اسکلرودرمی

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

علائم شایع
شایعترین علائم این بیماری عبارت از سفت‌ و ضخیم‌ شدن‌، خشکی‌ و کرختی پوست، اختلال‌ در گردش‌ خون و زخم‌ شدن‌ نوک‌ انگشتان‌، دشواری‌ در بلع‌، اختلال‌ در جذب‌ غذا، نفخ‌ پس‌ از غذا خوردن‌، کاهش‌ وزن‌، سوزش‌ سردل‌ و احساس‌ ماندن‌ غذا در پشت‌ جناغ، سفت‌ و ضخیم‌ شدن‌ پوست به ‌خصوص‌ در ناحیه‌ صورت‌ که‌ باعث‌ از دست‌ رفتن‌ نرمی‌ و انعطاف‌پذیری‌ آن‌ می‌شود، درد عضلانی‌، ضعف‌ و خستگی‌، درد، خشکی‌ و تورم‌ مفاصل و کم‌خونی‌ هستند.

در این بیماری علاوه بر سفت و سخت شدن پوست، این بافت حالت انعطاف‌پذیری خود را از دست می‌دهد و به دلیل کشیدگی در روی استخوان‌های مهم پوست براق می‌شود.

علائم اين بيماري بيشتر به صورت جلدي مي باشد که باعث ايجاد زخم هاي پوستي و سفتي پوست مي شود. اين سفتي به تدريج پيشرفت کرده و سپس تغيير رنگ يافته که به صورت تيره شدن رنگ پوست تظاهر مي يابد. در اين حالت عروق ريز برجسته اي در زير پوست ايجاد مي شوند که به آن در اصطلاح " تلانژکتازي پوستي " گفته مي شود.

به تدريج نماي پوست اين افراد به صورت کشيده و سفت مي شود که در صورت، نماي خاصي پيدا مي کند؛ چين هاي عمودي دور لب افزايش مي يابد و باز شدن دهان دچار مشکل مي شود و به همين خاطر، بهداشت دهان و دندان نيز دچار اشکال مي شود. به غير از اين ها علائم پوستي، گوارشي، کليوي، ريوي، قلبي، علائم مفصلي و عضلاني نيز ايجاد مي شود

[pejuhesh234]

اسکلرودرمی چیست؟سخت شدن بافت همبند پوست و مخاط

اصطلاحات بیماری:
انگلیسی=Sclerodermar
اسکلرودرمی یک بیماری نادر و پیشرونده است که باعث سفت شدن و سختی پوست و بافت‌های همبند – رشته‌هایی که چارچوب و تکیه‌گاهی برای بدن ایجاد می‌کنند – می‌شود.

اسکلرودرمی اغلب با بروز چندین لکه خشکی بر روی پوست دست‌ها یا صورت آغاز می‌شود و به تدریج ضخیم‌تر و سخت‌تر می‌شود.

در واقع نام این بیماری در لغت به معنای «پوست سخت» است.

این بیماری می‌تواند پوست، مفاصل، دستگاه گوارش و به خصوص مری، قلب، کلیه‌ها، ریه‌ها، عروق خونی و انگشتان دست و پا را مبتلا کند.

اسکلرودرمی در سنین بزرگسالی هم در مردان و هم در زنان مشاهده می‌شود اما در زنان در سنین بین ۳۰ تا ۵۰ سالگی شایعتر است. همچنین این بیماری در بین افراد بزرگسال شایعتر از کودکان است.

اسکلرودرمی یکی از زیر گروه‌های بیماری آرتروز است که اختلالات بافت همبند نامیده می‌شود.

محققان تا کنون علت تعریف شده و مشخصی برای این بیماری بیان نکرده‌اند.

این بیماری ممکن است در بین افراد خانواده شایع شود اما در اکثر موارد بدون هیچ سابقه شناخته شده در بین اعضای خانواده برای ابتلا به این بیماری بروز می‌کند.

اسکلرودرمی یک اختلال واگیردار یا سرطان‌زا نیست اما به میزان قابل توجهی موجب کاهش اعتماد به نفس و ناتوانی در انجام فعالیت‌های روزانه در فرد بیمار می‌شود.

اسکلرودرمی به دو شکل دیده می شود:

سیستمیک اسکلرودرمی (Scleroderma Systemic)؛ که یک بیماری سیستمیک و در برگیرنده ی تمام بدن است و لوکال اسکلرودرمی (local scleroderma) که به شکل موضعی تظاهر می یابد.

اسکلرودرمی موضعی
اسکلرودرمی موضعی خود به دو دسته تقسیم می شود:

نوع مورفه آ
در این بیماری پلاک های سفت شده روی پوست قسمت های مختلف بدن ایجاد می شود. این ضایعات با حدود مشخص و در قسمت های مختلف می تواند وجود داشته باشد.
زخم شمشیری، اسکلرودرمی

نوع لینه آ
این فرم خطی به صورت سفتی پوست مشخص می شود و یک حالت و فرم پیشرفته ای دارد. این حالت گاهی نمایی را ایجاد می کند که به آن در اصطلاح " زخم شمشیری " می گویند. اگر این سفتی پوست روی ناحیه صورت باشد، یک طرف صورت را کاملاً سفت می کند. خوشبختانه در این دو نوع بیماری (مورفه آ و لینه آ)، احشای داخلی بدن درگیر نمی شوند و فقط ضایعات و تظاهرات، روی قسمت پوست می باشند.

اسکلرودرمی سیستمیک
متاسفانه این نوع از بیماری مشکل بیشتری برای فرد ایجاد می کند؛ چرا که در برگیرنده ی تمام بدن می باشد.

اسکلرودرمی سیستمیک نیز به دو قسمت تقسیم بندی می شود:

نوع محدود
در نوع محدود که باعث سفتی پوست می شود، از ناحیه آرنج ها به پایین و از زانو ها به پایین درگیر می شوند، که به همراه این قسمت ها، ناحیه ی سر و گردن نیز مبتلا می شوند.

نوع منتشر
در این نوع، پوست قسمت تنه و قسمت ابتدایی اندام ها درگیر می شود و سفتی پوست در این افراد به صورت کلی تری وجود دارد.

البته این دو نوع بیماری می توانند احشای داخلی بدن را هم درگیر کنند. بیشترین اندام ها و احشای داخلی که درگیر می شوند؛ ابتدا سیستم گوارشی می باشد و از اندام های گوارشی؛ مری اولین و بیشترین جایی است که ضایعه را نشان می دهد به طوری که بیمار احساس می کند غذا توی گلویش گیر کرده و این افراد موقع بلع غذا دچار مشکل می شوند. هم چنین ممکن است سوزش سر دل هم داشته باشند و به خاطر برگشت اسید معده، احساس پُری و نفخ در شکم کنند. به علت آن که ممکن است سفتی جدار روده ها ایجاد شود و رسوب بافت کلاژن در عضلات صاف احشای داخلی اتفاق افتد، بیمار با علائم سوء هاضمه و سوء جذب و حالت یبوست و انسداد کاذب روده مراجعه می کند. درد شکم، نفخ و یبوست، می تواند بیشترین علائم گوارشی باشد.

البته به غیر از دستگاه گوارش، قسمت های دیگری مانند قلب هم درگیر می شوند. این بیماری می تواند در دریچه های قلبی ایجاد اشکال کند و به طور مثال عضلات جدار قلب حالت فیبروز و سفتی پیدا کنند و متعاقب آن، بیمار مشکل قلبی پیدا کرده و یا ضربان قلبش نامنظم شود و از طرفی چون راه های هدایتی قلب درگیر می شود، ممکن است در اطراف قلب نیز مایع جمع شود.

ممکن است در ریه این افراد نیز مشکل پیدا شده و باعث تنگی نفس شود. به خصوص در نوع منتشر آن که به شکل اسکلرودرمی پیشرفته تر نیز می باشد، درگیری ریه بیشتر دیده می شود. در این بیماران تنگی نفس و سرفه های خشک می تواند نشانه ی درگیری ریه باشد و تشخیص اولیه این ناراحتی در این گونه افراد خیلی مهم است، زیرا درگیری ریه می تواند باعث بالا رفتن فشار داخل شریان ریه و عوارض ناشی از پیامد آن شود.

عضو دیگری که در این بیماری می تواند درگیر شود، کلیه ها می باشند که در فرم منتشر بیشتر دیده می شوند. ممکن است این افراد دارای فشار خون بالا (تنها علامت درگیری کلیه ها) باشند، که توصیه می شود فشار خون آن ها در هر بار چک شود.

ممکن است دچار تغییر رنگ ادرار شوند و از نظر آزمایشگاهی نیز مشکلاتی در آن ها دیده شود. گاهی اوقات درگیری عضلات هم دیده می شود. درگیری مفاصل در این افراد می تواند به صورت درد، تورم مفاصل و محدودیت حرکتی مفصل باشد.

چیزی که بیش از دیگر علائم سبب آزار بیمار می شود؛ حالت رنگ پریدگی و کبودی پوست می باشد که بلافاصله بعد از سرما اتفاق می افتد، که به این حالت " فنومن رینود " گفته می شود و در این حالت چون خون رسانی در انتهای اندام های این افراد خوب نیست، ممکن است زخم ایجاد شود. این زخم ها دیر خوب می شوند و گاهی اوقات ممکن است زخم های شان شدید شود و مقداری از انتهای انگشتان و اندام ها تخریب شده و از بین بروند.

عوامل ایجاد کننده این بیماری کدام است؟
عوامل ایجاد کننده ی این بیماری در اغلب موارد مانند بقیه بیماری های روماتولوژی ناشناخته می باشند، ولی عوامل بسیاری را در ایجاد آن موثر دانسته اند از قبیل: برخورد با یک سری مواد خاص، مصرف و قرار گیری ترکیبات سیلیکاتی روی بدن افراد مثلا در کسانی که پروتزهای سینه با ترکیبات سیلیکاتی دارند، مشاهده شده که در همان جا سفت شدگی پیدا می شود. هم چنین مصرف داروهایی مثل: پنتازوسین و یا پلی وینل کلراید و یا مصرف مواد رنگی از قبیل ترکیبات رزینی و داروهایی مانند بلئومایسین که همه این داروها می توانند در ایجاد بیماری دخالت داشته باشند ولی علت اصلی و اساسی این بیماری ناشناخته می باشد.

نقش ژنتیک در این بیماری مانند دیگر بیماری های روماتولوژی نیست یعنی نقش کم رنگ تری را نسبت به دیگر بیماری های روماتولوژیک ایفا می نماید.

این بیماری بیش تر در چه افرادی دیده می شود؟
این بیماری بیش تر در دهه های دوم و سوم زندگی و در بین خانم ها (سنین باروری) دیده می شود اما در اطفال و در افراد مُسن هم مشاهده می شود. شیوع این بیماری در خانم ها بیشتر از آقایان می باشد و کسانی که در آن ها بیماری پیشرفت سریع تری داشته باشد، بیشتر دچار عوارض می شوند و در واقع از شروع حالت فنومن رینود با سفیدی و یا کبودی پوست (در اثر برخورد با سرما) تا سفتی پوست، هر چه زمان کوتاه تر باشد نشان دهنده ی این است که بیماری سریع تر پیشرفت می کند و این افراد بیشتر دچار عوارض خواهند شد.

● علل‌
علت این اختلال ناشناخته است اما ممکن است یک بیماری خود ایمنی باشد. در این حالت بافت همبند که چارچوب و تکیه‌گاهی برای بافت‌ها و عروق خونی است، ضخیم، سفت و غیرقابل انعطاف می‌شوند. به علاوه عوامل تشدید کننده این بیماری نیز ناشناخته هستند.

گفتنی است که این بیماری در حال حاضر قابل پیشگیری نیست. به علاوه عوارض احتمالی این بیماری شامل اختلال در ترمیم زخم‌ها،‌ افزایش خونریزی، اختلال در ریتم قلب، نارسایی احتقانی قلب، نارسایی کلیه، فشارخون بالا و تخریب بافت‌های ریوی است.

برای تشخیص این بیماری اغلب از انجام آزمایش خون جهت شناسایی کم‌خونی و اندازه‌گیری پادتن‌ها، آزمایش ادرار برای شناسایی گلبول‌های قرمز در ادرار، تهیه نوار قلب، رادیوگرافی از دست‌ها، مری و قفسه سینه، آزمایش از عملکرد ریه و نمونه برداری از پوست است.

مراقبت از این بیماران معمولا در منزل صورت می‌گیرد و به ندرت نیاز به بستری شدن در بیمارستان به علت عوارض قلبی، ریوی یا کلیوی و یا جراحی مانند جراحی مری ضرورت پیدا می‌کند.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
۱) تا حد توان‌ به‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ طبیعی‌ خود ادامه‌ دهید ولی‌ خود را خسته‌ نکنید.
۲) نرمش‌ با حرکت‌ دادن‌ منظم‌ ممکن‌ است‌ به‌ حفظ‌ انعطاف‌پذیری‌ پوست‌، حفظ‌ جریان‌ خون در حد مطلوب‌ و پیشگیری‌ از جمود مفصلی‌ کمک‌ کند.

رژیم‌ غذایی‌
برای‌ به‌ حداقل‌ رسیدن‌ نفخ‌، سوزش‌ سر دل‌ و ناراحتی‌ گوارشی‌ از وعده‌های‌ غذایی‌ کم‌حجم‌ ولی‌ متعدد استفاده‌ کنید. رژیم‌ غذایی‌ نرم‌ گاهی‌ توصیه‌ می‌شود. برای‌ کمک‌ به‌ بلع‌ لقمه‌ غذا همراه‌ آن‌ مایعات‌ مصرف‌ کنید. از یک‌ کارشناس‌ تغذیه‌ برای‌ طرح‌ریزی‌ یک‌ رژیم‌ مغذی‌ کمک‌ بگیرید.

● درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟
الف) اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان دارای‌ علایم‌ اسکلرودرمی‌ باشید.
ب) بروز موارد زیر در طی‌ درمان‌:
۱) کبودشدگی‌ یا خونریزی‌ زیرپوستی‌ بدون‌ علت‌
۲) کُندی‌ ترمیم‌ زخم‌ها
۳) هرگونه‌ علامت‌ عفونت‌ ( تب، چرک‌ کردن‌ زخم‌ و غیره‌)

[pejuhesh234]

● درمان‌
الف) اصول‌ کلی‌
۱) بررسی‌های‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ آزمایش‌های‌ خون‌ جهت‌ شناسایی‌ کم‌خونی‌ و اندازه‌گیری‌ پادتن ها؛ آزمایش‌ ادرار برای‌ شناسایی‌ گلبول‌های‌ قرمز در ادرار؛ نوار قلب؛ رادیوگرافی دست‌ها، مری و قفسه‌ سینه‌؛ آزمون‌های‌ عملکرد ریه‌؛ باریم انما؛ و نمونه‌برداری‌ پوست‌ باشد.
۲) مراقبت‌ بیماران‌ معمولاً در منزل‌ انجام‌ می‌شود. به‌ندرت‌ بستری‌ کردن‌ بیماران‌ در بیمارستان‌ به‌علت‌ عوارض‌ قلبی‌، ریوی‌ یا کلیوی‌ یا جهت‌ اقدامات‌ جراحی‌ (نظیر جراحی‌ مری‌) ضرورت‌ می‌یابد.
۳) برنامه‌ درمانی‌ بسته‌ به‌ نوع‌ و شدت‌ علایم‌ متفاوت‌ است‌.
۴) به‌دلیل‌ اختلال‌ گردش‌ خون‌ در این‌ بیماری‌، از لباس‌های‌ گرم‌ به‌خصوص‌ دستکش‌ و جوراب‌ استفاده‌ کنید. از تماس‌ با سرمای‌ شدید اجتناب‌ کنید. وضعیت‌ آب‌ و هوا را نیز در نظر داشته‌ و احتیاط‌های‌ لازم‌ را به‌کار برید.
۵) از ایجاد سوختگی‌ و بریدگی‌ بدن‌ خود را حفظ‌ کنید.
۶) هنگام‌ خواب‌ زیر سر خود ۲ یا ۳ بالش‌ بگذارید یا سر خود را ۲۰-۱۵ سانتی‌متر بالاتر از سطح‌ بدن‌ قرار دهید تا از پس‌ زدن‌ اسید معده‌ به‌ داخل‌ مری‌ جلوگیری‌ شود.
۷) از روشهای‌ بازخورد زیستی‌ برای‌ افزایش‌ جریان‌ خون‌ انگشتان‌ استفاده‌ کنید.
۸) از استعمال‌ دخانیات‌ خودداری‌ کنید.
۹) برای‌ تطبیق‌ دادن‌ خود با یک‌ بیماری‌ غیرقابل‌ علاج‌ و مادام‌العمر، روان‌درمانی‌ یا مشاوره‌ با روانپزشک‌ توصیه‌ می‌شود.
۱۰) برای‌ تخفیف‌ خشکی‌ مفاصل‌، آنها را گرم‌ کنید.

ب) داروها
۱) برای‌ تسکین‌ سوزش‌ سر دل‌ یا سوءهاضمه‌ می‌توان‌ از آنتی اسیدهای‌ بدون‌ نسخه‌ و برای‌ تخفیف‌ درد عضلانی‌ و مفصلی‌ از آسپیرین یا ایبوبروفن استفاده‌ کرد.
۲) برای‌ نرمی‌ پوست‌ می‌توان‌ از محلول‌ها، نرم‌کننده‌ها و چرب‌ کردن‌ با روغن‌ استفاده‌ کرد.
۳) داروهای‌ کورتونی‌ برای‌ تخفیف‌ علایم‌ التهابی‌، آنتی بیوتیک ها برای‌ مقابله‌ با عفونت ها یا داروهایی‌ برای‌ پایین‌ آوردن‌ فشار خون‌ ممکن‌ است‌ تجویز شود.
۴) داروهای‌ دیگری‌ نیز مرتبط‌ با عوارض‌ بیماری‌ ممکن‌ است‌ تجویز شوند.

[pejuhesh234]

به طور کلي مبتلايان به اين بيماري، درمان قطعي ندارند و فقط بايد آن را کنترل کنند و مرتب تحت درمان و مراقبت باشند؛ هم از نظر عوارض داروهايي که استفاده مي کنند و هم از نظر درگيري احشاي ديگر.
در واقع، پس از درمان نمي توانيم ادعايي مبني بر رفع کامل بيماري و عدم عود مجدد آن داشته باشيم، بلکه اين بيماري بايد به طور مرتب کنترل و مراقبت شده و اقدامات به موقع جهت درمان آن مي تواند بيماري را به سوي خاموشي حرکت دهد اما کنترل هميشگي، لازم و ضروري است.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

عوارض مصرف کورتون
کورتون‌ها داروهای بسیار محبوبی بین پزشکان و بیماران است.زیرا علائم را بخوبی کاهش می‌دهد و بسیار نیز پر استفاده است. اما متاسفانه گاهی بدون توجه به عوارض آن به صورت بی‌رویه استفاده می‌شود. این مساله تا جایی پیش‌رفته که دگزامتازون (نوعی کورتون) تزریقی شایع‌ترین داروی تجویزی در کل نسخ دارویی کشور است و کمیته کشوری تجویز و مصرف منطقی داروی وزارت بهداشت معتقد است این میزان تجویز دگزامتازون با جمعیت کشور و وضعیت اپیدمولوژیک بیماری همخوانی ندارد. اما این داروهای محبوب می‌توانند عوارض جانبی زیادی داشته باشند. عوارض داروهای کورتونی به میزان و مدت مصرف آنها بستگی دارد. هرچه مقدار و مدت درمان بیشتر باشد عوارض آن بیشتر خواهد بود. در زیر برخی از عوارض این داروها آورده شده است. توجه داشته باشید پزشکان با توجه به منافع و زیان‌های دارو تصمیم به تجویز آن می‌گیرند بنابراین هیچ‌گاه دارو را سرخود مصرف نکنید و هیچ‌گاه نیز درخواست تجویز دارو از پزشک خود نکنید.
● ۱۰ عارضه کورتون
۱) پوکی استخوان: کورتون مانع فعالیت سلول‌هایی می‌شود که در استخوان سازی و رسوب کلسیم در استخوان‌ها نقش دارند. از سوی دیگر از جذب کلسیم در روده جلوگیری می‌کند. در نتیجه کلسیم از استخوان‌ها برداشته می‌شود و به درون خون راه می‌یابد. این دو فرآیند موجب پوکی استخوان می‌شوند. در افرادی که از این داروها استفاده می‌کنند لازم است برای پیشگیری از بروز عوارض، مصرف لبنیات در رژیم غذایی وجود داشته باشد و در صورت نیاز از مکمل‌های کلسیم هم استفاده شود.

۲) چاقی: افزایش بی رویه اشتها از دیگر عارضه‌های جانبی کورتون است و به همین دلیل به کسانی که تحت درمان با کورتون قرار دارند توصیه می‌شود که غذاهای کم کالری مصرف کنند.

۳) تورم: کورتون‌ها اغلب موجب دفع پتاسیم و جذب سدیم می‌شود. مصرف نمک سدیم در این بیماران می‌تواند موجب ادم و تورم شدید شود. رژیم غذایی چنین فردی باید در حد امکان بدون نمک طعام باشد.

۴) مشکلات چشمی:‌ مصرف طولانی کورتون شانس ابتلا به آب مروارید و گلوکوم (آب سیاه) را نیز زیاد می‌کند.

۵) اختلال حافظه: مطالعات جدید نشان داده است بامصرف کورتون فعالیت‌های مربوط به حافظه درازمدت مانند استعداد یادگیری، یادآوری سریع و یادآوری با تاخیر کاهش می‌یابد‌.‌ بیشتر این فعالیت‌ها در طول ‌۱۰ ‌روز بعد از قطع دارو به حالت اول برمی‌گردد‌.‌ اگرچه زمان بیشتری به طول می‌انجامد تا یادآوری سریع به حالت عادی برگردد‌.

۶) قرمزی پوست: استفاده از پمادهای حاوی کورتون شاید به سرعت التهابات پوستی را درمان کند اما استفاده طولانی از آن موجب قرمزی پوست می‌شود. استفاده طولانی مدت از کورتون باعث نازک شدن پوست و گشاد شدن رگ‌های زیرپوست می‌شود که پیامد آن قرمزی پوست است.

۷) یکی از عوارض استفاده زیاد از کورتون‌ها افزایش میزان چربی است. این حالت به علاوه تورم بدن باعث پف کردن فرد شده و علامتی به نام صورت ماه ایجاد می‌کند. البته صورت از لحاظ زیبایی مثل ماه نمی‌شود بلکه مثل ماه گرد می‌شود.

۸) استفاده مکرر از کورتون باعث تحلیل رفتن عضلات می‌شود. به دلیل تخریب پروتئین‌های بدن، پروتئین غذایی فرد باید حتی الامکان بالا باشد.

۹) استفاده از مقادیر بالای کورتون موجب افزایش احتمال نوع خاصی از بی‌نظمی‌ ضربان قلب که یکی از عوامل اصلی سکته مغزی است، می‌شود.

۱۰) علاوه بر اینها استفاده از کورتون می‌تواند موجب سردرد، سرگیجه، عصبانی شدن، افسردگی، هیجان‌پذیری، اختلال خواب، جوش غرور، رشد موهای زاید، ناراحتی معده، افزایش فشار خون، تأخیر در بهبودی بیماری‌های عفونی و زخم‌ها، درد یا ضعف عضلانی، افزایش تعریق، تشنگی شدید، کبودشدگی غیرطبیعی و اختلال در قاعدگی زنان نیز بشود.


پیش فرض خطر هاي مصرف آسپرين
آسپيرين از داروهاي مصرفي سرپايي است كه با تجمع پلاكت‌ها در خون تداخل ايجاد كرده و از بروز لخته جلوگيري مي‌كند. از طرفي بر واكنش‌هاي التهابي اثر داشته و مانع پيشرفت التهاب و بروز تب مي شود.

به دلیل همین اثرات آن را برای كنترل تب و دردهای خفیف تا متوسط همچون بسیاری از دردهای مفصلی ناشی از روماتیسم مفصلی استفاده می كنند، از طرفی به دلیل ویژگی ممانعت از بروز لخته، در پیشگیری از سكته های قلبی و مغزی یكی از موثرترین داروهاست.

پزشكان توصیه می كنند كه همه افراد باید بعد از 40 سالگی آسپیرین مصرف كنند اما چه كسانی نباید آسپیرین مصرف كنند؟
بیماران حساس به آسپیرین همچون مبتلایان به آسم كه دارای پولیپ بینی نیز هستند ، به دلیل خطر بروز علائم شدید ناشی از حساسیت باید از داروهای جایگزین استفاده كنند.
در بیماری های خونریزی دهنده همچون هموفیلی و كمبود پلاكت، خطر بروز خونریزی شدید وجود دارد. در كودكان و نوجوانان مبتلا به عفونت های ویروسی استفاده از آسپیرین با خطر بروز اختلال در مغز به نام سندرم ری همراه است.
اگر بیمار دارای سابقه ای از زخم های گوارشی یا مبتلا به بیماری های كبدی شدید مانند هپاتیت است، باید با احتیاط از این دارو استفاده كند. زنان باردار مخصوصا در سه ماهه سوم بارداری و زنان شیرده نیز در استفاده از دارو باید احتیاط كنند.
قبل از جراحی بهتر است برای مدت یك هفته بیمار آسپیرین خود را قطع كرده باشد.

عوارض
تهوع، احساس سوزش یا آشوب در سر دل از عوارض شایع مصرف آسپیرین است، اما در صورت بروز عوارض زیر باید به پزشك مراجعه كرد:
* استفراغ خونی یا دفع مدفوع به رنگ سیاه كه بوی بسیار بدی داشته و به كاسه توالت چسبندگی دارد.
* كهیر، تپش قلب، احساس خفگی كه نشان از بروز واكنش های حساسیتی بوده و باید از ادامه مصرف امتناع كرده و فورا به اورژانس مراجعه كرد.
در صورتی كه بیمار مبادرت به مصرف 200 ـ 300 میلی گرم به ازای هر كیلوگرم وزن بدن بكند در معرض مسمومیت قرار دارد. مسمومیت خود را با تهوع، استفراغ، وزوزگوش و اختلال در شنوایی، تنفس های تند، تب و از دست رفتن آب بدن نشان می دهد. با این كه آسپیرین باعث ممانعت از بروز لخته می گردد، با این حال در مسمومیت با آسپیرین احتمال بروز خونریزی جدی نادر است.

تداخلات دارویی
در صورت مصرف همزمان داروهایی همچون وارفارین و اسید والپروئیك خطر بروز خونریزی وجود دارد.ایبوپروفن(پروفن) می تواند اثرات محافظتی آسپیرین بر قلب را كه با میزان دوز كم آسپیرین ایجاد می شود ، خنثی كند .
آسپیرین فعالیت داروهای خوراكی ضد دیابت همچون گلی بنگلامید را افزایش می دهد و می تواند باعث افت بیش از حد مورد نظر در قند خون گردد.
مصرف همزمان با ایبوپروفن و پیروكسیكام می تواند آسیب ها و عوارض گوارشی را افزایش دهد.

عوارض مصرف انتی بیوتیکها
نه تنها مصرف آنتي بيوتيك براي سرماخوردگي و ساير بيماريهاي ويروسي موثر نيست بلكه عوارض جانبي خطرناكي هم دارد : به اين معنا كه با گذشت زمان مصرف بي رويه آنها به ايجاد باكتريهايي كمك مي كند كه بسيار مقاومتر از قبل هستند . مصرف متناوب و نا متناسب آنتي بيوتيك ها فرصت ازدياد باكتريهايي را فراهم مي سازد كه به درمان مقاومت نشان مي دهند . اين پروسه مقاومت باكتريايي نام دارد .جهت از بين بردن اين باكتريهاي مقاوم نياز به مقادير بالاتر دارو يا آنتي بيوتيكهاي قويتر مي باشد . پزشكان امروزه دريافته اند كه برخي باكتريها به انواعي از قدرتمند ترين آنتي بيوتيكهاي قابل دسترس امروزي مقاومند . مقاومت آنتي بيوتيكي مسئله اي جهاني است وموضوعي است كه مركز كنترل و پيشگيري بيماري آمريكا آن را ((يكي از پر دردسرترين مسائل بهداشتي عمومي دنيا)) نام مي نهد . بسياري از باكتريهايي كه زماني به آنتي بيوتيكها پاسخگو بودند امروزه به طور فزاينده اي مقاوم شده اند . از جمله آنها مي توان عفونتهاي پنوموكوكسي (كه باعث پنوموني ، عفونت گوش، سينوس و مننژيت مي شوند ) ، عفونتهاي پوستي وسل را نام برد كه به درمان بسيار مقاوم شده اند .

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.