پنومونی پنوموسیستیس کارینی

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

علایم‌ شایع‌:
۱. بروز تدریجی‌ سرفه‌ خشک‌ بدون‌ خلط‌
۲. تب‌
۳. احساس‌ کمبود هوا
۴. کوتاهی‌ نفس‌
۵. تندی‌ ضربان‌ قلب‌
۶. اضطراب‌
۷. ارغوانی‌ شدن‌ لب‌ها و انگشتان‌ دست‌

[pejuhesh234]

اصطلاحات بیماری:
انگلیسی=pneumonia mycoplasmal

پنومونی‌ پنوموسیستیس‌ کارینی‌ التهاب‌ ریه‌ها ناشی‌ از یک‌ تک‌ یاخته‌ (یک‌ موجود میکروسکوپی‌ تک‌ سلولی‌). این‌ تک‌ یاخته‌ موجودی‌ فرصت‌طلب‌ است‌ که‌ در شرایط‌ طبیعی‌، بدن‌ مانع‌ تهاجم‌ آن‌ می‌گردد ولی‌ در شرایط‌ ضعف‌ یا نارسایی‌ ایمنی‌ مثلاً در جریان‌ بیماری‌ ایدز، هوجکین‌ و سایر بیماری‌های‌ تضعیف‌ کننده‌ دستگاه‌ ایمنی‌ به‌ بدن‌ تهاجم‌ کرده‌ و عفونت‌ ایجاد می‌کنند.

ـ علل‌ بیماری:
تک‌یاخته‌ پنوموسیتیس‌ کارینی‌ از فرد به‌ فرد منتقل‌ می‌شود.

ـ عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر:
۱. ایدز
۲. بیماری‌ هوچکین‌
۳. شیمی‌ درمانی‌ برای‌ سرطان‌ها
۴. مصرف‌ کورتیزون‌ یا داروهای‌ کورتیکواستروییدی‌
۵. تزریق‌ خون‌
۶. اشعه‌درمانی‌

ـ پیشگیری‌:
پیشگیری‌ آن‌ به‌ عوامل‌ خطر ساز این‌ عفونت‌ و سابقه‌ قلبی‌ پنومونی‌ پنوموسیستیس‌ کارینی‌ بستگی‌ دارد (به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ کنید).

ـ عوارض‌ احتمالی‌:
مزمن‌ شدن‌ بیماری‌ که‌ گاهی‌ کشنده‌ است‌. عوارض‌ جانبی‌ داروهای‌ تجویز شده‌ برای‌ این‌ عفونت‌، به‌ خصوص‌ بثورات‌ پوستی‌ و پایین‌ بودن‌ تعداد گویچه‌های‌ سفید خون.‌

ـ فعالیت‌:
تا هنگام‌ فروکش‌ تب‌ استراحت‌ در بستر ضروری‌ است‌. پس‌ از آن‌ فعالیت‌های‌ طبیعی‌ را می‌توان‌ به‌ تدریج‌ از سر رفت‌.

ـ رژیم‌ غذائی‌:
رژیم‌ خاصی‌ نیاز نیست‌. مصرف‌ مایعات‌ را تا مقدار حداقل‌ یک‌ لیوان‌ آب‌ یا آشامیدنی‌های‌ دیگر در هر ساعت‌ افزایش‌ دهید. افزایش‌ مصرف‌ مایعات‌ به‌ رقیق‌تر شدن‌ ترشحات‌ ریوی‌ و در نتیجه‌ آسانتر شدن‌ تخلیه‌ آنها با سرفه‌ کمک‌ می‌کند.

ـ در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمائید:
۱. تب‌
۲. درد غیرقابل‌ تسکین‌ با گرم‌ کردن‌ یا داروهای‌ تجویز شده‌
۳. تشدید کوتاهی‌ نفس‌
۴. تیرگی‌ یا کبودی‌ ناخن‌های‌ دست‌ و پا یا پوست‌
۵. خلط‌ خونی‌
۶. تهوع‌، استفراغ‌ یا اسهال‌
۷. اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید‌. داروهای‌ تجویزی‌ ممکن‌ است‌ با عوارض‌ جانبی‌ همراه‌ باشند.

[pejuhesh234]

درمان‌:
بررسی‌های‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ بررسی‌ گازهای‌ خونی‌ شریانی‌، عکس‌ ساده‌ قفسه‌ سینه‌ و بررسی‌ آزمایشگاهی‌ نمونه‌ خلط‌ (به‌ دست‌ آمده‌ از برونکوسکوپی‌ یا نمونه‌برداری‌ ریه‌) جهت‌ شناسایی‌ عامل‌ عفونت‌ باشد. در موارد خفیف‌ ممکن‌ است‌ درمان‌ در منزل‌ انجام‌ گیرد ولی‌ موارد متوسط‌ تا شدید در بیمارستان‌ بستری‌ می‌گردند. ممکن‌ است‌ حیات‌ تنفسی‌ با دستگاه‌ تهویه‌ مکانیکی‌ ضرورت‌ یابد.

ـ داروها:
۱. کورتیکو استروییدها ممکن‌ است‌ تجویز شوند

۲. داروهای‌ ضد سرفه‌ جهت‌ مهار سرفه‌

۳. داروهای‌ جدید در این‌ زمینه‌ در حال‌ حاضر تحت‌ بررسی‌ قرار دارند.

۴. آنتی‌بیوتیک‌ها، نظیرتری‌متوپریم، سولفامتوکسازول‌، یا پنتامیدین‌ (به‌ شکل‌ خوراکی‌ یا بخور)

۵. داروهای‌ ضد احتقان‌ به‌ اشکال‌ قطره‌ بینی‌، اسپری‌ خوراکی‌ برای‌ کاهش‌ احتقان‌ در دستگاه‌ تنفسی‌ فوقانی‌

[pejuhesh234]

ـ عواقب مورد انتظار:
درمان موفقیت آمیز پلورزی بستگی به درمان موفق اختلال ایجاد کننده آن دارد، اغلب علائم بدون ایجاد عارضه ای به صورت کامل و خود به خودی در طی ۲ هفته فروکش می کند.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

عوارض داروهاي ضد سرفه:
كدئين كه در داروهاي ضد سرفه بكار ميرود ممكن است بطور موقت سبب خواب آلودگي - يبوست - و يا حالت تهوع گردد دكسترومتورفان اثر خواب آلودگي كمتري نسبت به ساير داروها دارد و به ميزان كمتري نيز ممكن است سبب مشكلات گوارشي گردد . هر چند ممكن است علائم عصبي و بي قراري و تحريك پذيري در فرد ايجاد نمايد.
عوارض این داروها در افراد مسن یا بیمارانی که بیماری های جدی دارند و نیز در مصرف طولانی مدت بیشتر خود را نشان می دهد.
عوارض جانبی کورتیکواستروئید :
وقتی بیماران کورتیکواستروئید استفاده می‌کنند غده‌های فوق کلیوی (غدد آدرِنال) میزان ترشح کورتیزول طبیعی خود را کم و یا قطع می‌کنند. داروهای کورتیکواستروئید (کورتون) عواض جانبی زیادی دارند مانند تجمع آب و الکترولیت در بدن (ایجاد ظاهر پف آلود و شبه چاق در بیماران)، اختلال در عملکرد غدد فوق کلیوی، ناراحتی‌های گوارشی به ویژه زخم معده، بروز پوکی استخوان، آکنه و پرمویی، آب مروارید چشمی، افزایش فشار خون، تغییرات خلقی، افزایش احتمال عفونت و....
به دلیل عوارض جانبی یادشده تلاش می‌شود از کورتیکواستروئیدها تنها در درمان موارد حاد بیماری‌ها و برای کوتاه‌مدت استفاده کرد و از مصرف درازمدت آنها به‌ویژه به شیوه سیستمیک خودداری کرد. مثلا برای بیماران آسمی امروزه به جای کورتون خوراکی از اسپری استنشاقی استفاده می‌شود تا کورتیکواستروئید موضعی فقط در درمان بیماری موثر باشد و به صورت عمومی در بدن عوارض جانبی ایجاد نکند.
سولفونامیدها Sulfonamides

سولفادیازین، سولفاستامید، کوتری موکسازول (سولفامتوکسازول- تری متوپریم، Bactrim،Septrin)، تریپل سولفا (سولفاتیازول، سولفاستامید و سولفابنزامید، Sultrin)، سیلور سولفادیازین و مافنید استات
عوارض جانبی- عوارض شایع این داروها افزایش حساسیت پوست به نور خورشید، خارش، بثورات پوستی، تهوع، بی اشتهایی و اسهال است. درد مفاصل و عضلات، قرمزی و تاول پوست شیوع کمتری دارند. کریستالوری، الیگوری وآنوری در اثر رسوب سولفونامیدها در کلیه (بیشتر با سولفادیازین)، آنمی آپلاستیک، آگرانولوسیتوز، لکوپنی، متهموگلوبینمی و هپاتیت نادرند.
عوارض جانبي PENTAMIDINE Isoethionate:كنفوزيون،توهم،خستگي،سرگيجه،سردرد،هيپو تانسيون،تاكيكاردي بطني،درد قفسه سينه، بثورات جلدي،سندرم استيون،جانسون،تهوع،استفراغ، كاهش اشتها،فارنژيت،اسهال،افزايش كراتين سرم،نارسايي حاد كليه،لكوپني،افزايش انزيم كبدي، سرفه،برونكو اسپاسم،كوتاهي تنفس،هيپو گلسيمي،ابسه استريل،درد وتورم در محل تزريق،احتقان،تعريق شبانه،لرز،ادم،ميالژي

عوارض جانبي TRIMETHOPRIM:بثورات جلدي،خارش،درماتيت اكسفو لياتيو،ديسترس اپي گاستر،تهوع،استفراغ،گلوسيت،لكوپني،انمي مگالو بلاستيك،متهموگلوبينمي
عوارض ضد احتقان ها Decongestants
از عوارض اين داروها و بخصوص پزودو افدرين بي خوابي - حالتهاي عصبي و افزايش فشارخون يا افزايش قند خون است كه البته با قطع دارو به حالت اوليه برمي گردد .
هشدار: اگر مصرف داروهای ضد احتقان به مدت طولانی ادامه یافته، ناگهان قطع شود، شدت احتقان به طور ناگهانی افزایش می یابد. مثلا به مدت طولانی از قطره های بینی استفاده شود، قطع مصرف دارو موجب گشاد شدن عروق مخاط بینی و تشدید مسئله احتقان خواهد شد.

ضد احتقا نها را با احتياط مصرف كنيد
ضد احتقان ها باعث بالا رفتن قند خون در افراد مبتلا به ديابت مي شوند و حتي ممكن است سبب افزايش فشار خون بشوند. بنابراين استفاده از ضد احتقان ها در افراد مبتلا به ديابت و فشار خون بالا توصيه نمي شود.
همچنين بيماران كليوي، افراد مبتلا به اختلالات صرعي،آسم، آب سياه، بيماري تيروئيد، مشكلات دفع ادرار ناشي از بزرگ شدن پروستات به خاطرتداخل ضد احتقا نها با داروهاي مصرفي در اين بيماران و نيز تشديد وضعيت بيماري آنها نبايد از اين اسپري هاي استفاده كنند.
زنان باردار و زناني كه قصد حاملگي دارند بايد پيش از مصرف اين داروها با پزشك مشورت كنند.
مطالعات صورت گرفته نشان مي دهد ضد احتقا نها ممكن است اثرات مخربي روي جنين بگذارند. همچنين اثرات اين داروها وارد شير مادر شده و به اين طريق مي تواند روي نوزادان شير خوار اثر بگذارد.
عوارض برونکوسکوپی
عفونت تراشه یا برونش ها
کاهش اکسیژن
آریتمی قلبی
خونریزی
عفونت
اسپاسم برونش
ادم حنجره یا لارنگس

عوارض جانبي اشعه ايكس (راديو لوژي)
اثرات قطعي بدني يا جسماني : جزو آثار اوليه يا زودرس بوده كه وقوع آنها حتمي است . كه از سرخي پوست
« Erythema» تا نكروز سلولها و عقب افتادگي رشد زماني« كه حاصل تابش مناطق اپي فيزييال در كودكان است » متفاوت است .
آثار آماري بدن : همانطور كه از نام آنها پيداست آماري بوده كه از مهمترين آنها لوسمي « Leukemia » انواع سرطانها و كوتاهي عمر است . نام ديگر اين آثار ، آثار ديررسي است .
اثرات ژنتيكي : اثراتي كه در فرزندان و نسل هاي آينده افراد مورد تابش ظاهر مي شوند و ناشي از اثر پرتو بر روي DNA مي باشد .
اثر اشعه روي سلولها : به دو عامل مقدار اشعه و نوع سلول بستگي دارد . بطور كلي هر چه زمان تابش اشعه كمتر
باشد اثر آن زيادتر است زيرا در طي آن فرصت براي ترميم سلول وجود ندارد . اثر اشعه در قسمتهاي مختلف سلول و همينطور انواع سلول يكسان نمي باشد و همينطور اين اثرات در حالات مختلف يك سلول متفاوت مي باشد . طبق تجربه هسته سلول 25 بار حساس تر از سيتوپلاسم است از طرفي مي دانيم خاصيت توليد مثل مربوط به هسته بوده بنابراين ضايعات آن به مراتب وخيم تر مي باشد به علاوه تغييرات هسته برعكس سيتوپلاسم قابل ترميم نمي باشد . اگر چه همه سلولهاي زنده به اشعه X حساسند ولي اين حساسيت در آنها متفاوت است . طبق قانون برگوني و توبيوند هرچه فعاليت تقسيم سلولي زيادتر و فاصله آن از زمان تقسيم بعدي بيشتر و عمل فيزيولوژيكي آن نامشخص تر باشد حساسيت آن نسبت به اشعه X بيشتر خواهد بود . در بين موجودات تك سلولي معمولاً باكتريها حساسيت زيادي به اشعه ندارند اما با تابش پرتو X و ساير پرتوهاي يونساز مي توان كشت ميكروبي را استريل كرد و بطور كلي حساسيت ميكروبهاي بيماري زا خيلي كمتر از سلولهاي بدن است و از حساس ترين سلولهاي بدن به ترتيب نزولي WBC و RBC موجود در طحال و تيموس و مغز استخوان و سلولهاي سمينال و مولد اپيدرم است .بايد يادآوري كرد كه هر گاه بافتي به هر علت مثلاً آماس به حالت جنيني بازگشت كند حساسيت آن به اشعه زياد مي شود .
اثرات اشعه بر گلبولهاي خوني : خود گلبولها در برابر پرتو حساسيت زياد ندارند اما سلولهاي توليد كننده آنها در
غدد لنفاوي و طحال و مغز استخوان حساسيت بالايي دارند ودر بين آنها بافت لنفوئيد از بقيه حساستر بوده و بافت ميلوئيد كه شامل گلبولهاي سفيد چند هسته اي است حساسيت كمتري دارد به همين دليل لكوپني زودتر از آنمي ظاهر مي شود .
اثر اشعه بر ساير بافتها : بافت هاي همبند داراي حساسيت كم در برابر اشعه هستند و عوارض ايجادي در آنها در نهايت آماس است ، غدد مترشحه نسبت به اشعه حساسيت زياد داشته و منجر به اختلالاتي در ترشحات آنها مي شود صلبيه چشم بخصوص در دوره جنيني به اشعه حساس بوده و در افراد بالغ گاه پس از چند ماه منجر به كاتاراكت مي شود .
كم خوني پرنيشيوز ، در اثر تابش طولاني و مكرر اشعه به بدن ، مثلاً در پرتو كارها كه در معرض تابش مقادير كم پرتو بطور مداوم قرار مي گيرند اختلالاتي در فرمول خون آنها بروزمي كند كه گاهي علامت شروع لوسمي است .
اثر اشعه بر غدد تناسلي : اگر بيضه در معرض تابش قرار گيرد حجم كار آن كم شده و تعداد اسپرماتوزوئيدها نيز كم شده و سپس به كلي از بين مي رود اما فعاليت جنسي عادي است . عقيمي ممكن است موقتي يا دائمي باشد . مقادير كم اشعه كه هيچ گونه ضايعه پوستي در بيضه ايجاد نكند ممكن است منجر به عقيمي شود . پرتو X بر تخمدان نيز اثر داشته و منجر به عقيمي موقت يا دائمي مي شود ، هر چه فوليكولها به مرحله رسيدگي نزديكتر باشد به اشعه حساسترند كه اگر دوز اشعه كافي نباشد عقمي موقت ايجاد مي شود .

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.