل‌ به‌ عادت‌ خود کنید.
•از جوراب‌های‌ کشی‌ مناسب‌ یا بانداژهای‌ کشی‌ استفاده‌ کنید ولی‌ از بند جوراب‌ یا جوراب‌ کشباف‌ بلند استفاده‌ نکنید.
•در هنگام‌ نشستن‌ به‌ مدت‌طولانی‌ پاها را بالاتر از باسن‌ قرار دهید.
•پاها را از بستر بلند کنید.

رژیم‌ غذایی‌
رژیم‌ غذایی‌ خاصی‌ ندارد. درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟
•اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان‌ علایم‌ ترومبوز ورید عمقی‌ را داشته‌ باشید.
•اگر موارد زیر در طول‌ درمان‌ رخ‌ دهند:
◦خونریزی‌ غیرمنتظره‌ از هر مکان‌
◦درد قفسه‌ سینه‌
◦سرفه‌ خونی‌
◦تنگی‌ نفس‌
◦تداوم‌ یا افزایش‌ تورم‌ و درد علی‌رغم‌ درمان‌
•اگر دچار علایم‌ جدید و غیر قابل‌ توجیه‌ شده‌اید. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ تولید کنند.

[pejuhesh234]

تشخیص:
پزشک در مورد علایم و نشانه ها و همچنین سابقه بیماریها و داروهایی که مصرف می کنید از شما سوالاتی می پرسد ، شما را معاینه می کند و دور ساق هر دو پا را با هم مقایسه می کند ؛ علاوه بر این یک سری آزمایشات و بررسی ها برای تائید تشخیص انجام می شود مثل سونوگرافی، ونوگرافی (بررسی وریدهای مشکوک) و سی تی اسکن ( وضعیت خونرسانی به ریه را بررسی می کند) .

درمان
هدف از درمان ، جلوگیری از بزرگتر شدن لخته، پیشگیری از عوارض لخته مثل حرکت به سمت شریانهای ریوی و بروز انسداد درآنهاُ، حل کردن لخته و جلوگیری از ایجاد لخته جدید می باشد اقدامات زیر به منظور دستیابی به اهداف درمان انجام می شود :

تجویز داروهای ضد انعقاد (رقیق کننده های خون) مانند هپارین، کلگزان و وارفارین :
تجویز این داروها باید با احتیاط و تحت نظارت تیم درمان صورت گیرد. در مدتی که داروهای ضد انعقاد تجویز می شود به منظور بررسی اثر دارو، آزمایشات خون(PTT، INR و پلاکت) به صورت منظم انجام می شود. در مواردی که کلگزان تجویز می شود نیازی به بررسی دوره ای آزمایشات وجود ندارد.
نکته : از کلگزان به منظور پیشگیری از بروز ترومبوز وریدهای عمقی در بیماران پرخطر مانند افرادی که در معرض جراحی های بزرگ یا شکستگی های وسیع قرار گرفتند نیز استفاده می شود

پس از شروع درمان با داروهای ضد انعقاد، توصیه می شود به مدت حداقل 2 هفته استراحت داشته باشید که این ممکن است عجیب به نظر آید زیرا بی حرکتی یکی از عوامل ایجاد لخته است اما نکته اینجاست که زمانی که داروها تجویز می شوند خطر تکه تکه شدن لخته و حرکت آنها به نقاط مختلف بدن وجود دارد و می تواند باعث انسداد رگهای اصلی و اختلال در خونرسانی شود بنابراین به شما توصیه می شود در طول درمان استراحت داشته باشید و پاها را بالاتر از سطح بدن قرار دهید ( در چند روز اول درمان و تا زمانی که آزمایشات نشاندهنده عملکرد مطلوب داروها باشد ، ترجیحا استراحت مطلق توصیه می شود ).

پس از گذراندن دوره حاد و زمانی که بیمار شروع به راه رفتن می کند، پوشیدن جورابهای واریس به منظور بهبود بازگشت خون وریدی و کاهش التهاب توصیه می شود. این جورابها که غالبا از جنس لاستیک هستند باید شبها بیرون آورده شوند و صبح قبل از خارج شدن از تخت و آویزان شدن پا، دوباره پوشانده شوند. رعایت نحوه صحیح استفاده از جورابهای الاستیک برای رسیدن به هدف موردنظر الزامی است.

به منظور برطرف شدن درد داروهای مسکن ممکن است تجویز شود.
مدت زمان استراحت با توجه به وسعت و محل ترومبوز بین 7-5 روز بعد از تشخیص است در زمان استراحت پاها را بالاتر از سطح قلب قرار دهید.
پس از اتمام دوره استراحت، توصیه می شود که راه رفتن را آغاز کنید و از ایستادن و نشستن های طولانی مدت (بیش از 2ساعت) پرهیز کنید.
در صورتی که بیمار به داروهای ضد انعقاد پاسخ ندهد و لخته از بین نرود، درمان جراحی مدنظر قرار می گیرد.

توصیه های لازم :
داروهای ضد انعقاد را هر روز در زمان مشخص( مثلا بین 8 تا 9صبح) مصرف کنید.
دست بندی تهیه کنید که لیست داروهای مصرفی برروی آن موجود باشد.
قبل از مصرف هر داروی جدید شیمیایی و حتی گیاهی، پزشک خود را مطلع کنید به این دلیل که داروهای زیادی وجود دارند که با عمل داروهای ضد انعقاد تداخل می کنند.
در صورتی که وارفارین مصرف می کنید از خوردن غذاهای حاوی ویتامین کا(سبزیجات برگ سبز تیره مثل اسفناج و کاهو) خودداری کنید.
بروز علایمی از قبیل ضعف، سردرد، سرگیجه، درد شدید معده، ادرار قرمز یا قهوه ای رنگ ، خونریزی از بینی و لثه ، مدفوع سیاه رنگ ، عدم توقف خونریزی از بریدگی ها و زخم ها را گزارش کنید.
در صورتی که اخیرا تحت درمان ترومبوز وریدهای عمقی قرار گرفته اید، پاهای خود را ماساژ ندهید چون باعث سست شدن لخته می شود.
قبل از انجام هرگونه اقدام پزشکی یا دندانپزشکی، پزشک مربوطه را در جریان مصرف داروهای خود قرار دهید.
آزمایشات خون را به صورت منظم و طبق موعد مقرر انجام دهید.

[pejuhesh234]

عواقب‌ مورد انتظار
اگر بتوان‌ از آمبولی‌ ریوی‌ اجتناب‌ کرد، معمولاً با درمان‌ ضد انعقاد قابل‌علاج‌ می‌گردد.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.دارو هاي ضد انعقادي (WARFARIN Sodium) : Coumadin،HEPARIN Sodium،liquaemin Sodium

عوارض جانبي HEPARIN Sodium:تحريك بافتي درد خفيف خارش اكيموز سندرم لخته سفيد(يك نوع از ترومبوز شرياني) واكنش افزايش حساسيت
توجه: در صورت ايجاد علايم خونريزي و يا تشكيل ترومبوز جديد مصرف دارو قطع گردد.
عوارض سي تي اسكن
خطرات
در این روش می توان کمی احتمال سرطان را مد نظر قرار داد. بهر حال مزایای متعدد می تواند باعث چشم پوشی از این احتمال ناچیز باشد.
تشعشع موثر از این روش حدود 10mSv است، مقداری که یک فرد در حدود سه سال به طور طبیعی از محیط اطراف دریافت می کند.
زنان باید پزشک را از حامله بودن خود مطلع سازند.
بطور کلی ،سی تی اسکن برای زنان حامله توصیه نمی شود چون می تواند برای نوزادشان خطر داشته باشد.
مادران شیر ده باید تا 24 ساعت پس از سی تی اسکن به کودکشان شیر ندهند.
ایجاد حساسیت به مواد کنتراست یدی شایع است و در صورت آلرژی باید با دقت بررسی شود.
برای کودکان فقط در موارد بسیار ضروری باید از سی تی اسکن استفاده شود.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.