ایدز

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

علائم شایع
با کاهش قدرت سيستم دفاعي به مرور زمان بدن مستعد ابتلا به عفونتها، بيماريها و سرطانهايي مي شود که به طور معمول در افراد عادي ديده نمي شوند.اين بيماريها بصورت بيماريهاي ريوي، اسهالهاي شديد و‌ تبهاي مزمن طولاني، کاهش وزن،‌ اختلالات شخصيتي،‌ بيماريهاي مغزي و پوستي خود را نشان می دهندکه درنهايت منجر به مرگ فرد مبتلا خواهد شد.

علائم آلودگي با HIV بسيار پيچيده است و داراي مراحل چندي است كه الزاماً همه آنها در افراد آلوده مشاهده نمي شود. اين مراحل عبارتند از:

الف) مرحله عفونت اوليه HIV :
در اغلب موارد در صورتي كه تعداد كافي ويروس ايدز وارد بدن فردي شود ، بعد از چند هفته علائمي شبيه سرماخوردگي ظاهر ميگردد. اين مرحله چند هفته طول مي‌كشد و با علائمي نظير تب، گلودرد، بزرگي غدد لنفاوي، درد مفاصل و عضلات، سر درد، ضعف و بي حالي، بي اشتهايي، تهوع و استفراغ، كاهش وزن، اسهال و گاهي دانه هاي جلدي و يا تظاهرات عصبي همراه است.

اين علائم اختصاصي نبوده و شباهت كاملي با نشانه هاي بسياري از بيماريهاي ديگر دارد و چون خودبخود ظرف يك تا دو هفته بهبودي حاصل ميگردد، كمتر اتفاق مي افتد كه بيماري دراين دوره تشخيص داده شود. در حدود 20% موارد شدت علائم به گونه‌اي است كه فرد به پزشك مراجعه مي‌كند ولي معمولاً تشخيص داده نمي‌شود و حتي اگر تست HIV آنتي بادي در اين موقع انجام شود ممكن است هنوز مثبت نباشد.

طي اين مرحله مقدار زيادي HIV در خون محيطي فرد وجود دارد و سيستم ايمني با توليد پادتن ها (آنتي بادي ها) و لنفوسيتهاي سلول كش (لنفوسيتهاي سيتوتوكسيك) شروع به پاسخ در برابر ويروس مي‌كنند.

از هنگام ورود ويروس ايدز تا مثبت شدن نتيجه آزمايشگاهي كه نشانگر آلودگي فرد است حدود 2 تا 12 هفته و گاهي تا 16 ماه طول مي كشد. در اين فاصله زماني، فرد آلوده بوده و ممكن است سايرين را آلوده كند.

ب) مرحله بدون علامت باليني :
پس از بهبودي خودبخودي مرحله حاد، بيمار وارد مرحله بدون علامت مي شود كه بر حسب نوع ويروس آلوده كننده از 10 تا 17 سال (بطور متوسط 10 سال) طول مي كشد. همانطور كه از نام اين مرحله پيدا است، بدون هر گونه علامتي است هرچند ممكن است غدد متورم لنفاوي هم وجود داشته باشند (لنفادنوپاتي). اين مرحله نزد كودكان كوتاهتر است. سطح HIV در خون محيطي به سطح بسيار پائيني كاهش مي‌يابد ولي بيماري همچنان مسري است و آنتي بادي HIV در خون قابل ارزيابي است. كنترل انتشار ويروس در اين مرحله مشكل است.تحقيقات اخير نشان داده است كه HIV طي اين مرحله غير فعال نيست و در غدد لنفاوي بسيار فعال است. تعداد زيادي از سلولهاي T- helper آلوده شده و مي‌ميرند و ويروس فراواني توليد مي‌شود.

تست آزمايشگاهي جديدي وجود دارد كه مقدار ناچيز HIV كه از غدد لنفاوي آزاد مي‌شود را اندازه مي‌گيرد اين تست HIV-RNA را اندازه مي‌گيرد (RNA ماده ژنتيكي HIV مي‌باشد) اين تست را تست بارگيري ويروس (viral load test) مي‌گويند که نقش بسيار مهمي در درمان آلودگي با HIV دارد.

ج) مرحله علامتدار عفونت HIV:
با گذشت زمان، سيستم ايمني توان خود را از دست مي‌هد كه به 3 دليل عمده زير است.

1 – بافتها و غدد لنفاوي بدليل سالها فعاليت، آسيب مي‌بينند

2 –HIV جهش پيدا مي‌كند و آلوده كنندگي‌اش تشديد مي‌شود به عبارت ديگر براي تخريب سلولهاي ، T- helper قوي تر و متنوع تر مي شود .

3 – بدن توانايي جايگزيني سلولهاي T – helper از دست رفته را ندارد.

با ايجاد نقص در سيستم ايمني، علائم بوجود مي‌آيند که در آغاز بسياري از علائم خفيف هستند. ولي با تحليل سيستم ايمني، علائم تشديد مي‌شوند.

دراين مرحله غدد لنفاوي به صورت بزرگ شده و به شكل قرينه و بدون درد در بيش از دو نقطه بدن بجز ناحيه كشاله ران ظاهر مي شود و حداقل 3 ماه باقي مي مانند.

قبل از بروز علائم نهايي ايدز در بيمار ، عوارضي ظاهر مي شود كه به آن علائم مربوط به ايدز مي گويند و عبارتند از:

• كاهش وزن بيشتر از 10 درصد وزن سابق

• اسهال به مدت بيشتر از يك ماه

• تب به مدت بيشتر از يك ماه

• عرق شبانه

• خستگي، بي حالي و ضعف

اين علائم را مقدمه استقرار كامل ايدز كه پايان طيف بيماري مي باشد، به حساب مي آورند. در برخي موارد بي قراري، بي اشتهايي، دل درد، سردرد وجود دارد و تغييرات عصبي منجر به از دست دادن حافظه و آسيب اعصاب محيطي مي شود. اين علائم معمولاً متناوب است ولي كاهش وزن در اكثر بيماران وجود دارد و پيشرونده هم مي باشد. بسياري از بيماران در اين مرحله دچار ضايعات پوستي، مخاطي و ضايعات دائم و يا عود كننده دهاني و يا ناحيه تناسلي به علت ويروسهاي مختلف مي شوند.


مرحله پیشرفته بیماری و علائم آن:
ممکن است سالها به طول انجامد تا علائم ابتلا به ویروس در بدن به طور کامل توسعه یابد. در این دوران اگرچه ممکن است هیچ علامتی مشاهده نشود ولی تکثیر ویروس ادامه می یابد. سرعت تکثیر ویروس HIV به قدری سریع است که سیستم ایمنی بدن قادر به تخریب آنها نخواهد بود و بعد از سالها مبارزه ، بالاخره ضعیف می شود. پزشکان در صورتی که علائم پایداری مشابه علائم گفته شده در بیمار ببینند که دلیل اصلی آن نیز مشخص نشود، می توانند ابتلا به ویروس HIV را حدس بزنند. همچنین اگر چند علامت به طور همزمان بروز کند، پزشک بهتر می تواند پی به علت اصلی ابتلا به HIV ببرد. علائمی نظیر :

1- گیجی
2- اسهال و تغییر در عملکرد دستگاه گوارش
3- عدم تمرکز
4- سرفه خشک
5- خستگی
6- تب
7- از دست دادن اشتها
8- زخم های دهانی
9- تغییر ناخن
10- تعریق شبانه
11- تورم غدد لنفاوی زیر کتف، کشاله ران و گردن
12- درد در هنگام بلع
13- تغییر شخصیتی
14- بروز مکرر تبخال ساده
15- نفس نفس زدن
16- ضعف ، کرختی و مور مور شدن دست و پا
17- کاهش وزن بدون دلیل
18- عفونت کپکی دهان یا برفک

ابتلا به ویروس HIV در زنان با مشاهده علائم زیر نیز قابل تشخیص است:
1- ابتلا به عفونت کپکی واژن بیشتر از 3 بار در سال که مربوط به مصرف آنتی بیوتیک ها نیز نمی باشد.
2- بیماری التهابی لگن خاصره به صورت مکرر
3- تست پاپ اسمیر غیر نرمال و یا سرطان گردن رحم

کودکان مبتلا به ایدز اغلب علائم متفاوتی مثل تاخیر در رشد و یا بزرگ شدن طحال را نشان می دهند.

[pejuhesh234]

ايدز چيست؟

اصطلاحات بیماری:

(AIDS = Acquired Immuno Deficiency Syndrome)
سندرم نقص ایمنی اکتسابی

نام بیماری ايدز(AIDS = Acquired Immuno Deficiency Syndrome) به معنی نقص ایمنی اکتسابی است. يک سيستم دفاعی زيان ديده و معيوب نه تنها به وسيله ويروس HIV، که در مرحله اول به آن حمله ور شده آسيب ديده است ، بلکه همچنين با عفونت های ديگر مورد حمله قرارمی گيرد. اين سيستم دفاعی آسيب ديده، ديگر برای مقابله با ويروس هايی که حتي تا پيش ازاين مزاحمتی برايش نداشتند را ندارد.

ویروس HIVدفاع بدن را روز به روز كاهش می‌دهد ، تا حدی كه هر میكروبی حتی میكروبهای بسیار ضعیف هم فرصت پیدا می‌كنند كه فرد مبتلا را بشدت بیمار كنند. همچنان که زمان می گذرد، شخصی که به ويروس HIV آلوده شده است، نسبت به قبل بيشتر و بيشتر به بيماری مبتلا می شود. معمولاً چندين سال بعد از آلودگی و ورود ويروس به بدن، آن ها مبتلا به بيماري های خاص ناشناخته و عجيب متعددی می شوند. اين مرحله ای است که می گويند فرد به ايدز مبتلا شده است. در اين دوره كه فرد به بيماری های وخيم و خطرناک جدی دچار می شود، تعداد سلول های دفاعی در بدن او كمتر از ميزان طبيعي در افراد سالم است. در کشور های مختلف تفاوت های اندکی در تعريف اين مرحله وجود دارد که چه زمانی يک شخص را آلوده به ويروس HIV ويا شخص را مبتلا به بيماری ايدز و يا بنامند. ايدز ( Acquired Immune Deficiency Syndrome ) يک حالت به شدت وخيم است ودر اين مرحله بدن دفاع بسيار ضعيفی در برابر هر نوعی از عفونت و بيماری را دارد.

بدون درمان دارويی،ايدز معمولاً در يک دوره که ممکن است به طور متوسط گاه تا ١٠ سال هم به درازا بکشد، بدون علامت است و تازه بعد از این مدت علائم آن ظاهر گشته و بيماري پيشرفت مي کند. این فاصله زمانی آلودگی تا بيماری، ازفردی به فرد دیگر متفاوت است و به عوامل زیادی از جمله وضعیت سلامتی فرد و عادات بهداشتی وی ارتباط دارد. اين ميانگين با ميزان رعايت بهداشت فردي ارتابط مستقيم دارد. در كشورهاي فقير، کسانی که توانايی تهيه تغذيه کافی و بهداشت را ندارند ممکن است که بروز علائم پيشرفت بيماري سريعتر باشد. داروهای درمانی HIV تنها می توانند زمان بين آلودگی به ويروس تا بروز علائم ايدز را طولانی تر کنند. پزشکان معمولاً سعی می کنند تا قبل از زمانی که بيماری نمايان شود، به شخص شانس عمرطولاني تري را بدهند.


ويروس HIV از چه راههايی سرايت می کند؟

◄ تماس جنسی نا امن:
شايعترين راه سرايت تماس جنسی است. ويروس ممكن است از فرد آلوده به شريك جنسی ‌اش، (مرد به زن، زن به مرد، مرد به مرد و يا زن به زن) منتقل شود. آلودگی از طريق تماس جنسی ٨٠ درصد كل موارد را شامل می‌شود. وجود بيماريهای مقاربتی مثل سوزاك، سفليس و همچنين زخمهای دستگاه تناسلی خطر آلودگی را چند برابر خواهد كرد. زنان بيشتر در معرض خطر آلودگی به وسيله شريك زندگی خود قرار دارند. زيرا احتمال انتقال از مرد به زن بيشتر از زن به مرد است.

◄ استفاده مشترک از سرنگ و سوزن آلوده جهت تزريق:
استفاده از سرنگ و سوزن آلوده بصورت مشترك در معتادين تزريقی، يكی ازشايع ترين راه ‌های سرايت ويروس HIV است.

◄ سرايت از طريق خون و فرآورده‌های خونی:
استفاده از خون و فرآورده‌های خونی آلوده به ويروس HIV از ديگر راه‌های انتقال است. خون قدرت آلوده كنندگی بالايی دارد.

◄ سرايت از مادرآلوده به جنين در داخل رحم ويا كودك درطی دوران شيردهی:
ويروسHIV ممكن است از مادر آلوده به جنين در دوران حاملگی، هنگام وضع حمل يا كمی بعد از زايمان انتقال يابد. شير دادن يكی از راه‌های سرايت آلودگی از مادر به فرزند است. در كودكان آلودگی به ويروس HIV بسرعت به طرف ايجاد بيماری ايدز پيشرفت می‌كند و شانس زنده ماندن كودك هم كم است.

◄ راه‌های ديگر سرايت عبارتند از:
پيوند اعضا از بافت‌های آلوده. خالكوبی با سوزن مشترک. سوراخ كردن گوش توسط سوزن و وسايل آلوده. استفاده از مسواك و تيغ ريش تراش شخص بيمار. ختنه با وسايل آلوده. اين ويروس ازطريق خون، منی (همچنين شامل مايعی كه قبل ازمنی خارج مي شود)، ترشح واژن، مقعد ويا بريدگي ها وزخم ها وارد شود. پوست سالم يک سد بسيار قوی دربرابر ورود ويروس HIV وساير ويروسها وباكتری ها است. شايعترين راه سرايت تماس جنسی نا امن است.

آيا هر برخوردي می تواند آلودگی به HIV بوجود آورد؟

نه، به طور مثال تماس جنسی بدون محافظ تنها زمانی خطرناک است و ريسک آلوده شدن را دارد که يکی از طرفين آلوده به ويروس باشند. بنابراين اگر شريک جنسی شما ناقل HIV نباشد، هيچ شکلی از سکس و يا نوع فعاليت جنسی بين شما باعث دريافت آلودگی و در نتيجه سرايت بيماری به شما نخواهد بود. افراد از طريق خود ارضايی هم به ويروس آلوده نخواهند شد. ويروس تنها در صورتی انتقال خواهد يافت که خون يا هم كدام از مايعات بدن فردي كه قبلاً به ويروس آلوده شده ، با خون يا لايه هاي مخاطي شما در تماس باشد. خطر در تماس های جنسی، بيشتر درعدم شناخت کافی سوابق خونی شريک جنسی شماست. در هر صورت برای اطمينان مي توان از پوششهاي جلوگيري از بارداري استفاده كرد، مگر تا زمانی که مطمئن باشيد که هيچ کدام از شما شريک جنسی ديگری ندارد و قبلاً آلوده به ويروس نشده است.

توهمات پيرامون اچ آی وی ( افکار و تصورات اشتباه )
اچ آی وی به طرق زير غير قابل سرايت است:
- از طريق هوا، سرفه و عطسه
- از طريق بوسيدن، تماس پوستی يا دست دادن
- از طريق استفاده مشترک از لوازم آشپزی مانند ديگ و چاقو
- از طريق تماس با صندلی توالت
- از طريق حشرات، نيش يا گاز حيوانات
- از طريق شنا در استخرهای عمومی
- از طريق خوردن غذايی که توسط فرد آلوده به اچ آی وی تهيه شده باشد.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری:
فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری ها به‌ وضعیت‌ سلامت‌ هر فرد بستگی‌ دارند. علایمی‌ مثل‌ خستگی‌ یا وجود عفونت‌ می‌توانند بعضی‌ از فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری ها را محدود كنند.
استراحت‌ مهم‌ است‌، اما توصیه‌ می‌شود به‌طور منظم‌ ورزش‌ انجام‌ گیرد.

[pejuhesh234]

استراتژیهای درمان
اولین اقدام پزشك برای رویارویی با این بیماران روان درمانی است. باید بیمار در خود احساس امنیت كند كه بیماری او رو به بهبودی است .
بیمار می بایست كه از مراحل درمان تا حدودی آگاهی داشته باشد،كلیه مسائل مربوط به پیشگیری به این بیماران آموخته شود و تمامی ریسك فاكتورها برای آنها بازگو شود.

تعیین زمان شروع دارو:
1-درمان زود هنگام (Early therapy)
2 - درمان دیر هنگام (Late therapy)
پس ازشروع درمان معمولا“ بعد از دوتا چهار هفته آثار درمان كاملا“ آشكار می شود.
مساله بسیار مهمی كه در حال حاضر به عنوان یكی از معضلات درمان نیزمطرح می باشد هزینه درمان است. قیمت داروها بسیار گران است. رویهمرفته هزینه درمان یك بیمار باتوجه به آزمایشاتی كه انجام می دهد به اضافه هزینه داروها حدود 1100 دلاردر هر ماه است.
روش علمی درمان دركلینیك ها درحال حاضر در ایران به این صورت است كه پس از شناسایی بیماران درمان با روش late therapy و با استفاده از درمان سه دارویی انجام میگیرد.


درمان‌

اصول‌ كلی‌
با انجام‌ آزمایش‌ خون‌ و آزمون‌ پادتن‌ ضد ویروس‌ ایدز (ممكن‌ است‌ حتی‌ تا 6 ماه‌ پس‌ از شروع‌ آلودگی‌ مثبت‌ نشود) می‌توان‌ تشخیص‌ را تأیید نمود. در بیمارانی‌ كه‌ آلودگی‌ به‌ ویروس‌ ایدز تشخیص‌ داده‌ می‌شود باید وجود سایر بیماری‌های‌ آمیزشی‌ و سایر عفونت‌ها مثل‌ سل‌ نیز مورد بررسی‌ قرار گیرد.
در صورت‌ بروز عوارض‌، ممكن‌ است‌ نیاز به‌ بستری‌ شدن‌ وجود داشته‌ باشد.
بعضی‌ از بیماران‌ وارد برنامه‌های‌ تحقیقاتی‌ می‌شوند كه‌ با هدف‌ دستیابی‌ به‌ درمان‌های‌ بهتر یا واكسن‌ یا بیماری‌ انجام‌ می‌گیرند. در این‌ گونه‌ برنامه‌ها، مراقبت‌ ممكن‌ است‌ به‌طور رایگان‌ انجام‌ پذیرد.
توجه‌ داشته‌ باشید كه‌ تشخیصی‌ زودهنگام‌ كمك‌كننده‌ است‌. اگر در معرض‌ خطر هستید، برای‌ بررسی‌ مراجعه‌ كنید، حتی‌ اگر احساس‌ می‌كنید كه‌ در سلامت‌ كامل‌ به‌ سر می‌برید. اگر می‌خواهید حامله‌ شوید، یا این‌ كه‌ حامله‌ هستید، انجام‌ آزمون‌ ویروس‌ ایدز ممكن‌ است‌ كمك‌كننده‌ باشد. در صورت‌ مثبت‌ بودن‌ آزمون‌ ویروس‌ ایدز به‌ هنگام‌ حاملگی‌، با درمان‌های‌ مخصوص‌ می‌توان‌ احتمال‌ عفونت‌ در نوزاد را به‌ حداقل‌ رساند.
در صورت‌ وجود گروه‌های‌ حمایتی‌، به‌ آنها بپیوندید.
از تماس‌ با افرادی‌ كه‌ دچار عفونت‌ هستند، حتی‌ سرماخوردگی‌، پرهیز كنید.

داروها
در حال‌ حاضر داروها در معالجه‌ عفونت‌ ایدز مؤثر نیستند.
برای‌ مقابله‌ با عفونت‌ها یا پیشگیری‌ از آنها ممكن‌ است‌ آنتی‌بیوتیك‌ تجویز شود.
داروهای‌ ضد ویروسی‌ (دیدانوزین‌، استاوودین‌، زالسی‌ تابین‌، زیدوودین‌) و نیز داروهای‌ مهاركننده‌ پروتئاز در درمان‌ عفونت‌ با ویروس‌ ایدز مورد استفاده‌ قرار می‌گیرند و ممكن‌ است‌ پیشرفت‌ بیماری‌ را به‌ تأخیر اندازند.
تجویز آنها باید توسط‌ پزشكان‌ با تجربه‌ انجام‌ پذیرد.بعضی از این داروها (مثل زیدووین‌) می‌تواند‌ انتقال‌ عفونت‌ به‌ نوزادان‌ مادران‌ حامله‌ را كاهش‌ دهد.
تحقیقات‌ زیادی‌ در رابطه‌ با داروهای‌ جدیدتر و واكسن‌ آن‌ در دست‌ انجام‌ هستند.

در مجموع پنج دسته دارو وجود دارد که در مقاطع مختلف ورود و رشد اچ.آی.وی عمل می‌کنند:

بازدارنده‌های ورودی: این داروها به پروتئین‌های موجود بر سطح بیرونی ویروس اچ‌آی‌وی می‌چسبد و از پیوستن و ورود آن به سلول‌ها جلوگیری می‌کند. از این گروه تاکنون تنها یک نمونه از دارو، به نام “فوزیون (Fuzeon)، وارد بازار شده‌است.

بازدارنده‌های گیرنده کموکاین(Chemokine Coreceptor Antagonists): این داروها به نوعی پروتئین موجود بر سطح بیرونی سلولهای پذیرنده اچ.آی.وی می‌چسبد و از چسبیدن ویروس به سلول جلوگیری می‌کند . از این گروه تاکنون تنها یک دارو، به نام Maraviroc وارد بازار شده‌است.

داروهای مهارکننده ترانس کریپتاز معکوس نوکلئوزیدی(NRTI)(Nucleoside reverse transcriptase): این بازدارنده‌ها اچ‌آی‌وی را از نسخه‌سازی از ژن‌های خود باز می‌دارند مانند زیدوودین و لامیوودین .

داروهای مهارکننده ترانس کریپتاز معکوس غیرنوکلئوزیدی (NNRTI (Non-nucleoside reverse transcriptase): این بازدارنده‌ها نیز فرآیند نسخه سازی را مختل می‌کنند. آنها با چسباندن خود به آنزیمی که این فرآیند را کنترل می‌کند نسخه سازی را مختل می‌کنند مانند نوی راپین و افاویرنز.

داروهای مهارکننده پروتئاز (PI) (Protease): پروتئاز RT وانتگراز به صورت پلی پروتئین‌هایی سنتز می‌شوند که نیازمند شکافت پروتئاز می‌باشد و این داروها با مهار شکافت پلی پروتئین‌ها چرخه تکثیری ویروس را مسدود و موجب برخی اجزاء نابالغ و معیوب ویروسی می‌شوند مانند ساکی ناویر.

داروهای ضد ایدز باید به صورت ترکیبی مصرف شوند. معمولاً سه نوع داروی مختلف از دست کم دو دسته مختلف از داروها به طور هم‌زمان به بیمار تجویز می‌شود. با تغییر شکل دادن اچ‌آی‌وی، برخی از نمونه‌های این ویروس در مقابل داروها مقاوم می‌شوند. بنابراین شانس کنترل اچ‌آی‌وی در صورت استفاده از چند دارو بیشتر خواهد بود. در برخی موارد از مبتلایان تازه، ویروسهایی ردیابی شده‌اند که حتی پیش از آغاز معالجات در برابر داروهای موجود مقاومت نشان می‌دهند.

داروی ایرانی
آیمود
پژوهشگران ایرانی داروی گیاهی ضد ایدز جدیدی با نام آیمود تولید کردند که به گفتهٔ مدیر این پروژه موجب تقویت سیستم دفاعی بدن در برابر این ویروس می‌شود و حاصل پنج سال تحقیق در این زمینه‌است.
درمان در حاملگی
حاملگی نباید مانع دریافت درمان‌های مناسب ضد رتروویروس شود۰ باید به مسائلی نظیر تغییرات فارماکوکینتیکی ناشی از حاملگی، عوارض جانبی احتمالی داروها روی جنین و اثربخشی یک رژیم داروئی در کاهش میزان انتقال پری ناتال ویروس، توجه داشته باشیم.

تصمیم گیری در مورد درمان بایستی با مشاوره ، انجام شود۰ زیدوودین و لامیوودین، فارماکوکینتیک مشابه دارند و زیدوودین عوارض خاصی در جنین ایجاد نمی‌کند ولی در مورد سایر داروها مطالعات کافی انجام نشده است۰ افاویرنز نبایستی مورد استفاده قرار گیرد چون در حیوانات تراتوژن واقع شده‌است ۰ زیدوودین میزان انتقال را تا ۷۰٪ کاهش می‌دهد۰ این دارو از هفته ۱۴ تا ۳۴ حاملگی به میزان ۲۰۰ میلی گرم سه بار در روز یا ۳۰۰ میلی گرم دو بار در روز داده می‌شودو پس از زایمان به مقدار ۲ mg/kg در طی یکساعت و سپس انفوزیون مداوم ۱ mg/kg در ساعت تا زمان وضع حمل ۰ دوز این دارو برای نوزاد ۲ mg/kg خوراکی هر ۶ ساعت تا ۶ هفتگی تجویز می‌شود ، در این صورت میزان انتقال از ۶/۲۲٪ به ۶/۷٪ کاهش داده می‌شود.

نوزادان را بایستی پس از ۴۸ ساعت ، ۱۴ روز و ۲-۱ ماه و ۶-۳ ماه آزمایش نمود و درصورت مثبت بودن رژیم آنتی رتروویرال به صورت ترکیبی داده شود۰

[pejuhesh234]

متاسفانه ایدز هیچ درمان قطعی ندارد و داروهای گوناگون تنها قادر به کنترل برخی عوارض بیماری و تا حدودی افزایش طول عمر بیماران هستند.
داروهای موجود جلو تکثیر سریع ویروس را می گیرند و تعداد ویروسهای موجود در بدن را کم می کنند. هیچ کدام از این داروها قادر به نابودی دائم این ویروس در بدن نیستند.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

عوارض جانبی داروها

عوارض جانبی شایع
تهوع، استفراغ، سردرد، خستگی مفرط، کهیر، اسهال، بی‌خوابی، بی‌حسی در اطراف دهان، درد معده.

سایر عوارض جانبی
التهاب لوزالمعده، آسیب به کبد و لوزالعمده، زخمهای درون دهان، تغییر شکل بدن، آسیب به سلولهای عصبی، کم خونی، درد عضلانی و ضعف.

براساس مقاله منتشر شده در نشريه Nature Genetics ‌گروهي از داروهاي آنتي رتروويرال (داروهاي ضدويروس با اطلاعات ژنتيكي) كه معمولا براي درمان HIV بخصوص در آفريقا و بعضي كشورهاي فقير مورد استفاده است، مي‌تواند باعث پيري‌زودرس شود.
مطالعات نشان مي‌دهد اين داروها به DNA ميتوكندري فرد بيمار آسيب مي‌رساند. ميتوكندري در حقيقت باتري انرژي‌دهنده به سلول‌هاست.
شايد اين مطالعات بتواند توضيح دهد چرا افراد مبتلا به ايدز كه با چنين داروهايي تحت درمان قرار مي‌گيرند، دچار علائم پيشرفته‌اي از سستي و بيماري‌هاي مرتبط با سالخوردگي مانند بيماري‌هاي قلبي ـ عروقي و زوال عقل در ميانسالي يا سن پايين مي‌شوند. بازدارنده‌هاي NRTIs كه معروف‌ترين و شناخته‌شده‌ترين آنها زيدوودين يا AZT هستند، اولين دسته داروهايي بودند كه به منظور درمان HIV توليد شدند. اين دسته از داروها پيشرفت و كشف بسيار مهمي در درمان بيماري بودند و تا حد زيادي باعث بهبود شرايط بيمار مي‌شدند.

در كشورهاي ثروتمند و پردرآمد مانند اروپا و شمال آمريكا نمونه‌هاي قديمي‌تر NRTIs به دليل نگراني‌هاي ناشي از سمي بودن بالا و اثرات جانبي در مصرف درازمدت كمتر از قبل استفاده مي‌شود. اگرچه اين دارو اكنون بدون مجوز بوده و نسبتا ارزان است، اما براي افرادي كه در آفريقا و كشورهاي فقير مبتلا به HIV هستند، يك شاهراه مهم براي زندگي بيشتر محسوب مي‌شوند.

پروفسور پاتريك چينري مي‌گويد: بيمارستان‌هاي ما به دنبال افرادي بودند كه درمان ايدز در آنها موفقيت‌آميز بوده، اما در آنها علائمي ديده شده كه سن آنها را بيش از چيزي كه هستند، نشان مي‌دهد. اين واقعا يك راز بود، اما همكاران ما شباهت‌هاي بسياري با بيماراني كه مبتلا به بيماري‌هاي ميتوكندريال بودند، يافته و آنها را به كلينيك‌هاي ما فرستادند.

ميتوكندري باتري‌هاي داخل سلول‌هاي بدن ما هستند كه انرژي لازم براي عملكرد سلول‌ها را تامين مي‌كنند. در فرآيند طبيعي پير شدن انسان ميتوكندري‌ها دچار جهش مي‌شوند. البته هنوز مشخص نشده كه اين جهش دليل سالخوردگي يا يكي از پيامدهاي آن است. در تلاش براي درك اتفاقاتي كه در سطح سلولي مي‌افتد، پروفسور چينري و همكارانش سلول‌هاي عضله افراد بالغ مبتلا به ايدز را كه بعضي از آنها قبلا NRTIs مصرف مي‌كردند، مورد بررسي قرار دادند. محققان دريافتند بيماراني كه حتي بيش از يك دهه قبل با NRTIs درمان شده‌اند همچون افراد سالمي كه به طور طبيعي سالخورده شده‌اند، دچار آسيب‌هاي ميتوكندريايي هستند. در يك بازه 10 ساله تغييرات ميتوكندري در فردي كه اين داروها را مصرف مي‌كند به اندازه تغييرات فردي است كه در حالت عادي 20 تا 30 سال پيرتر شده است.

اين داروها شايد عالي نباشند، اما بايد به خاطر داشته باشيم زماني كه اين داروها به مردم معرفي شد، عمر آنها را 10 تا 20 سال افزايش مي‌داد. در آفريقا جايي كه ايدز اپيدمي بوده و نمي‌توانند داروهاي گران‌تر استفاده كنند، اين داروها يك ضرورت قطعي است.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.

[pejuhesh234]

.