آسم

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

علایم بیماری:
مهم ترین علامت های آسم، سرفه، خس خس سینه و تنگی نفس است. البته لازم نیست که بیمار هر سه علامت را با هم داشته باشد و ممکن است بیمار فقط یکی از انواع علامت ها را داشته باشد.

هم چنین بیمار ممکن است علایم دیگری مانند افزایش خلط، حساس بودن به بوها مانند بوی غذا، بوی عطر و بوی بعضی از گل های تند را داشته باشند. معمولاً در افراد آسمی حملات آسم و تنگی نفس و حملات سرفه در شب ها باعث می شود که این بیماران از خواب بیدار شوند.

لازم به ذکر است که معمولاً افراد بالغ مبتلا به آسم، در کودکی نیز دچار خس خس سینه بوده اند و والدین اظهار می دارند که این بیماران در زمان کودکی دچار سرماخوردگی های طولانی مدت می شده اند و سرفه های طولانی داشته اند.

در جریان حمله آسم چهار نشانه عمده عبارتند از : تنگی نفس ، افزایش تعداد دفعات تنفس ، خس خس سینه و انقباض قفسه صدری و تو کشیده شدن آن که اغلب با سرفه همراه است و نیز هاله کبود در پائین چشم نشانه زمینه حساسیت است و شاید کودکانی که در خواب زیاد غلت می زنند مستعد آلرژی تنفسی باشند ، ضمنا بازدم در زمان حمله آسم نسبت به زمان دم طولانی تر می شود . هشتاد درصد کودکان مبتلا به آسم کودکان بظاهر سالم هستند و هیچ نشانه ای ندارند.


*برخی افراد، در دراز مدت تنگی نفس دارند.
*خس خس سینه و یا سرفه، نشانه اصلی این بیماری می‌باشد.
*سرفه با خلط و یا بدون خلط
*کشیده شدن پوست بین دنده‌ها در هنگام تنفس
*تنگی نفس در نتیجه ورزش و فعالیت بدنی
*درد قفسه سینه
*بدتر شدن خس خس سینه در شب و یا صبح زود
*خس خس سینه با داروهایی که برای باز کردن راه‌های هوایی استفاده می‌شود، بهتر می‌شود.
*رفلاکس (سوزش سر دل)، باعث بدتر شدن خس خس سینه می‌گردد.

علائم خطرناک بیماران آسمی
. کبودی لب‌ها و صورت
. از دست دادن هوشیاری و گیجی
. تنفس بسیار سخت
. سریع شدن ضربان قلب
. اضطراب شدید
. عرق کردن
. غیر عادی نفس کشیدن
. توقف تنفس
. سینه درد
. سفت و سخت شدن سینه

[pejuhesh234]

اصطلاحات بیماری تنگی نفس
Asthma

آسم، ورم مزمن راه هوایی می‌باشد. در بیماری آسم، عضلات اطراف نای (راه هوایی) سخت و سفت می‌شوند و عبور هوا را کم می‌کنند. بیشتر این بیماران، کودکان می‌باشند و دختران بیشتر مبتلا می‌شوند.

آسم یک بیماری جدی و مزمن ریه است که غالبا با التهاب مجاری هوایی همراه است و ممکن است سبب مشکلات تنفسی شود.

مزمن به این معنا است که بیماری همیشه وجود دارد حتی زمانی که بیمار احساس ناخوشی ندارد در صورت تحریک مجاری هوایی در فرد مبتلا به آسم علائم خس خس سرفه تنگی نفس و فشردگی قفسه سینه ظاهر می شود و تنفس طبیعی و راحت برای بیمار دشوار می گردد.
در اکثر مواقع، آسم خفیف است که متوجه آن نمی‌شویم. حملات آسم می‌تواند برای چند دقیقه تا چند روز ادامه پیدا کند و می‌تواند فرد را تا حد مرگ پیش ببرد.

علل بیماری آسم:
مو و یا پوست حیوانات
گرد و خاک
آلودگی هوا
تغییرات آب و هوایی (به خصوص هوای سرد)
مواد شیمیایی موجود در هوا یا غذا
ورزش کردن
گرده افشانی گیاهان
قارچ گیاهان
عفونت تنفسی مانند سرماخوردگی
برگشت محتویات معده به مری (ریفلاکس)
استرس
دوران عادت ماهیانه خانم‌ها
دود تنباکو
سولفیت (ماده ای نگهدارنده در برخی غذاها و نوشیدنی‌ها)
مصرف آسپیرین، بتابلوکرها و دیگر داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAID)
آلرژی به برخی غذاها مانند بادام زمینی و میگو
بسیاری از بیماران آسمی، دارای سابقه خانوادگی ابتلا بهآلرژی می‌باشند و به طور کلی یکی از اقوام آن‌ها، دچار بیماری تب یونجه و یا اگزما بوده‌اند.
اگر یکی از والدین به آسم مبتلا باشد، ابتلای کودک به این بیماری زیاد می‌باشد


عوامل خطر آسم:
داشتن آلرژی
اضافه وزن
کاهش وزن وزاد هنگام تولد
کشیدن سیگار
در معرض دود سیگار قرار گرفتن
مادران بارداری که سیگار می‌کشند، کودکشان را دچار آسم می‌کنند.
در معرض دود و یا آلودگی هوا قرار گرفتن
دارا بودن شغلی که با مواد شیمیایی سروکار دارد، مانند کشاورزی و آرایشگری
در معرض مواد آلرژی زا قرار گرفتن
عفونت باکتریایی و یا ویروسی

عوارض آسم:
کاهش توانایی فعالیت بدنی و ورزش کردن
کمبود خواب
باریک شدن دائم راه‌های هوایی (برونش‌ها)
بستری شدن در بیمارستان
سرفه دائمی
مشکل تنفسی
تغییرات عملکرد ریوی

عوامل مولد بیماری آسم عوامل تحریک کننده برونزاد یا درونزاد هستند که می‌توانند علائم را تشدید کنند و باعث حملات بیماری شوند. عوامل و موجبات بسیاری وجود دارند که می‌توانند علائم بیماری را تشدید کنند و معمولاً از فردی به فرد دیگر متفاوت هستند. از این رو می‌توان با شناسایی و جلوگیری از تماس با این عوامل تحریک کننده از بروز علائم شدید و آزار دهنده بیماری پیشگیری کرد.

عوامل محرک بروز حمله‌های آسم شامل عفونتهای تنفسی فوقانی (مثل سرماخوردگی)، آلرژن‌ها(ذرات گرد و غبار، ذرات ناشی از حیوانات خانگی، کپک و قارچ)، مواد تحریک‌کننده (سیگار، آلودگی‌های هوا)، داروها (بلوک کننده‌های بتا، داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی)، مواد نگهدارنده غذایی(سولفیت،MSG) و عوامل غیر اختصاصی (احساسات و هیجانها، هوای سرد، ورزش، بیماری ریفلاکس) است.

آزمایشات بیماران آسمی:
تست آلرژی
آزمایش گاز خون شریانی
آزمایش خون برای اندازه گیری ائوزینوفیل (یک نوع گلبول سفید خون) و ایمونوگلوبولین E(یک نوع پروتئین سیستم ایمنی)
عکسبرداری قفسه سینه با اشعه X
آزمایش عملکرد ریوی
اسپیرومتری: برای اندازه گیری مقدار هوایی که بعد از یک دم عمیق، از ریه‌ها خارج می‌شود.
آزمایش اکسید نیتریک: برای اندازه گیری مقدار گاز اکسید نیتریک در تنفس استفاده می‌شود. اگر راه هوایی شما التهاب داشته باشد، مقدار اکسید نیتریک زیادی را خواهید داشت.
تغییرات متا کولین: اگر مبتلا به آسم باشید، استنشاق هوا، باعث انقباض خفیف راه هوایی می‌شود.

[pejuhesh234]

راه های درمان آسم :
اگر شما هم یکی از آن افرادی هستید که تشخیص داده شده مبتلا به آسم هستید ، نگران نباشید ،چون راه های زیادی برای درمان و غیر فعال کردن بیماریتان وجود دارد .به خاطر اینکه آسم در افراد مختلف متفاوت است ، درمان های ویژه نیز باید برای هر فرد انجام گیرد . اگر پزشک خانوادگیتان هم می تواند تا حد زیادی به شما کمک کند اما بهتر است که به پزشک متخصص مراجعه کنید تا درمان های اساسی برایتان انجام دهد . در اینجا به چند نوع از درمان های آسم اشاره می کنیم :

1 – تزریقات آلرژی
این درمان می تواند بسیاری از آلرژی های مربوط به آسم را از بین ببرد . اما این درمان بسیار پر هزینه و وقت گیر است .
همه پزشکان نیز به مفید بودن این نوع درمان معتقد نیستند چون همه بیماران ممکن است نسبت به آن آلرژی ها حساسیت نداشته باشند . استفاده از این نوع درمان برای مبتلایان به بیماری های قلبی منع می شود .

2 – تجویز دارو
استفاده به موقع داروهای تجویز شده آسم را کاملاً غیر فعال می کند .داروهای تجویز شده برای این منظور معمولاً با التهابات ایجاد شده مقابله می کند . تعداد و شدت حمله های آسم را کاهش می دهد . بعضی از این داروها را باید هر روزه استفاده کرد . دو نوع متداول این داروها عبارتند از :


برونکودیلاتور :
این متداول ترین نوع دارو برای درمان این بیماری به حساب می آید . که اسپری های مخصوص برای استنشاق هوا است . استفاده از این وسیله می تواند حمله ی آسم را متوقف کند و همچنین استفاده ی آن 15 تا 30 دقیقه قبل از انجام فعالیت های شدید از آغاز حمله پیشگیری می کند .

داروهای ضد التهاب :
از این داروها برای پیشگیری استفاده می شود و شدت و تکرار حمله های آسم را کاهش می دهد

۱- داروهای گشاده کننده برونش برای رفع علائم حاد اگر فقط گاهگاهی دچار علائم آسم می شوید ( کمتر از یک یا دو بار در هفته ) ممکن است نیاز دارویی شما تنها با داروی گشاد کننده برونش برطرف شود. در صورت بروز حمله حاد آسم ممکن است شما با دستور پزشک معالج خود اجازه استفاده مقادیر بیشتری ازاین دارو داشته باشید البته برای حملات شدید گاه داروهای دیگری نیز تجویز می شود.
در صورتی که ورزش محرک علائم آسم در شما است ممکن است پزشک معالج شما مصرف داروی گشاده کننده برونش ( مانند سالبوتامول ) را پیش از آغاز ورزش تجویز نماید و بدین ترتیب از شروع علائم آسم پس از ورزش پیشگیری کند
۲- داروهای ضد التهابی برای درمان و پیشگیری تورم و التهاب مجاری هوایی اگر شما علائم آسم را بیش از یک یا دو بار در هفته تجربه می کنید نیاز به داروهای ضد التهابی دارید شما باید این داروها را هر روز مصرف کنید نوع دارو و مقدار آن را حتما پزشک معالج تعیین می نماید.

[pejuhesh234]

آیا بیماری آسم درمان همیشگی ندارد؟
خیر. باید وضعیت طبیعی را حفظ کرد و مراقب بود تا بیماری عود نکند. اگر عود کرد، باید بلافاصله درمان شود. آسم بیماری نجیبی است و می توان با آن زندگی کرد.
فردی که آسم دارد باید بپذیرد که با آسم زندگی کند نه برای آسم! یعنی نباید هر روز دنبال پزشک جدید و داروی جدید باشد با این امید که برای همیشه آسمش از بین برود. باید به دنبال این هدف باشد که آسم را کنترل کند.
آسم قطعاً کنترل می شود و بعد از آن حتی اگر فرد فوتبالیست هم باشد. می تواند فوتبالش را ادامه دهد و زندگی عادی خودش را داشته باشد.
اگر کسی نتوانسته بیماری خود را کنترل کند و همیشه مشکل دارد، نشانه این است که یا پزشک وی موفق نبوده یا بیمار دارو را به طور صحیح استفاده نمی کند.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

انواع داروهای بازکننده برونش:
سه نوع داروی برطرف کننده برونش در درمان آسم به کار می رود که شامل آگونیست گیرنده بتا-دو، آنتی کلینرژیک ها و تئوفیلین ها می باشند.انواع معمول آگونیست های بتا-دو شامل سالبوتامول، آلبوترول و تروبوتالین است.
عوارض:
چون داروهای آگونیست بتا-دو، مرتبط با آدرنالین هستند حتی در صورتی که صحیح مصرف شوند می توانند موجب بروز لرزش عضلانی و افزایش مختصری در ضربان قلب شوند
مقادیر خیلی زیاد از این داروها می توانند منجر به مشکلات جدی قلبی شود و به همین دلیل باید مصرف مکرر آنها در بیمارستان و زیر نظر کادر پزشکی باشد. استفاده مداوم از آگونیست بتا-دو طولانی اثر ممکن است منجر به کاهش خفیف توانایی انها در پیشگیری از آسم ورزش زاد شود.
بسیاری از مطالعات اخیر مبین آن است که استفاده طولانی مدت و مستمر آگونیست بتا-دو ممکن است منجر به تشدید آسم شود.

داروهای آنتی کلینرژیک
اپیراتروپیوم و سالبوتامول:
عوارض جانبی
داروهای آنتی کولینرژیک بندرت عوارض جانبی دارند ولی گاهی باعث خشکی دهان می شوند و این داروها نباید وارد چشم شوند.
تئوفیلین ها
داروهای تئوفیلینی موجود شامل تئوفیلین و آمینیوفیلین می باشد.
عوارض
عوارض شامل تئوفیلین ها که حتی در صورتی که سطح دارو در حد طبیعی باشد بروز می کنند ، شامل درد معده ، از دست رفتن اشتها و تحریک پذیری است. کودکانی که مشکلات یادگیری دارند در صورت دریافت تئوفیلین مشکلات آنها بیشتر می شود.
تعدادی از داروها با تئوفیلین ها تداخل دارند. مثلاً اریترومایسین باعث افزایش سطح تئوفیلین خون می شود. اگر فرزندتان تئوفیلین مصرف می کند و پزشک قصد دارد داروی جدیدی به او بدهد باید مطمئن شوید که پزشک از دریافت تئوفیلین فرزندتان آگاه است.
غلظت خونی بسیار بالا می تواند باعث مشکلات جدی در قلبی و تشنج شود.
عوارض جانبي سالبوتامول:عصبي شدن ،بيقراري،بيخوابي ،اضطراب،ترس،تحريك پذيري،سرگيجه،ترمور خفيف،سردرد،طپش قلب،تاكيكاردي،تغيير در فشار خون،انژين،تهوع ،استفراغ،سوزش سر دل،خشكي دهان،اشكال در دفع ادرار.

عوارض داروی اپیراتروپیوم
سرگيجه،سردرد،طپش قلب،بثورات جلدي،تاري ديد،سرفه،رينيت،سينوزيت،تهوع،خشكي دهان،ديسترس گوارشي،عفونت دستگاه فو قاني،برونشيت،سرفه،تنگي نفس،فارنژيت،برونكو اسپاسم،افزايش خلط،دردقفسه سينه،علايم شبيه به انفو لانزا

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.